Μεγάλες προσδοκίες από τον «πολυδιάστατο εκσυγχρονισμό»

Η νέα πολιτική και κοινοβουλευτική πραγματικότητα που διαμορφώθηκε στις πρόσφατες διπλές εκλογές, αποτυπώθηκε στην τριήμερη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης. Η ψήφος εμπιστοσύνης που έλαβε από τη Βουλή (με 158 ψήφους έναντι 142) αποτελεί την αφετηρία ενός νέου κύκλου δυναμικών μεταρρυθμιστικών τομών στους θεσμούς και στην οικονομία, στο πλαίσιο ενός «πολυδιάστατου εκσυγχρονισμού», όπως τον προσδιόρισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στο σύνορο ενός νέου «ιστορικού τόξου» για τη μετάβαση «σε μια εποχή των μεγάλων αλλαγών» με στόχο τη «συλλογική και ατομική ευημερία».

Οι προσδοκίες που καλλιέργησε ο Πρωθυπουργός είναι μεγάλες και δεν δίστασε να αναλάβει εξ ολοκλήρου το μεγάλο ρίσκο: «Δεν έχω το δικαίωμα να διαψεύσω τις προσδοκίες των πολιτών» είπε, εκφράζοντας την ελπίδα αυτές οι μεγάλες αλλαγές να μπορούν να συνοδεύονται και από «μεγάλες συναινέσεις». Η εξαγγελία για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού «με ένα νόμο και ένα άρθρο», που θα καταργεί τα εμπόδια που υπήρχαν για τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους ομογενείς, ήταν μια πρώτη άμεση ένδειξη των δυναμικών πρωτοβουλιών που αναμένεται να λάβει η κυβέρνηση σε όλους τους τομείς και η οποία θέτει το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων ενώπιον της πρόκλησης να στηρίξουν τη νομοθετική ρύθμιση που θα ψηφιστεί εντός του μηνός και μάλιστα με την αυξημένη πλειοψηφία των 200 ψήφων.

Η «νέα Νέα Δημοκρατία»

Ο Μητσοτάκης περιέγραψε ένα οραματικό πλαίσιο ευρύ και ευέλικτο, θέτοντας τα νέα όρια «της κεντροδεξιάς νέας Νέας Δημοκρατίας», όπως την προσδιόρισε. Με κραταιά τη «γαλάζια» πλειοψηφία, συρρικνωμένη και αμήχανη την αξιωματική αντιπολίτευση και κατακερματισμένη την ελάσσονα αντιπολίτευση των άκρων και των αναχρονιστικών αντιλήψεων, ο αρχηγός της ΝΔ έδωσε το δικό του στίγμα για το μέλλον. Ακρότητες δεν εκδηλώθηκαν στη συζήτηση. Ηταν περισσότερο αναγνωριστικό το πεδίο των προγραμματικών δηλώσεων και η ευχή που διατυπώθηκε ήταν οι ήπιοι τόνοι που επικράτησαν να συνεχιστούν παρά τις διαφωνίες και τις μεγάλες αποστάσεις στο επίπεδο των ιδεών που εκφράστηκαν κυρίως από τα εθνικοπατριωτικά «άκρα», η ρητορική των οποίων προκάλεσε με τις εθνικιστικές, ομοφοβικές, ξενοφοβικές και ανορθολογικές φωνές που ακούστηκαν.

Αντιπολιτευτικό έλλειμμα

Παρουσία του Αλέξη Τσίπρα, αυτή τη φορά, η αξιωματική αντιπολίτευση επιχείρησε να ανακτήσει τον βηματισμό της. Μάλιστα η θέση του νέου υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη, η οποία έγινε σε απάντηση σχετικού ερωτήματος του μεταβατικού προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλου, ότι η απιστία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων δεν μπορεί να εξετάζεται κατ’ έγκληση, όπως προβλέπει σχετική διάταξη που πέρασε η ΝΔ, θεωρήθηκε ως ένα πρώτο επιτυχημένο δείγμα γραφής της «νέας αντιπολίτευσης» που ευελπιστεί να ασκήσει. Αποψη που δεν συμμερίστηκε ο υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης, ο οποίος κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ «να γειωθεί στη νέα μετεκλογική πραγματικότητα», θυμίζοντας ότι επί των ημερών του είχε νομοθετήσει με σειρά ρυθμίσεων το ακαταδίωκτο των τραπεζικών στελεχών και των στελεχών του Υπερταμείου. Το έλλειμμα που δημιουργεί η απουσία Τσίπρα ήταν για πολλούς εμφανές. Ακόμα και οι ομιλίες των φερόμενων ως επίδοξων διαδόχων του, δεν προσέλκυσαν το ενδιαφέρον.

Το αντιπολιτευτικό έλλειμμα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να καλύψει το ΠΑΣΟΚ, όπως φάνηκε από τη συζήτηση, με τον πρόεδρό του Νίκο Ανδρουλάκη να δηλώνει ότι «θα είμαστε η αξιόπιστη προοδευτική αντιπολίτευση που έχει ανάγκη ο τόπος». Πάντως, όπως φάνηκε, η συνύπαρξη ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι ανέφελη. Τα πρώτα προειδοποιητικά «πυρά» εκ μέρους του Πρωθυπουργού ήταν ενδεικτικά: από την πρόκληση να στηρίξει το ΠΑΣΟΚ την αναθεώρηση του άρθρου 16, έως την αποδόμηση των επιχειρημάτων του Ανδρουλάκη, όπως για τις 150.000 κοινωνικές κατοικίες: «Εδώ δεν είναι Ευρωβουλή και θα υποστείτε τη βάσανο της αντιπαράθεσης των επιχειρημάτων», του είπε χαρακτηριστικά.