Η επιστροφή του Κίφερ Σάδερλαντ στην περιπέτεια

Στο «24», ο Κίφερ Σάδερλαντ ήταν ένας πράκτορας στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία των ΗΠΑ, ο οποίος με κοσμοθεωρία «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» αναζητούσε επικίνδυνους κακοποιούς. Στο «Designated Survivor», ως χαμηλόβαθμος αξιωματούχος του υπουργικού συμβουλίου, αναλαμβάνει τη θέση του Προέδρου μετά από μια καταστροφική επίθεση που σκοτώνει όλους όσοι βρίσκονται πριν από αυτόν στη σειρά διαδοχής. Στη νέα του σειρά, το «Rabbit Hole», που είναι διαθέσιμο στον κατάλογο της Cosmote TV, ο βετεράνος ηθοποιός επιστρέφει στον στίβο της περιπέτειας και συνδυάζει τους προηγούμενους ρόλους του σε έναν καινούργιο. Ενσαρκώνει αυτή τη φορά έναν αναλυτή δεδομένων, ο οποίος είναι παράλληλα και εταιρικός κατάσκοπος. Μαζί με τη μικρή ομάδα του από πληροφορικάριους εκτελούν διάφορα μικρά κόλπα για να βοηθήσουν τους πλούσιους πελάτες τους να βγάλουν ακόμα περισσότερα χρήματα, αφαιρώντας τα όμως από όχι και τόσο συμπαθητικούς μεγιστάνες. Οι πρακτικές του δεν είναι ακριβώς νόμιμες, αλλά έχουν μια μεγάλη δόση από Ρομπέν των Δασών… με πληκτρολόγια και οθόνες.

Το παιχνίδι χοντραίνει, όταν επιστρέφοντας στο γραφείο του μια μέρα, βλέπει το κτίριο να ανατινάζεται σκοτώνοντας ολόκληρη την ομάδα του. Σαν να μην ήταν αυτό το χτύπημα αρκετό, ένας επικείμενος νόμος για τον διαμοιρασμό των προσωπικών δεδομένων θα ψηφιστεί στο Κογκρέσο, επιτρέποντας σε ιδιωτικές εταιρείες να έχουν πρόσβαση στα στοιχεία εκατομμυρίων ανθρώπων. Το κερασάκι στην τούρτα της ταλαιπωρίας του, έρχεται όταν τον κατηγορούν για τον θάνατο ενός σημαίνοντος γερουσιαστή. Τότε αρχίζει τον αγώνα της ζωής του ώστε να σώσει τη δημοκρατία και να γλιτώσει από μία ψηφιακή δικτατορία που φαίνεται να έρχεται μπερδεύοντας τον κόσμο γύρω του. Από το μικρό του λαγούμι («Rabbit Hole»), όπως είναι και ο τίτλος της σειράς, βρίσκεται βουτηγμένος σ’ έναν κόσμο συνωμοσιών, fake news και μεγάλων δεδομένων που χρησιμοποιούνται για να χειραγωγήσουν τις μάζες. Λόγω διαφόρων παιδικών τραυμάτων που περνάνε σε flashbacks, δεν εμπιστεύεται κανέναν. Τη θέση του δυσχεραίνει το ιστορικό παράνοιας που έχει, όπως και μια απροσδιόριστη ψυχική ασθένεια που τον ταλαιπωρεί κι εκδηλώνεται με πολλά νευρικά τικ.

Στα οκτώ επεισόδια της μίνι σειράς που είχαμε την ευκαιρία να δούμε, ο Κίφερ Σάδερλαντ ξεχωρίζει, κρατώντας πάνω του όλη την ιστορία. Δίπλα του, στέκονται με καλές υποκριτικές επιδόσεις και οι Τσαρλς Ντανς και Ρομπ Γιανγκ. Ωστόσο, το υπόλοιπο καστ δεν διεκδικεί ιδιαίτερες δάφνες. Περνώντας στην αφήγηση, αν και είναι καλή, έχοντας αρκετές ιδέες με ανατροπές και αποκαλύψεις, η εξέλιξή της δεν είναι ιδιαίτερα φροντισμένη. Οι σκηνές ακροβατούν διαρκώς ανάμεσα στο κατασκοπευτικό θρίλερ δράσης και την κωμωδία, κάνοντάς τες ένα εύκολο θέαμα για τον κάθε τηλεθεατή.

Το πιο σημαντικό στοιχείο, ωστόσο, του «Rabbit Hole» ξεφεύγει από τα συνηθισμένα «κατασκευαστικά» στοιχεία του κι απλώνεται στη θεματική που αγγίζει βάζοντας αρκετούς προβληματισμούς για το σήμερα και την κατάσταση του κόσμου. Η πρωτότυπη παραγωγή της Paramount θέλει να μας ανοίξει τα μάτια, για το πού ακριβώς βρισκόμαστε ως κοινωνία αυτή τη στιγμή που τα προσωπικά δεδομένα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή, η επιρροή των social media στη δημόσια ζωή είναι θηριώδης και τα τεχνολογικά επιτεύγματα που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε ως μεγάλες κατακτήσεις και πλεονεκτήματα του ανθρώπου μπορούν να γίνουν η θηλιά που θα τον πνίξει. Η σειρά θέλει να ξεσκεπάσει τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες χρησιμοποιούν όλα τα στοιχεία των πολιτών για να τους επιτηρούν και τελικά να τους υποδουλώνουν, χειραγωγώντας τους στις εκλογές και πολώνοντας το κλίμα μεταξύ τους, φέρνοντάς τους όλο και πιο κοντά σε αυταρχικούς δημαγωγούς και κάνοντας θρύψαλα την (αμερικανική) δημοκρατία. Σας θυμίζει κάτι αυτό;