Η ολέθρια πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για τη μουσουλμανική μειονότητα

Την έλλειψη διορατικότητας από κάποιες πολιτικές ηγεσίες για τα εθνικά μας θέματα, η χώρα την έχει πληρώσει ακριβά. Κάποιοι στις μέρες μας, επιμένουν να αγνοούν τα πικρά διδάγματα του παρελθόντος. Τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στη Θράκη, το πιστοποιούν. Ξεκινώντας από την παραδοχή ότι όλοι οι έλληνες πολίτες οφείλουν σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους και, πολύ περισσότερο, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του έθνους, θεωρούμε αδιανόητο κάποιοι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνουν, αγνοώντας τη συνθήκη της Λωζάννης, που αποτελεί νόμο της χώρας, ότι εκπροσωπούν την «τουρκική μειονότητα της Θράκης».

Η συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ως θρησκευτική και όχι ως εθνική. Οποιαδήποτε συμπεριφορά που αντιβαίνει σε αυτή την ξεκάθαρη ρύθμιση, είναι μη σύννομη και οδηγεί στην ευθεία αμφισβήτηση της συνθήκης, εξυπηρετώντας έτσι τις πάγιες αναθεωρητικές επιδιώξεις της Τουρκίας εναντίον της Ελλάδος. Οταν δε, πρόκειται για εκλεγμένους εκπροσώπους στο ελληνικό Κοινοβούλιο, τότε αυτή η συμπεριφορά προσβάλλει ευθέως ζητήματα που αφορούν στην εθνική μας ασφάλεια.

Συμφέροντα. Η Τουρκία, μέσω του προξενείου της στην Κομοτηνή, αδυνατώντας να οργανώσει κόμμα «τουρκικό» που να μπορεί να υπερβεί το όριο του 3% για την είσοδό του στη Βουλή, επιχειρούσε κατά καιρούς να υποστηρίξει υποψηφίους στα μεγάλα κυρίως κόμματα, που θα ενεργούσαν φανερά για τα δικά της συμφέροντα. Ομως αυτό συναντούσε τη σταθερή αντίδραση των κομμάτων, τα οποία αρνούνταν τέτοιες υποψηφιότητες.

Αυτά μέχρι που εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα εξουσίας. «Χωρίς περίσκεψιν και χωρίς αιδώ», στον δρόμο του προς την εξουσία, ανέτρεψε την πάγια τακτική των κομμάτων και άρχισε να δέχεται τις επιρροές των τουρκικών προξενικών αρχών στην Ελλάδα. Οι τεκμηριωμένες καταγγελίες του πρώην διπλωματικού συμβούλου του κ. Τσίπρα για την επέμβαση του τουρκικού προξενείου, προκειμένου να «κοπεί» από το ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ μια σημαντική γυναίκα μουσουλμάνα από τη Θράκη, δείχνει την εξόχως προβληματική στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.

Ψηφοδέλτια. Ομως, η υπόθεση κυριολεκτικά ξέφυγε το τελευταίο διάστημα, όσον αφορά τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, με την ένταξη στα ψηφοδέλτιά του υποψηφίων από τη μειονότητα που υποστηρίζουν ότι είναι εκπρόσωποι όχι της μουσουλμανικής, αλλά της «τουρκικής» μειονότητας.

Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας προσέφεραν τη δυνατότητα στην Τουρκία να υπερβεί το όριο του 3% της εισόδου στη Βουλή, βουλευτών που δηλώνουν ευθέως ότι αμφισβητούν τη συνθήκη της Λωζάννης και επομένως δεν σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους, εντάσσοντάς τους στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, που λειτουργούν ως όχημα διευκόλυνσης. Αυτό έδωσε και τη δυνατότητα στο τουρκικό προξενείο να εμπλακεί τόσο προκλητικά ενεργά στην εκλογική διαδικασία, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που διαθέτει, με αιχμή τους παρακρατικούς μηχανισμούς των ψευδομουφτήδων. Οι χιλιάδες μουσουλμάνοι μετανάστες που ήρθαν από τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης καθώς και οι περισσότερες χιλιάδες από την Τουρκία στην οποία κατοικούν, με σταυρωμένα ψηφοδέλτια, ήταν μόνο ένα μέρος αυτής της οργανωμένης εμπλοκής του τουρκικού προξενείου στις εκλογές.

Θέμα «Θράκη». Η Τουρκία, για τους δικούς της γνωστούς λόγους, αποφάσισε να αναβαθμίσει το θέμα «Θράκη» και αυτό έγινε δυνατό, δυστυχώς, με τη συνδρομή του ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι λοιπόν, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, το θέμα μερικών χιλιάδων ψήφων ή το χρώμα του νομού Ροδόπης στον χάρτη της χώρας. Είναι η οργανωμένη υποστήριξη με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο, υποψηφίων βουλευτών που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος των συμφερόντων και της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας.

Η άμεση αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιμετώπισε το θέμα εν τη γενέσει του, όσον αφορά τη θέση της Ελλάδας. Αλλά το ζήτημα παραμένει. Τι θα γίνει αν οι δύο συγκεκριμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δηλώσουν στη Βουλή ότι εκπροσωπούν την «τουρκική» μειονότητα; Θα τους διαγράψει από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα; Ομως αυτοί θα παραμείνουν στη Βουλή ως ανεξάρτητοι.

Και πώς, άραγε, θα ένιωθε ο κ. Τσίπρας, αν ήταν πρωθυπουργός και δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν στη Βουλή την παραπάνω δήλωση;