Ενας θρίαμβος και μια συντριβή

Η νίκη της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη διαφαινόταν καθαρά, τις τελευταίες προεκλογικές εβδομάδες. Αυτό που δεν διαφαινόταν ήταν το εύρος της διαφοράς. Η τεράστια απόσταση του πρώτου από το δεύτερο κόμμα. Η συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ είναι απόλυτη. Και σηματοδοτεί την έναρξη της περιόδου φυλλορροής του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε ακραία κυνικό κόμμα (η πρόσκληση του αρχηγού του στους χρυσαυγίτες είναι μια τέτοια εκδοχή κυνισμού). Αλλ’ ο κυνισμός στην πολιτική, σε συνθήκες κανονικότητας, δεν σε πάει πουθενά. Ούτε η αλαζονεία. Οι στάσεις αυτές έφεραν τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Συνέχισαν τις τακτικές εχθροπάθειας. Στηρίχτηκαν στην κατασυκοφάντηση της χώρας. Πίστεψαν σε παραμύθια τα οποία κατασκεύασαν οι ίδιοι. Πότισαν με τοξικότητα την κοινωνική ζωή.

Κανείς δεν πίστευε, ούτε οι δημοσκοπήσεις, ότι αυτά τα δεδομένα θα άλλαζαν. Κι ήρθαν οι εκλογές για να αλλάξουν τα πάντα. Πού άραγε οφείλεται αυτή η συντριβή;

Αφενός, στην κεντρική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Τα έχουμε ξανασυζητήσει σε αυτή τη σελίδα. Στην προεκλογική περίοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ υιοθέτησε για τη χώρα μια δυστοπική εικόνα. Η ανάγνωσή του ήταν μια μαύρη εικόνα: Η Ελλάδα του Μητσοτάκη είχε πάψει να είναι δημοκρατία, ήταν ένα αντιδημοκρατικό και διεφθαρμένο καθεστώς που πατούσε με την μπότα του τους πολίτες. Μια χούντα (ή, έστω, μια οιονεί χούντα) που έκανε τα χατίρια των πλουσίων οι οποίοι έπιναν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας. Ενα ακροδεξιό καθεστώς που, με τον Αδωνη Γεωργιάδη, τον Βορίδη και τον Πλεύρη, καταπατούσε την ελευθερία του Τύπου, παρακολουθούσε τους πολίτες, κατάκλεβε τους δημόσιους πόρους και είχε καταδικάσει στη φτώχεια τον λαό. Μια εθνικιστική εξουσιαστική δράκα που εξοπλιζόταν, για να στείλει τα νιάτα στο μέτωπο. Ενα αστυνομικό κράτος που κατέστειλε το προοδευτικό φοιτητικό κίνημα στα Πανεπιστήμια. Και επιπλέον, ένα ξενοφοβικό και απάνθρωπο καθεστώς, αφόρητο για τους Ελληνες και απαγορευτικό για τους ξένους ικέτες που ζητούσαν πρόσβαση σε μια θέση στον ήλιο του δυτικού κόσμου.

Αυτό το παραμύθι το είχαν πιστέψει. Νόμιζαν ότι το επιβεβαίωναν κάποια απελπισμένα ρεπορτάζ ιδεοληπτικών δημοσιογράφων στον διεθνή Τύπο (παρά κάποιες ισχυρές και αρκετά εξευτελιστικές διαψεύσεις ακόμα και σε μεγάλα ΜΜΕ), μια αριστερίστικη εκτίμηση-κατάταξη ως δήθεν ανελεύθερου του ελληνικού Τύπου και οι αφορισμοί κάποιων ομάδων στο Ευρωκοινοβούλιο που επηρεάζονταν από τους αριστερούς ευρωβουλευτές. Επί τέσσερα χρόνια, όλα αυτά ήταν ζωτικά ψέματα. Αλλά όταν δοκιμάστηκαν στο πεδίο, αποδείχτηκε ότι οι πολίτες δεν τρώνε κουτόχορτο ούτε φοράνε παρωπίδες.

Οι πολίτες επέλεξαν, με συντριπτικά ποσοστά, το πολιτικό αφήγημα του Μητσοτάκη. Μια δημοκρατία που βελτιώνεται, μια οικονομία που γίνεται ανταγωνιστικότερη, μια χώρα με διεθνές κύρος. Μια σταθερή χώρα η οποία γίνεται προσπάθεια να μη θυμίζει σε τίποτα αυτό που ήταν την περασμένη δεκαετία – όσο βελτιώνεται και αλλάζει. Μια χώρα σύγχρονη, ευρωπαϊκή, που χρειάζεται μεταρρυθμίσεις. Μια χώρα σίγουρη για τον εαυτό της.

Οι έλληνες πολίτες, χθες, ψήφισαν με εντυπωσιακό ποσοστό τη δοκιμασμένη πολιτική Μητσοτάκη. Μια κανονική κυβέρνηση, που εργάστηκε για μια κανονική, σύγχρονη χώρα. Η καμπάνια της ΝΔ δεν ετεροπροσδιορίστηκε: απλώς υπερασπίστηκε τα πεπραγμένα της, έκανε αυτοκριτική για τα λάθη της και υποσχέθηκε μεταρρυθμιστική συνέχεια. Οι εκλογές του Μαΐου 2023 ανοίγουν τον δρόμο της χώρας για τη θεμελίωση μεταρρυθμίσεων που δεν έγιναν στην παιδεία, στην υγεία, στη δικαιοσύνη, στην οικονομία, στο Δημόσιο, σε πολλούς ακόμα τομείς. Η χώρα είναι γεμάτη ανορθολογικές στρεβλώσεις κι οι πολίτες απαιτούν την εξάλειψή τους.