Ποια είσαι, Εφη;

Λογικά σήμερα η Εφη Αχτσιόγλου θα ανακοινώσει την υποψηφιότητά της για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για το φαβορί, το πρόσωπο που συγκεντρώνει επάνω του τα περισσότερα πονταρίσματα. Καλείται, λοιπόν, να βγει πρώτη μπροστά. Εχει τις πιθανότητες με το μέρος της. Είναι νέα, διαθέτει καλό βιογραφικό και κυβερνητική εμπειρία, ενώ διακρίνεται από εξαιρετική σκηνική παρουσία. Και να με συγχωρείτε, αλλά στις μέρες μας μετράει και αυτό. Αλλο να βλέπεις μπροστά σου τον Νίκο Παππά και όσα συνειρμικά σου φέρνει στον νου και άλλο μία νέα, όμορφη γυναίκα, χωρίς καμία σκιά στο πρόσωπό της.

Υπάρχει όμως και ένα θέμα: δεν έχουμε ιδέα τι ακριβώς πρεσβεύει η Εφη Αχτσιόγλου. Είναι, αδιαμφισβήτητα, μία ενδιαφέρουσα και συμπαθητική παρουσία, πλην όμως δεν μας έδωσε, μέχρι στιγμής, σαφή δείγματα της πολιτικής της σκέψης. Βέβαια κατά καιρούς έχει πει διάφορα χαριτωμένα, όπως, για παράδειγμα, η εκτίμησή της για την κακή σχέση που διατηρεί η Αριστερά με την κανονικότητα. Αν επαναλάβει κάτι τέτοιο σήμερα, θα είναι καλύτερο να πακετάρει για Γιαννιτσά, παρά να ετοιμάζεται για το Μαξίμου. Δεν μας χρειάζεται ένας πιο συμπαθητικός Τσίπρας.

Το πρώτο, λοιπόν, που οφείλει να μας πει, είναι προς τα πού σκοπεύει να στρίψει το τιμόνι ενός σκάφους που μπάζει νερά. Θα το πάει προς αριστερά, για να ικανοποιήσει και τη σκληρή κομματική βάση ή θα επιλέξει τη γλώσσα του ρεαλισμού, επιχειρώντας να προσελκύσει κεντρώους; Για να το πω αλλιώς, η Αχτσιόγλου πρέπει να ξεκαθαρίσει αν ο αντίπαλός της θα είναι ο Μητσοτάκης ή ο Ανδρουλάκης. Σκεφτείτε το: στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε πολλά για την Αχτσιόγλου.

Ισως να μην ξέρουμε και απολύτως τίποτα. Αν αναζητήσετε βίντεο με δηλώσεις της θα διαπιστώσετε ότι κατά βάση ο λόγος της δομείται στη βάση μίας προσέγγισης που, ουσιαστικά, απορρίπτει την πραγματικότητα. Ρεαλιστικό, προγραμματικό λόγο δεν έχουμε ακούσει από την Αχτσιόγλου. Τώρα όμως πρέπει να πει κάτι παραπάνω από το προσκλητήριο σε νέους αγώνες για την ανατροπή των συσχετισμών. Να μας εξηγήσει γιατί η ίδια είναι καλύτερη από τον Μητσοτάκη. Δεν είναι εύκολο. Αλλά δεν υπάρχει και άλλη επιλογή.