Το μήνυμα της πρώτης δίκης για τη δολοφονία Καμπανού

Δεν υπήρξε κάποια έκπληξη στην τελική απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης στο οποίο ολοκληρώθηκε η δίκη των δώδεκα οπαδών του ΠΑΟΚ που συνελήφθησαν μετά τη δολοφονία του νεαρού οπαδού του Αρη, Αλκη Καμπανού: επί της ουσίας η έδρα συμφώνησε με την πρόταση της εισαγγελέως Κυριακής Κλιάμπα και έκρινε ένοχους όλους τους κατηγορούμενους επιβάλλοντας ποινές ανάλογα με τον βαθμό συμμετοχή τους. Το δικαστήριο μετέτρεψε τη βασική κατηγορία σε «ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο». Επτά από τους κατηγορουμένους καταδικάσθηκαν ως ένοχοι για ανθρωποκτονία και οι υπόλοιποι πέντε ως ένοχοι για συνέργεια. Μετά την ανακοίνωση της απόφασης υπήρξε ένταση στο δικαστήριο με τη δίκη να διακόπτεται για μερικά λεπτά. Εντός της δικαστικής αίθουσας σηκώθηκε και πανό που έγραφε «Δικαιοσύνη για τον Αλκη». Αλλά αυτό είναι πραγματικά το λιγότερο: η ελπίδα είναι να μην υπάρξει ένταση προσεχώς και στην πόλη της Θεσσαλονίκης μεταξύ οπαδών του ΠΑΟΚ και του Αρη. Οι γνωρίζοντες ισχυρίζονται πως κάτι τέτοιο υποβόσκει καιρό τώρα. Υπο αυτό το πρίσμα η έκκληση των οργανωμένων του Αρη να γεμίσει το δικαστήριο από οπαδούς της ομάδας δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Αλλά στο μεταξύ υπάρχει μια πρώτη απόφαση. Επί της ουσίας είναι βέβαιο πως θα ασκηθεί έφεση από τους καταδικασθέντες, αλλά αποτελεί νομικό γεγονός.

Αντιφάσεις

Η δίκη κράτησε πολύ. Από τα μέσα Ιανουαρίου που ξεκίνησε υπήρξαν περίπου πενήντα συνεδριάσεις και εξετάστηκαν πάνω από 70 μάρτυρες. Υπήρξε και εξιστόρηση των περιστατικών από τους κατηγορούμενους – με κάμποσες, είναι αλήθεια, αντιφάσεις. Συγκινητικές μορφές οι γονείς του αδικοχαμένου που αντιμετώπισαν τη διαδικασία με αξιοπρέπεια. Το καλό στο πρώτο τέλος της δικαστικής αξιολόγησης (πρώτο γιατί ακολουθεί το Εφετείο) είναι ότι υπήρξε μια αίσθηση δικαιοσύνης: οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν και όσοι ισχυρίζονταν πως θα τη γλιτώσουν διαψεύστηκαν. Το κακό είναι πως ακόμα κι αυτό το σκληρά θλιβερό γεγονός δεν στάθηκε αιτία για να παραδειγματιστούν οι ανά την Ελλάδα οργανωμένοι. Θάνατος άλλος ευτυχώς δεν υπήρξε, αλλά περιστατικά οπαδικής βίας, με κοινά μάλιστα χαρακτηριστικά με τη δολοφονία του Καμπανού, δυστυχώς συνεχίζονται. Τουλάχιστον ας περάσει το μήνυμα πως στα δικαστήρια δεν τη γλιτώνει κανείς…

Ανατροπή

Χθες είχαμε και ένα πρώτο τέλος του πολύκροτου σήριαλ που είχε ως πρωταγωνιστή τον Κώστα Σλούκα: ο διεθνής μπασκετμπολίστας αποφάσισε να αφήσει τον Ολυμπιακό χωρίς μάλιστα να γίνει η περίφημη δεύτερη συνάντηση που ο ίδιος είχε κάνει γνωστό ότι θα γίνει μετά το περίφημο τετράωρο ραντεβού με τη διοίκηση του Ολυμπιακού την περασμένη Τρίτη. Ο Σλούκας δεν θέλησε να αιωρείται η εντύπωση πως μπορεί να γίνει κάποια ανατροπή και πήρε αυτός την ευθύνη του διαζυγίου. Γιατί αναφέρομαι σε «ανατροπή»; Μα γιατί νομίζω είναι σαφές πως αν ένας επαγγελματίας και η διοίκηση μιας ομάδας συζητήσουν για τέσσερις ώρες και δεν φτάσουν σε συμφωνία, το βέβαιο είναι ότι αυτά που δυσχεραίνουν τη συζήτηση είναι πολλά – τόσα πολλά που είναι μάλλον απίθανο να πάρει κάποιος ένα σφουγγάρι και να τα σβήσει.

Διαζύγιο

Το θέμα στην ιστορία αυτή ήταν εξαρχής ποιος θα πάρει την ευθύνη του διαζυγίου. Την πήρε ο Σλούκας. Και γιατί ο έτερος πρωταγωνιστής της, ο κόουτς Γιώργος Μπαρτζώκας, δεν εμφανίστηκε ποτέ για να κάνει μετά την Τρίτη μια έστω τυπική δήλωση ότι τον παίκτη τον χρειάζεται. Η σιωπή του Μπαρτζώκα, αλλά και η απόκτηση του Γουίλιαμς Γκος και η ανανέωση του συμβολαίου του Κάνααν υπήρξαν για τον Σλούκα καθοριστικά μηνύματα. Η παρουσία των δύο αμερικανών παικτών ήταν για τον παίκτη η επιπλέον απόδειξη πως ο χρόνος της συμμετοχής του θα μειωνόταν κι άλλο – ας μην ξεχνάμε πως υπάρχει πάντα στις τάξεις των περιφερειακών του Ολυμπιακού και ο Τόμας Γουόκαπ. Και η σιωπή του Μπαρτζώκα έσπρωξε τον παίκτη στο να πει «αντίο».

Μπαρτζώκας

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ο Σλούκας φεύγει από τον Ολυμπιακό για δεύτερη φορά: δεν θυμάμαι άλλον έλληνα παίκτη με τον οποίο να έχει συμβεί κάτι τέτοιο. Απλά την πρώτη φορά, όταν έφυγε για τη Φενέρ του Ομπράντοβιτς, είχε πάρει την απόφασή του καιρό πριν και απλά την ανακοίνωσε στο τέλος του πρωταθλήματος, ενώ τώρα βασανίστηκε. Για τον Ολυμπιακό πάντως το θέμα δεν είναι ο Σλούκας: είναι τι θα αποφασίσει στη συνέχεια ο Μπαρτζώκας και κυρίως τι είδους ομάδα θα φτιάξει μετά την αποχώρηση των δύο παικτών στους οποίους στηρίχτηκε πολύ. Διότι θυμίζω πως αντικαταστάτης του Βεζένκοφ δεν έχει βρεθεί ακόμα.

Μήτογλου

Χθες πάντως στον κόσμο του ελληνικού μπάσκετ συζητήθηκε και μια επιστροφή: αυτή του Ντίνου Μήτογλου, που πρώτα κέρδισε τη μείωση της τιμωρίας του στο CAS και στη συνέχεια επέστρεψε στον ΠΑΟ – σύντομα και στην αγωνιστική δράση. Ο Μήτογλου είπε ότι επέστρεψε σπίτι του και υποσχέθηκε σκληρή δουλειά: δεν υπάρχει λόγος πανηγυρισμών όταν έχει προηγηθεί μια τιμωρία για ντόπινγκ. Ο Μήτογλου είχε τιμωρηθεί για χρήση αναβολικών με υποχρεωτική απουσία από τα γήπεδα μέχρι τον Νοέμβρη του 2024. Η ποινή του έπεσε και γιατί ο γιατρός που με βάση το κατηγορητήριο του έδωσε τα απαγορευμένα φάρμακα συνελήφθη πριν από λίγο καιρό για διακίνηση απαγορευμένων ουσιών: ο Μήτογλου που ισχυριζόταν ότι τον οδήγησε στο να πάρει κάτι που δεν έπρεπε είχε κάνει τη σχετική μήνυση κι αυτό μέτρησε. Να ευχηθούμε στον χρήσιμο έλληνα παίκτη καλή επιστροφή και καλά μυαλά. Ολοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία…

Σάκκαρη

Στο μεταξύ από το τουρνουά του Γουίμπλεντον χάσαμε τη Μαρία Σάκκαρη. Η ελληνίδα πρωταθλήτρια αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την Ουκρανή Κόστγιουκ ύστερα από ένα ματς που είναι αδύνατο να το περιγράψει κανείς σε κάποιον που δεν το έχει δει. Στα Γκραν Σλαμ τουρνουά σπανίως οι αθλητές βελτιώνονται ξαφνικά προς το καλύτερο: συνήθως εμφανίζονται με τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες που έχουν δείξει πηγαίνοντας προς αυτά. Αυτό συνέβη με τη Σάκκαρη: έδειξε όλες τις δυνατότητές της στο πρώτο σετ (και το κέρδισε με 6-0) κι όλες τις αδυναμίες της στα δύο επόμενα. Σίγουρα η διακοπή του ματς έπαιξε τον ρόλο της, όμως φέτος αυτές τις μεταπτώσεις μέσα στο παιχνίδι τις έχει συχνά η ελληνίδα πρωταθλήτρια. Ισως είναι κουρασμένη – εννοώ στο μυαλό. Στο Γουίμπλεντον γενικά δυσκολεύεται και οι αγαπημένες της επιφάνειες είναι άλλες. Αλλά το ματς με την Κόστγιουκ (που στο τέλος έκλαψε από τη χαρά της) η Μαρία το έχασε μόνη της. Καμιά φορά συμβαίνει και στους καλύτερους.