Δίνουν μάχες. Θα ανέβουν όμως;

Εχει το ενδιαφέρον του αυτό που συμβαίνει στην Α2 κατηγορία. Διοργανώνεται το Σαββατοκύριακο final-4 στη Ζoφριά και το διακύβευμα σχετίζεται με το ποιες ομάδες θα ανέβουν στην Α1 κατηγορία, ποιες δηλαδή θα μπουν στο επαγγελματικό κλαμπ του μπάσκετ. Η ερώτηση, συνεπώς, είναι ξεκάθαρη: αυτοί που θα πάρουν τις νίκες στα ημιτελικά και θα δικαιούνται να λάβουν το εισιτήριο, σκοπεύουν να το αξιοποιήσουν; Και τίθεται το ζήτημα, γιατί εδώ και κάμποσα χρόνια, αρκετές ομάδες που κέρδισαν την άνοδό τους στα γήπεδα έκαναν πίσω και ορισμένες χάθηκαν από τον μπασκετικό χάρτη. Τους πήρε ο κατήφορος. Δεν μπορείς να λησμονήσεις τον Σπόρτιγκ. Το Παλαιό Φάληρο. Ακόμη ακόμη και το Ψυχικό, που μόλις πέρυσι είπε «όχι» αλλά φέτος μετέχει ξανά στη διαδικασία γιατί έφτασε ψηλά στο πρωτάθλημα. Τώρα, δηλώνει πιο έτοιμο. Οπως και ο Πανερυθραϊκός. Το Μαρούσι με τη μακρά διαδρομή κοντά στους ισχυρούς δεν μοιάζει σίγουρο για την επόμενη ημέρα, κάτι που συμβαίνει και με τον Τρίτωνα.

Πολλές από τις ομάδες της Α2 κατηγορίας λειτουργούν με τη νοοτροπία «κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη». Δεν αντέχουν την άνοδο! Γιατί τα έξοδα είναι πολλαπλάσια και δίχως την υποστήριξη χορηγών, το ρομαντικό ταξίδι κάποιων παραγόντων φτάνει στο τέλος του. Θα έλεγε κάποιος πως είναι άσχημη αυτή η εξέλιξη, κυρίως για το ίδιο το μπάσκετ. Διότι αυτό που όλοι θέλουν είναι ένα υγιές πρωτάθλημα. Με 14 ομάδες και αμφίβολη την έκβασή του. Οχι λιγότερες αγωνιστικές, όχι σύνολα που μοιάζουν με σάκο του μποξ. Ναι, όλα αυτά σχετίζονται με το χρήμα. Αλλά η όλη εικόνα του αθλήματος κάπου θολώνει, ειδικά αν μετέχουν ομάδες που εκ των προτέρων δεν θα αξιοποιήσουν την… εντολή!