Μια δύσκολη επανεκκίνηση, με παγίδες και ευκαιρίες

Η εκλογική συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ εκ των πραγμάτων βάζει σε κίνηση διαδικασίες αναζήτησης για το τι πήγε λάθος. Θα είναι, όμως, επίσης λάθος η αναζήτηση να περιοριστεί στις αστοχίες της προεκλογικής καμπάνιας ή στις παράταιρες δηλώσεις στελεχών. Ακόμα μεγαλύτερο λάθος θα είναι τα πορίσματα της αναζήτησης και του διαλόγου να είναι μιας χρήσης, δηλαδή για τις ανάγκες του έκτακτου συνεδρίου τον Νοέμβρη, και μετά να μπουν στο συρτάρι. Οπως ακριβώς έγινε στο παρελθόν με την αποτίμηση της κυβερνητικής θητείας, το πόνημα δηλαδή των Δραγασάκη, Δρίτσα, Μπαλτά που το εγκρίναμε ομόφωνα αλλά ελάχιστα επηρέασε την πολιτική γραμμή από εκεί και πέρα.

Προφανώς η αναζήτηση οφείλει να ξεκινήσει από τις αλλαγές που συντελούνται στην οικονομία και την κοινωνία και στο κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τις κατάλαβε και τις πλαισίωσε πολιτικά. Η Ελλάδα δεν είναι ίδια με την εποχή των μνημονίων, την οργή εκείνης της περιόδου την έχει αντικαταστήσει ο φόβος και η ατομική αυτοσυντήρηση. Κατά συνέπεια είναι χαμηλές και οι προσδοκίες από το πολιτικό σύστημα. Η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε 50 δισ. σε επιδόματα προκειμένου να καθησυχάσει την κοινωνική πλειοψηφία. Απέδωσε η πολιτική της. Την ίδια στιγμή μερίμνησε ώστε να μη θιγούν οι μηχανισμοί κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρήσεων. Και αυτό απέδωσε… Ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίμησε το πρώτο και ήταν αμήχανος στο δεύτερο.

Ενα από τα βασικά προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι ότι δεν έχει «κοινωνικούς αισθητήρες», είναι αδύναμος στον συνδικαλισμό, στα επαγγελματικά επιμελητήρια, στην αυτοδιοίκηση. Το ιεραρχικό κόμμα, το κόμμα καρτέλ, που δουλεύει με ένα στενό επιτελείο στελεχών, μακριά από τις εμπειρίες των μελών και των στελεχών του, δεν έχει ζωή.

Η κοινωνική ακτινογραφία της ψήφου είναι χαρακτηριστική. Νομίζω ότι η απώλεια του κοινωνικού πλεονεκτήματος ήταν καθοριστική στις εκλογικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Οι απώλειες στις πιο λαϊκές συνοικίες, κυρίως της Αττικής, σε ποσοστό μεγαλύτερο του εθνικού ποσοστού δείχνει το μέγεθος του προβλήματος. Οι απώλειες στη Β’ Πειραιώς, στον Δυτικό τομέα, στη Δυτική Αττική είναι ενδεικτικές. Οπως χαρακτηριστική είναι η υποχώρηση στους μισθωτούς του δημόσιου τομέα, στους άνεργους, στους νέους, σε κοινωνικές ομάδες δηλαδή που ήταν κοντά του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ περιπλανήθηκε πολιτικά και ιδεολογικά στον χώρο του Κέντρου, οι κεραίες του ήταν στους μικρομεσαίους και εκείνοι του γύρισαν την πλάτη. Χωρίς στέρεες κοινωνικές αναφορές πελαγοδρομείς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε επανεκκίνηση, ξεκινώντας άμεσα με την εκλογή προέδρου, βαρύ καθήκον αφού πρέπει να διαδεχθεί τον Αλέξη Τσίπρα. Ενα πρόσωπο που σφραγίζει τη διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και 15 χρόνια.

Ο Χριστόφορος Παπαδόπουλος είναι μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, πρώην βουλευτής