Ιλια Καμπακόφ: αντιρρησίας μέσω {LF}της τέχνης

Ενας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, που άνοιξε νέους ορίζοντες στον τομέα των εικαστικών εγκαταστάσεων αποτυπώνοντας μέσω αυτών τα καταρρέοντα όνειρα της σοβιετικής κοινωνίας, ο Ιλια Καμπακόφ, πέθανε το Σάββατο σε ηλικία 89 ετών.

Ιδιαίτερα επικριτικός και μακριά από την επίσημη γραμμή του καθεστώτος ο πρωταγωνιστής της Εννοιολογικής Σχολής της Μόσχας, ξεκίνησε την καριέρα του ως εικονογράφος για να εξελιχθεί εν συνεχεία ως ένας από τους πολυβραβευμένους και ακριβοπληρωμένους εικαστικούς. Αναγνωρίστηκε μετά το πέρας του Ψυχρού Πολέμου στη Δύση, έχοντας σταθερά στο πλευρό του τη σύντροφο και συνεργάτιδά του, Εμίλια και είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό τόσο μέσω της εμβληματικής εγκατάστασής του «Το καράβι της ζωής μου» – το 17 μ. ξύλινο σκαρί φορτωμένο με κιβώτια που περιέχουν ρούχα και φωτογραφίες που ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης – όσο και από περιοδεύον εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες «Πλοίο της ανεκτικότητας» που έχει «αράξει» αυτή την περίοδο στη Θεσσαλονίκη.

Κομβικό σημείο στην πορεία του ήταν η ατομική του έκθεση το 1998 σε γκαλερί της Νέας Υόρκης μέσα από την οποία δεν επιχείρησε όπως έλεγε ο ίδιος να δείξει «τη ρωσική τέχνη στη Δύση, αλλά να δει τη σοβιετική ζωή μέσα από τα μάτια ενός ξένου».

150 εγκαταστάσεις

Οι 150 μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις του ταξίδεψαν σε πολλές γωνιές του πλανήτη και το έργο του παρουσιάστηκε συνολικά σε μεγάλη αναδρομική έκθεση που διοργανώθηκε το 2018 από την Τέιτ Μόντερν στο Λονδίνο.

Θεωρείται δε από τους πλέον ακριβοπληρωμένους ρώσους καλλιτέχνες. Ενας από τους πίνακές του πουλήθηκε σε δημοπρασία για 5,8 εκατ. δολάρια το 1982 και ο Ρόμαν Αμπραμόβιτς και η σύντροφός του Ντάσα Ζούκοβα απέκτησαν πολλά από τα έργα του Καμπάκοφ προς 60 εκατ. δολάρια, σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα της Μόσχας».