{T16}Αργησε αλλά {LF}τα κατάφερε{T16}

Ως παίκτης ο Πεπ Γκουαρντιόλα ήταν ένας εξαιρετικά δημιουργικός, εργατικός, ευκίνητος και ντελικάτος ποδοσφαιριστής στον ρόλο περισσότερο του επιτελικού μέσου.

Το μεγάλο του προσόν ήταν ότι είχε την ικανότητα να διαβάζει το παιχνίδι και γενικά είχε μεγάλη υπομονή μέχρι να πετύχει αυτό που ήθελε.

Οταν αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να φορέσει το κοστούμι του προπονητή επιχείρησε πολύ γρήγορα να σταθεί στα ίδια στοιχεία και να στήνει με βάση αυτά τις ομάδες τους.

Απλά όταν στην πρώτη του μεγάλη ομάδα (Μπαρτσελόνα) ήταν υπό την προστασία του «διχτυού» των Καταλανών ένιωσε από την πρώτη στιγμή άνεση και άλλωστε δούλευε σπίτι τους. Τα δύο Τσάμπιονς Λιγκ με την Μπάρτσα, ή το επικό 6/6 τρόπαια το 2009 (πρωτάθλημα, Κύπελλο και σούπερ καπ Ισπανίας, Τσάμπιονς Λιγκ, ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Συλλόγων) ή ακόμα και το γεγονός ότι το 2010 έγινε ο πρώτος προπονητής στην ιστορία της Μπαρτσελόνα που νίκησε 4 φορές συνεχόμενες τη Ρεάλ Μαδρίτης δημιούργησαν τον δικό του μύθο στη Βαρκελώνη και την Ισπανία.

Ομως στο Μόναχο και στην Μπάγερν, τα τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα που πήρε στα ισάριθμα χρόνια που δούλεψε εκεί δεν έλεγαν και πολλά για τους φίλους των Βαυαρών (πρωτάθλημα έπαιρναν σχεδόν πάντα κάθε χρόνο) που έβλεπαν τον Πεπ να μην καταφέρνει να φέρει το πολυπόθητο Τσάμπιονς Λιγκ μην πηγαίνοντας καν στον τελικό και χάνοντας ακόμα και 4-0 από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Μόναχο στον ημιτελικό του 2014. Με 3-0 στον επόμενο ημιτελικό της Βαρκελώνης το 2015 από την Μπαρτσελόνα και αποκλεισμό – πάλι σε ημιτελικό – και από την Ατλέτικο Μαδρίτης (2016).

Στη Μάντσεστερ Σίτι παρά το εκπληκτικό 5/7 κατακτήσεις πρωταθλημάτων στην επταετία που βρίσκεται στον πάγκο του κλαμπ (στο πιο δύσκολο και απαιτητικό -μακράν – πρωτάθλημα της Ευρώπης) η… κηλίδα του ήταν ο χαμένος τελικός Τσάμπιονς Λιγκ με την Τσέλσι.

Και το βράδυ του Σαββάτου δεν ήθελε να χάσει μια ακόμα ευκαιρία να αποτινάξει από πάνω του το «φάντασμα» της Μπαρτσελόνα όταν διεκδικεί με άλλη ομάδα το Τσάμπιονς Λιγκ και το κατάφερε έστω με κόπο και ιδρώτα και όχι με το σύνηθες στυλ της ομάδας του με το οποίο και είχε πάει περίπατο μέχρι τον τελικό. Το αποτέλεσμα μετράει.