Επιλογές – πλήγμα στην αντιφασιστική {LF}κουλτούρα της κοινωνίας μας

Ανησυχητική και επικίνδυνη βέβαια, είναι η φανερή τάση εναρμόνισης με τις ακροδεξιές έως και φιλοφασιστικές εκδοχές της alt-right πολιτικής στις ΗΠΑ και την πρόσφατη διετία, μετά την πανδημία, στην Ευρώπη. Το πεδίο αυτών των ακροδεξιών πολιτικών επικεντρώνεται στην έννοια της ασφάλειας, χωρίς βέβαια κοινωνικό πρόσημο, απέναντι στον φόβο του ξένου, του διακριτού, των ίδιων των φιλελεύθερων αξιών και των ορθολογικών προταγμάτων. Πολιτικά τροφοδοτούνται αυτές οι απόψεις μέσα και από την αναζήτηση «ταυτοτήτων» επιβίωσης και οντότητας, σε έναν κόσμο που περιδινίζεται από τον πόλεμο συμφερόντων και την αντιπαράθεση ιδεών μπροστά στα επιτακτικά διλήμματα προς επίλυση, που θέτουν οι επάλληλες κρίσεις και η όξυνση νέων ανισοτήτων.

Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, οι συνωμοσιολογικές αντιλήψεις, ο εθνικισμός, η θρησκοληψία βρίσκουν έδαφος και θέση, εν μέρει προσώρας, στις επίσημες ατζέντες της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής και δεν αντιμετωπίζονται με επιτυχία από τις δυνάμεις της αλληλεγγύης και των συμπεριληπτικών πολιτικών, καθώς έχουν υποχωρήσει γενικότερα οι οικουμενικές αξίες ακόμα και μέσα σε παραδοσιακές φιλελεύθερες δυνάμεις ή και στις προτεραιότητες της πολύχρωμης Αριστεράς.

Ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία αυτές οι πολιτικές αξιοποιούν το δηλητηριώδες σύνθημα «όλοι ίδιοι είναι», όπως επίσης έναν ιδιότυπο «αντισυστημισμό» που διαμορφώθηκε στο αντιεμβολιαστικό κίνημα καθώς και στο περιβάλλον της τότε αναγκαίας «κατάστασης εξαίρεσης» για τα δικαιώματα μέσα στην πανδημία. Τροφοδοτούνται παράλληλα από τον καταιγισμό του φόβου, του ηθικού πανικού και της ασυδοσίας, που παρήχθησαν σε μεγάλες ποσότητες από την τοξικότητα που χαρακτηρίζει όχι μόνο την άθλια πλευρά του Διαδικτύου αλλά ακόμα και μέρος του δημόσιου λόγου στη Βουλή και έξω από αυτήν.

Προφανώς οι σχηματισμοί αυτοί δεν είναι ίδιοι και ο μεγαλύτερος κίνδυνος αφορά στην εκ νέου πολιτική παρουσία φασιστικού μορφώματος, που σημείωσε μάλιστα αξιόλογη επιρροή μέσα στη νεολαία. Είναι ιδιαίτερη η ευθύνη του κόμματος της ΝΔ για την ατζέντα που επέλεξε με επίκεντρο τον δήθεν «εθνικό κίνδυνο» της Ροδόπης και βέβαια την απόκρυψη πλέγματος ευθυνών για το τραγικό ναυάγιο στην Πύλο, όπως άλλωστε και παλαιότερα έκανε συστηματικά η ΝΔ με τον διχαστικό λόγο για τη Συμφωνία των Πρεσπών και με την ατζέντα για τους «λαθρομετανάστες», που ο κ. Σαμαράς το 2012 ανήγαγε σε εθνικής κλίμακας ατζέντα.

Ο Νίκος Βούτσης είναι πρώην πρόεδρος της Βουλής