Ψήφος

Ο ένας αρχηγός προειδοποιεί το προοδευτικό εκλογικό σώμα ότι «με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής κάθε ψήφος που δεν θα πάει στον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αντικειμενικά ψήφος που θα εξυπηρετεί τον σχεδιασμό του κ. Μητσοτάκη». Ο άλλος τον κατηγορεί πως «η αντιπολίτευσή του ήταν χρυσός χορηγός του κ. Μητσοτάκη» επειδή «αλλιώς, δεν εξηγείται πώς μία κυβέρνηση με φαινόμενα διαφθοράς, το παρακράτος των υποκλοπών, την τραγωδία των Τεμπών, τις τεράστιες ανισότητες και την ανάπτυξη για τους λίγους, αντί να μειώνει τα ποσοστά της, φτάνει στο 40%». Ο υπέρμαχος της απλής αναλογικής ΣΥΡΙΖΑ έχει επιστρέψει στις διλημματικές μεθόδους του παλιού δικομματισμού, μιλώντας για χαμένες ψήφους, ενώ η Χαριλάου Τρικούπη ποντάρει όλα της τα λεφτά σε μια από τις ιδιαιτερότητες της προηγούμενης κάλπης – στο γεγονός πως για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά καταψηφίστηκε μια αξιωματική αντιπολίτευση. Ο μεν λέει ότι είναι το μεγάλο κόμμα που μπορεί να αντιπαρατεθεί με το κυβερνών. Η δε του αντιτείνει πως απέτυχε στον συγκεκριμένο ρόλο την τελευταία τετραετία – άρα, η ψήφος σ’ αυτόν λογίζεται σαν πεταμένη.

Αντιπολίτευση

Για τους υπεράνω η μάχη στην πλευρά εκείνων που θα είναι έτσι κι αλλιώς αντιπολιτευόμενοι δεν έχει σημασία, αφού στις εκλογές ψηφίζουμε για κυβέρνηση. Σύμφωνοι. Αλλά στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες οι ψηφοφόροι διαλέγουν με την ψήφο τους και τη σύνθεση του Κοινοβουλίου. Αρα, η λαϊκή ετυμηγορία για την αντιπολίτευση έχει κι αυτή τη δική της αξία. Η εθνική αναμέτρηση της Κυριακής δεν είναι ένα ντέρμπι των δύο πρώτων. Ο νικητής δεν αμφισβητείται. Ωστόσο, οι δημοσκοπικές φωτογραφίες δείχνουν ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να βρεθούν στα έδρανα αρκετά μικρά και υπερβολικά θορυβώδη κόμματα – σύμφωνα δε με τους επαγγελματίες των μετρήσεων, είναι αδύνατο να προβλεφθεί με σιγουριά πόσα θα περάσουν το κατώφλι του 3%. Ακόμη και στα μνημονιακά χρόνια – τότε που η Ολομέλεια μετατρεπόταν συχνά σε παλκοσένικο – δεν είχαν μπει στη Βουλή τόσα τέτοια, πάντως. Γι΄ αυτό, το ερώτημα αν στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο θα επικρατήσει ο αντισυστημικός πανζουρλισμός ή η θεσμική αντιπολίτευση δεν είναι αμελητέο. O ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ έχουν τουλάχιστον το know-how της δεύτερης. Ελληνική Λύση, Πλεύση Ελευθερίας, ΜεΡΑ25, Νίκη και «Σπαρτιάτες» πάλι, έχουν τα φόντα μόνο για λαϊκίστικες περφόρμανς κατά της επάρατης «Νέας Τάξης Πραγμάτων».