Αν ο ναός ήταν τζαμί {LF}(ιδίως πριν από το Βίλνιους)

Σε λίγες ώρες αναμένεται η συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο Βίλνιους, στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, η οποία, με τη σειρά της, αναμένεται να αποτελέσει το θεμέλιο της επερχόμενης ελληνοτουρκικής διαπραγμάτευσης, της οποίας η ύπαρξη προεξοφλείται πανταχόθεν ως δεδομένη, πλην το περιερχόμενο παραμένει εντελώς ερεβώδες. Λίγο πριν από την κρίσιμη αυτή συνάντηση των δύο αναβαπτισμένων εκλογικά ηγετών, που φέρεται να έχει προετοιμαστεί εντατικά σε διεθνές επίπεδο, ένα «άσχετο» γεγονός καταγράφεται στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας, τη Σμύρνη, πόλη με εξαιρετικές ευαισθησίες για την Ελλάδα.

Γεγονός που προκαλεί ευρύτατο αποτροπιασμό: ο ναός του Αγίου Βουκόλου, τον οποίο ο δήμος της πόλης χρησιμοποιεί ως πολιτιστικό κέντρο, επαναλαμβάνει το βαρύ ατόπημα που έλαβε χώρα πέρυσι στην Παναγιά Σουμελά: επιτρέπει να πραγματοποιηθεί… άγριο πάρτι εντός του, όπου πλήθος νέα τουρκόπουλα ξεφαντώνουν σαν να βρίσκονται εκεί όπου διοργανώνονται παντού τέτοια πάρτι για νέους της ηλικίας τους. Και, φυσικά, όχι σε ναούς, λειτουργούντες ή μη, κατεχόμενους ή μη, δήθεν «πολιτιστικά κέντρα» ή μη.

Ενας ναός του 1886, που κατάφερε και διασώθηκε στην κτηνωδία του ’22 για να μετατραπεί πρώτα σε αποθήκη, έπειτα σε μουσείο και τώρα σε χώρο τέτοιου ξεσαλώματος, ακριβώς όπως το αναμένει κανείς να είναι (και ορθώς είναι, ακόμα και στην ισλαμιστική Τουρκία), αλλά όχι εκεί μέσα! Και, βέβαια, όχι στις παραμονές τέτοιας συνάντησης, όπου ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας θα έχει απέναντί του τον πρόεδρο της Τουρκίας: έναν πρόεδρο αυτόκλητο προστάτη, φόβητρο και εκδικητή για καθετί και καθένα που κρίνει ότι θίγει την πίστη του παντού στην Ευρώπη.  Αλλωστε, αυτό ήταν ως το παρά ένα το δράμα της Συνόδου: ότι ο Ερντογάν δεν άφηνε τη Σουηδία να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ λόγω κούρδων «τρομοκρατών» αλλά και όσων «προσβάλλουν» το Ισλάμ χωρίς συνέπειες. Και απειλούσε διαρκώς πλήθος χωρών της Συμμαχίας επειδή επιτρέπουν την ελευθερία του λόγου και μπλόκαρε πονηρά τη διεύρυνση για να λάβει ανταλλάγματα. Ολα αυτά τελείωσαν ξαφνικά τη Δευτέρα το βράδυ με την Τουρκία να παίρνει μια βασικά ανούσια υπόσχεση περί επανέναρξης του ενταξιακού διαλόγου με την ΕΕ και μια ουσιώδη, από τον Μπάιντεν, για την αναβάθμιση των F-16. Και αν «κλείσαμε» εδώ με τα ανταλλάγματα, όλα καλά.

Αυτόν τον Ερντογάν θα δει ο Μητσοτάκης σε λίγες ώρες στο Βίλνιους και θα τον δει με το πιο πάνω περιστατικό να έχει μόλις συμβεί. Θα καθίσει μαζί του στο τραπέζι, έχοντας υποστεί ένα βαρύ, έστω και έμμεσο, μπούλινγκ, το οποίο θα έχει μείνει ουσιαστικά εντελώς αναπάντητο. Και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν θα έπρεπε να συμβεί. Είναι κακή αρχή στα μάτια όλων: όχι μόνο έναντι του ιδίου του Ερντογάν, αλλά εξίσου, αν όχι περισσότερο, στα μάτια των Συμμάχων, που θα λάβουν το μήνυμα ότι η χώρα προσέρχεται από τη «στιγμή μηδέν» φοβισμένη στη διαδικασία που ξεκινά.

Αν ο Μητσοτάκης θέλει να αποφευχθούν αυτά, που θα δώσουν αρνητικό τόνο στα διπλωματικά παρασκήνια τα οποία θα συνοδεύουν και θα συγκαθορίζουν τις εξελίξεις από τώρα μέχρι την ολοκλήρωσή τους, οφείλει να απαιτήσει μια δημόσια συγγνώμη από τον Ερντογάν πριν από τη συνάντηση μαζί του. Και η απάντηση ότι ζήτησε συγγνώμη ο… δήμαρχος είναι φαιδρή: πρώτον, στα μάτια της ελληνικής κυβέρνησης αυτός δεν υπάρχει ως οντότητα που εκπροσωπεί τη χώρα και, δεύτερον, οι δικαιολογίες του ήταν τόσο γελοίες που «φώναζαν» προκλητικά ότι είναι ψευδείς.

Απλώς πρέπει να φανταστεί κανείς το εξής: τι θα είχε συμβεί σε περίπτωση που βρισκόμασταν μπροστά στο αντίστροφο περιστατικό: ακριβώς πριν από την ίδια Σύνοδο, ένα τζαμί, λ.χ. στη Θεσσαλονίκη, να είχε γίνει χώρος για τέτοιο πάρτι. Απλώς ας το σκεφτεί αυτό ο Πρωθυπουργός με τους συν αυτώ. Λογικά θα καταλάβουν και τι έγινε και τι πρέπει να κάνουν.