Το σποτ του Μητσοτάκη {LF}και το γράμμα στο ΠΑΣΟΚ

Δεκέμβριος 2015 – εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ. Ενα σποτ ξεχώριζε από όλα τα υπόλοιπα. Ηταν αυτό που είχε δημιουργήσει το επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη για την υποψηφιότητά του. Ξεκινούσε με το απόσπασμα της συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στον Μπιλ Κλίντον, το πλάνο όπου στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχαν χάσει τον φάκελο με τις προτάσεις προς την τρόικα, φωτογραφία από τη Σύνοδο Κορυφής όπου ο Αλέξης Τσίπρας φαινόταν απομονωμένος στην άκρη του κάδρου, ενώ στο σπικάζ ακουγόταν το «madame Merkel». Το σποτ συνέχιζε με σκόρπιες ατάκες. «Βάλε τέλος. Η Ελλάδα πρέπει να εκπροσωπείται με αξιοπιστία. Με αυτόν που θα αντιμετωπίζεται ως ισότιμος. Με αυτόν που δεν θα ξαναρισκάρει τη θέση μας στην ευρωζώνη. Στις 20 Δεκεμβρίου εσύ αποφασίζεις. Ψηφίζουμε Πρωθυπουργό». Το σποτ δεν είχε ούτε μία αναφορά στις εσωκομματικές εκλογές. Δεν ανέφερε τη λέξη ΝΔ. Δεν είχε μομφές για τους συνυποψηφίους του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δεν είχε ούτε καν πλάνο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εθετε όμως επιτακτικά το βασικό διακύβευμα: ποιος μπορεί να νικήσει τον Αλέξη Τσίπρα, ποιος μπορεί να γίνει πρωθυπουργός. Η απάντηση έβγαινε αβίαστα. Δεν δηλωνόταν καν στο σποτ. Δεν χρειαζόταν. Οκτώ χρόνια μετά σε ένα αντίστοιχο σταυροδρόμι βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης. Το διακύβευμα είναι παρόμοιο. Ποιος μπορεί να σταθεί στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ποιος μπορεί να ασκήσει πιο εποικοδομητική κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Οι κάλπες της 21ης Μαΐου έδειξαν ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι να δώσουν μία ευκαιρία στο κόμμα που σήκωσε δυσανάλογο βάρος στα χρόνια της κρίσης και ενσάρκωσε σχεδόν αδιαμαρτύρητα τον ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, ενσωματώνοντας το αφήγημα των πολιτικών του αντιπάλων πως για όλα τα δεινά έφταιγε το ΠΑΣΟΚ. Ουδείς ξεχνά πως όταν άλλοι έσκιζαν Μνημόνια ή συνέτασσαν Ζάππεια, τα στελέχη του απειλούνταν πως θα έχουν το τέλος του αμερικανού πρεσβευτή στη Λιβύη και τους έστηναν κρεμάλες στο Σύνταγμα. Αλλωστε, το μήνυμα είχε ήδη δοθεί στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ όταν φάνηκε ότι οι πολίτες που ενδιαφέρονταν για τις εξελίξεις στον χώρο του Κέντρου ήταν πολύ περισσότεροι από τους ψηφοφόρους του. Στις εκλογές της 21ης Μαΐου – αν και χαρακτηρίστηκαν βουβές – οι πολίτες έστειλαν το πιο εκκωφαντικό μήνυμα. Πως θέλουν να μπει τέλος στην τοξικότητα, τη χυδαιότητα, τις προσωπικές επιθέσεις, τις αντιδημοκρατικές πρακτικές, τις δολοφονίες χαρακτήρα, την εχθροπάθεια, το «εσείς και εμείς». Να μπει τέλος στα προτάγματα της εποχής των Μνημονίων και στα κόμματα που αναδύθηκαν και γιγαντώθηκαν κατά τη διάρκειά τους, αφού πλέον έχουν χάσει τον δομικό λόγο ύπαρξής τους.

Αυτό ακριβώς είναι που δυστυχώς συχνά ξεχνά το ΠΑΣΟΚ και πέφτει στην παγίδα του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει αντιπολίτευση με τους όρους, τα επιχειρήματα, τη ρητορική και την αισθητική του. Οι πολίτες αποδοκίμασαν τον ΣΥΡΙΖΑ και δήλωσαν ότι αναζητούν έναν διαφορετικό αντιπολιτευτικό λόγο, που δεν θα εξαντλείται στη διάκριση δεξιός – αντιδεξιός, διλήμματα που έχει προ πολλού υπερβεί η ίδια η πραγματικότητα. Δεν ενδιαφέρονται για τον ιδεολογικό μανδύα των λύσεων, αλλά ποιος θα τις βρει. Οι κρίσεις της τελευταίας 10ετίας έχουν καταστήσει παρωχημένους τους όρους που συχνά χρησιμοποιεί το ΠΑΣΟΚ για δεξιούς, καθεστώς, οικογένεια, ηγεμονίες. Αλλά και τη στοχοποίηση του Τύπου και των δημοσιογράφων όταν τους στριμώχνουν στα πάνελ. Κάτι που δυστυχώς ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν κάποια στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη απέναντι σε όσους τους ασκούν κριτική. Απλά μην ξεχνούν ότι αυτά ήταν που καταδίκασαν οι πολίτες στην κάλπη. Αλλιώς, το κάνει καλύτερα ο Πολάκης.