Πόλεμος και ειρήνη
Ο κινέζος υπουργός Εξωτερικών Τσιν Γκανγκ υποδέχεται τον αμερικανό ομόλογό του Αντονι Μπλίνκεν στο Πεκίνο
Ας κλείσουμε τα μάτια και ας κάνουμε μια υπόθεση: ΗΠΑ και Κίνα, η νυν και η ανερχόμενη υπερδύναμη δηλαδή, αποφασίζουν να καθίσουν στο τραπέζι, να μοιράσουν τον πλούτο (των άλλων) και τις σφαίρες επιρροής με αμοιβαίες υποχωρήσεις και να δώσουν τα χέρια ότι θα σεβαστούν τα συμφωνηθέντα και δεν πρόκειται ποτέ η μία να στρέψει τα όπλα της κατά της άλλης. Και τώρα ας τα ανοίξουμε πάλι, ας κοιτάξουμε τα κιτάπια της ιστορίας και ας αναρωτηθούμε: Πότε συντελέστηκε χωρίς βία μια τέτοιας έκτασης και σημασίας αναδιάταξη δυνάμεων κατά την πορεία των ανθρώπινων κοινωνιών; Πότε η «αόρατη χειρ» των αγορών ρύθμισε ειρηνικά τους ανταγωνισμούς; Και κάτι ακόμη: Διάλογος δεν σημαίνει αναγκαστικά μη σύγκρουση – στους μεγαλύτερους πολέμους, άλλωστε, ο διάλογος συνεχιζόταν μέχρι τη στιγμή που ήχησαν τα όπλα.












