Ευχάριστος «πονοκέφαλος»
Τα συστήματα {LF}του Γιοβάνοβιτς με σημείο αναφοράς το 4-3-3 και το level up του Φώτη Ιωαννίδη που γίνεται πλέον απαραίτητος για τον Παναθηναϊκό
Ο Φώτης Ιωαννίδης έχει φοβερή ψυχολογία μετά την εξαιρετική περσινή χρονιά, τη μονιμοποίηση στην Εθνική και το νέο του συμβόλαιο, και, εφόσον μείνει μακριά από τραυματισμούς, όλα δείχνουν ότι φέτος θα είναι η χρονιά του
Υπάρχουν πολλά συμπεράσματα που μπορεί να βγάλει κάποιος κατά τη διάρκεια μιας προετοιμασίας και ιδιαίτερα στο στάδιο που βρίσκεται τώρα ο Παναθηναϊκός. Δηλαδή στο χτίσιμο της ομάδας ενόψει της επόμενης σεζόν. Ενα χτίσιμο που γίνεται από τον ίδιο προπονητή για τρίτη συνεχόμενη σεζόν και αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι. Τον γνωρίζουν τον Γιοβάνοβιτς πολύ καλά όλοι πλέον. Και γνωρίζει ο Γιοβάνοβιτς κάθε καλό και κακό οποιουδήποτε ποδοσφαιριστή, γνωρίζει ποιος μπορεί να ταιριάξει με ποιον. Είναι, άλλωστε, ο Σέρβος σε έναν ρόλο που δεν έχουμε δει από προπονητή του Παναθηναϊκού τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια. Σε έναν ρόλο που αποφασίζει εκείνος σχεδόν για τα πάντα. Ακόμα και φέτος που υπάρχει ο Γιάννης Παπαδημητρίου σε ρόλο τεχνικού διευθυντή, είναι προφανές πως ο Γιοβάνοβιτς είναι εκείνος που έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Σε όλα. Από τις μεταγραφές έως τις ανανεώσεις.
«Κλειδί» η μεσαία γραμμή
Κοιτάζοντας το πώς δουλεύει ο προπονητής του Παναθηναϊκού τουλάχιστον στο αγωνιστικό και τακτικό επίπεδο, διαπιστώνει εύκολα κανείς πως και φέτος χτίζει έναν Παναθηναϊκό με βασικό άξονα το 4-3-3. Το οποίο θα χρησιμοποιεί σε δύο παραλλαγές που έχουν να κάνουν με τη μεσαία γραμμή. Θα παίζει είτε με έναν αμυντικό μέσο και δύο εσωτερικούς χαφ, είτε με δύο «εξάρια» και έναν παίκτη που θα έχει τον ρόλο του «δεκαριού». Κι αν θέλουμε να δώσουμε… προβάδισμα σε ένα από τα δύο, σίγουρα αυτό που με βάση το ρόστερ έχει περισσότερες πιθανότητες να εφαρμόζεται από τον Γιοβάνοβιτς στα πιο πολλά ματς είναι με έναν αμυντικό μέσο και δύο εσωτερικούς. Κάπως έτσι μπορούν να… χωρέσουν μαζί ο Τζούρισιτς με τον Μπερνάρ ή να βρει χώρο ο πολύτιμος Τσέριν, που έδειξε πέρσι πόσα πολλά μπορεί να δώσει ή να μπει στην εξίσωση ο χαφ που ο Παναθηναϊκός αναζητεί. Ενας παίκτης που θα μπορεί με την ίδια ευχέρεια να παίξει και στο «6», καλύπτοντας το κενό του Κουρμπέλη και στο «8» ώστε να μπορεί να δημιουργεί, να πατάει στην αντίπαλη περιοχή και να απειλεί. Για να δώσουμε και παραδείγματα: δεν αναζητεί παίκτη τύπου Ρούμπεν, αλλά τύπου Τσέριν. Με τα χαρακτηριστικά του Σλοβένου αλλά με μεγαλύτερη εμπειρία και περισσότερες παραστάσεις.
Στην αιχμή
Αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη λέξη «πρόβλημα» για να περιγράψουμε αυτό που… βιώνει ο Γιοβάνοβιτς στην προετοιμασία, τότε θα το κάνουμε για να εξηγήσουμε τι του συμβαίνει στην κορυφή της επίθεσης. Και με δεδομένο πάντα πως τα συστήματα που χρησιμοποιεί ο Σέρβος έχουν μέσα έναν επιθετικό κορυφής και όχι δύο. Δεν θα αλλάξει δηλαδή σε κάποιου είδους 4-4-2 προκειμένου να χωρέσει ταυτόχρονα τον Σπόραρ και τον Ιωαννίδη. Κι αν υπάρχει τελικά εκείνη η… χιλιοειπωμένη δημοσιογραφική έκφραση που λέγεται «ευχάριστος πονοκέφαλος» για τον προπονητή, ο Γιοβάνοβιτς αντιμετωπίζει έναν τέτοιον. Κι όλο αυτό οφείλεται στην εικόνα που δείχνει ο Φώτης Ιωαννίδης.














