Ικανός να πετύχει εύκολα και τα δύο

Στην τελευταία γενική συνέλευση της Σουπερλίγκ, που έγινε την περασμένη Παρασκευή, επανήλθε στην επικαιρότητα το ζήτημα της επαγγελματικής διαιτησίας. Πιο συγκεκριμένα η διοργανώτρια αρχή αποφάσισε τη σύσταση μιας επιτροπής, που αποτελείται από εκπροσώπους των έξι ΠΑΕ που θα τρέξει το σχετικό θέμα. Οι ΠΑΕ αυτές είναι η ΑΕΚ, ο Αστέρας Τρίπολης, ο Ατρόμητος, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ. Μετά τις τελευταίες τοποθετήσεις του προέδρου του ΠΑΟ Γιάννη Αλαφούζου και του μεγαλομετόχου της ΑΕΚ Δημήτρη Μελισσανίδη αυτό που προκύπτει είναι μια γιγάντια διαφορά εκτίμησης για το ζήτημα της ελληνικής διαιτησίας. Για τον Αλαφούζο υπάρχει πρόβλημα και μεγάλο διότι όπως είπε «φέτος από τη διαιτησία αλλοιώθηκε το πρωτάθλημα». Για τον Μελισσανίδη δεν υπάρχουν προβλήματα διαιτησίας κι αν υπάρχουν «ας τα βρει ο Μπένετ με την ΕΠΟ και την ΚΕΔ». Απορώ πώς οι εκπρόσωποι του ΠΑΟ και της ΑΕΚ μπορεί να συνυπάρξουν σε μια επιτροπή: εγώ από τα λίγα που καταλαβαίνω τα μέλη της συγκεκριμένης επιτροπής μάλλον δεν πρέπει να συμφωνούν σε τίποτα!

Μυαλό

Απόψε έχουμε τον πρώτο ποδοσφαιρικό ευρωπαϊκό τελικό της χρονιάς: η Ρόμα και η Σεβίλλη θα διεκδικήσουν το Γιουρόπα Λιγκ στη Βουδαπέστη. Οπως είπε κι ο προπονητής της Ρόμα, ο πολύς Ζοζέ Μουρίνιο, για τις δυο ομάδες είναι επιτυχία που έφτασαν στον τελικό μιας διοργάνωσης στην οποία υπήρξαν παρούσες ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα ή η Αρσεναλ που κατά τα άλλα έκαναν καταπληκτικά πρωταθλήματα, αλλά στη συγκεκριμένη διοργάνωση δεν κατάφεραν τίποτα. Η Ρόμα και η Σεβίλλη αντιθέτως έφτασαν μέχρι το τέλος της διαδρομής κι ένας βασικός λόγος είναι ότι και για τις δυο ομάδες η κατάκτηση του συγκεκριμένου Κυπέλλου είναι κάτι τόσο σπουδαίο, ώστε άφησαν στην άκρη οτιδήποτε άλλο τον τελευταίο καιρό εστιάζοντας την προσοχή τους στο πώς θα φτάσουν στον τελικό. Η Σεβίλλη έκανε έτσι κι αλλιώς ένα μετριότατο πρωτάθλημα στην Ισπανία κι είχε κακή παρουσία στο Τσάμπιονς Λιγκ. Η Ρόμα στο Καμπιονάτο κυνηγούσε μέχρι κάποια στιγμή την έξοδό της στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά εδώ και δυο μήνες ο Μουρίνιο παράτησε τα πάντα. Η Ρόμα δεν έχει νίκη εδώ και επτά αγωνιστικές και το μυαλό και το δικό του και των παικτών του επικεντρώθηκε στο Γιουρόπα Λιγκ και μόνο.

Σεβίλλη Καπ

Η Σεβίλλη έχει γράψει σελίδες ιστορίας στη συγκεκριμένη διοργάνωση: πολλοί πιστεύουν πως το Γιουρόπα Λιγκ θα έπρεπε να ονομάζεται Σεβίλλη Καπ! Επειδή, όπως πολλές φορές γράφω, οι εξηγήσεις των επιτυχιών των ομάδων δεν είναι πάντα αγωνιστικές, νομίζω πως το μυστικό της Σεβίλλης είναι η ίδια η πόλη της Σεβίλλης, την οποία ανεπιφύλακτα σας συνιστώ να επισκεφτείτε, όποτε σας δοθεί η ευκαιρία. Ενα από τα χαρακτηριστικά των ομάδων είναι ότι κουβαλάνε συχνά τη νοοτροπία των ανθρώπων των πόλεων από τις οποίες προέρχονται: η πόλη της Σεβίλλης είναι ένα οικιστικό κομψοτέχνημα – σίγουρα η ωραιότερη πόλη της Ισπανίας. Ιδρυμένη από αρχαίους Ελληνες που έφτασαν μέχρι την Ανδαλουσία, η κάποτε Ισπαλίς και σήμερα Σεβίλλη, εκτείνεται στις όχθες του ποταμού Γουαδαλκιβίρ και φτάνει μέχρι και τη νήσο των Καρθουσιανών – μια υπέροχη νησίδα στην οποία μπορεί να δεις τον ήλιο να σβήνει σαν να υπάρχει ένας χρονοδιακόπτης και να χρησιμοποιείται για να κάνει τη δύση του υπέροχη. Δυο τεράστιοι δρόμοι τέμνονται και χωρίζουν την πόλη σε τέσσερα διαμερίσματα, αρμονικά και άψογα, τόσο ώστε σε κανένα από αυτά να μην υπάρχει περισσότερη ασχήμια από ομορφιά.

Τρόπος

Ενας τέτοιος ιδανικός τόπος για να ζεις δεν μπορεί παρά να είναι έδρα μιας ομάδας με προπονητές και ποδοσφαιριστές που χαίρονται τη ζωή τους εκεί, όσο και το ποδόσφαιρο, είτε είναι Ανδαλουσιανοί είτε ξένοι που ευχαριστούν τη μοίρα τους γιατί κατέληξαν στην όμορφη αυτή πόλη. Το ποδόσφαιρο που παίζουν συνήθως είναι όμορφο γιατί είναι απαλλαγμένο από το άγχος και δημιουργικό γιατί η ίδια η πόλη το παρακολουθεί ως θέαμα, όπως τις τοπικές ταυρομαχίες. Σε αυτή τη χωρίς εντάσεις πόλη είναι δύσκολο να δεις και να χαρείς μια ομάδα ικανή να διακριθεί στο Τσάμπιονς Λιγκ ή να κερδίσει το ισπανικό πρωτάθλημα: αυτά απαιτούν υπερβάσεις, κυνισμό και σκοπιμότητα – σε ένα παράδεισο αυτά δεν υπάρχουν. Ομως στο Γιουρόπα Λιγκ, εκεί που οι εντάσεις είναι μικρότερες και η διάκριση δεν συνδυάζεται με ποταμούς από κέρδη και δεν προκύπτει γιατί ντε και καλά έχουν γίνει του κόσμου οι σπατάλες, η άνετη ομάδα της Σεβίλλης νιώθει υπέροχα: οι αντίπαλοί της βρίσκουν στους τελικούς πάντα μια ομάδα χαρούμενη γιατί έχει κάνει τη δουλειά της, έτοιμη να τους κερδίσει παίζοντας με τα νεύρα τους, δηλαδή με τη δική τους υποχρέωση να κερδίσουν το τρόπαιο. Εξι νίκες σε τελικούς (και μάλιστα με διαφορετικούς τρόπους – δυο π.χ. στα πέναλτι) μαρτυρούν ότι τρόπος να χαλάσεις το μυαλό των άνετων Σεβιλλιάνων δεν υπάρχει. Αλλά αν υπάρχει τρόπος, αυτόν θα τον βρει ο Μουρίνιο.

Φαβορί

Ο προπονητής της Ρόμα οδηγεί την ομάδα του για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σε τελικό – και λογικά καμαρώνει για αυτό. Πέρυσι η Ρόμα κέρδισε το UEFA Conference League και στην Ιταλία του κάνανε πλάκα. Ολοι όσοι τον απεχθάνονται (και είναι πολλοί) του ευχόντουσαν να αγωνίζεται στο UEFA Conference League κάθε χρόνο, διότι αυτό θα είναι απόδειξη του πόσο κακή σεζόν είχε. Ο Μουρίνιο, όμως, με το κυνικό του ποδόσφαιρο, τους μοναδικούς του θεατρινισμούς, αλλά και την ένταση που δημιουργεί στις ομάδες που δουλεύει θέτοντας τους πάντες ενώπιον των ευθυνών τους έφτασε με τη Ρόμα και πάλι σε ένα τελικό. Και είναι και φαβορί. Διότι με όλα του τα ελαττώματα τελικούς πολύ δύσκολα χάνει – πόσο μάλλον και μπροστά σε ένα κοινό που θα τον υποστηρίξει φανατικά: οι Ρωμαίοι – που ως γνωστόν είναι τρελοί – έχουν κάνει κατάληψη στη Βουδαπέστη. Με αυτούς παρόντες υπάρχει πάντα κι ένας μικρός κίνδυνος επεισοδίων.

Ικανός

Θα δούμε καλό ποδόσφαιρο απόψε; Δύσκολο. «Κοιτάς τη Σεβίλλη και λες ότι η Σεβίλλη κερδίζει κάθε τελικό. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η ιστορία δεν κερδίζει αγώνες. Η ιστορία δεν έχει σημασία. Η νίκη έχει σημασία και τίποτα άλλο» είπε ο Μουρίνιο στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου. Από όλο αυτό κρατάω το «τίποτα άλλο». Αν έχει στο μυαλό του να κερδίσει και να χτικιάσει τον κόσμο με το θέαμα που θα δει είναι ικανός να πετύχει εύκολα και τα δύο…