Το πάρτι της δημοκρατίας{CR}

Αντε, μερικές ώρες απέμειναν μέχρι να ξεκινήσει το πάρτι της δημοκρατίας, αυτή η υπέροχη γιορτή, όπου πρώτο τραπέζι πίστα είμαστε όλοι εμείς και κάπου εκεί στο βάθος σε ρόλους σερβιτόρων, μετρ, γκαρνταρόμπας, λουλουδούδων κ.λπ. όλοι οι πολιτικοί. Να το απολαύσουμε το πάρτι εισηγούμαι. Να μη λείψει κανείς προσθέτω. Και επισημαίνω ότι αύριο δεν υπάρχουν χαμένοι – κερδισμένοι, όλοι κερδισμένοι είμαστε. Εμείς. Ο λαός. Ο «σοφός λαός», όπως είθισται να λέγεται κάτι τέτοιες ώρες και πριν από διαδικασίες όπως οι εκλογές. Βεβαίως, μετά, που γίνεται ο απολογισμός με βάση το αποτέλεσμα των εκλογών, αρχίζουν οι αμφιβολίες για το πόσο… σοφός είναι ο λαός, αλλά δεν θα το κάνουμε θέμα τώρα. Εχουμε όλο τον χρόνο μπροστά μας, από Δευτέρα, να τα συζητήσουμε όλα αυτά και να δούμε τι και πώς ψήφισαν οι Ελληνες.

Ευκαιρίας δοθείσης, και επειδή στη διάρκεια αυτής της προεκλογικής περιόδου που μεσολάβησε ακούσαμε, και τι δεν ακούσαμε, σημασία έχει το «από Δευτέρα». Στην προεκλογική περίοδο, το λέω για τους νεότερους, οι πολιτικοί μας (όπως και παντού άλλωστε) συνηθίζουν να λένε και καμία κουβέντα παραπάνω, αλλά όταν έρχεται η ώρα, εκείνη η δύσκολη ώρα, να αναμετρηθούν με αυτά που έχουν υποσχεθεί, δεσμευτεί, υπονοήσει ότι θα πραγματοποιήσουν, συνήθως τα στρογγυλεύουν τα πράγματα. Οπότε ξεχάστε ό,τι συνέβη ως τώρα και με κρύο αίμα να προσέλθετε στις κάλπες να ψηφίσετε.

«Οχι» στην αποχή

Η ψήφος σε κάνει συμμέτοχο, δείχνει ότι είσαι ενεργός, ότι εσύ αποφασίζεις, και όχι κάποιος άλλος για σένα. Και επειδή τελευταία, και με αφορμή την υποτονικότητα της προεκλογικής περιόδου, που ήταν, όπως έλεγα και χθες, τόσο άνευρη να σου… σπάνε τα νεύρα, να τα κλείσουμε τ΄ αφτιά μας σε όλους εκείνους που προπαγανδίζουν την αποχή. Δεν τους ακούμε, απλά. Μετέχουμε για να μη βρεθούμε μετά να εγκαλούμε τους εαυτούς μας γιατί δεν ψηφίσαμε. Και, όχι, δεν είμαι εγώ αυτός που θα σου πει ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί από μία ψήφο, τη δική σου. Μην το πάρεις στραβά, δεν θα κριθεί. Από των πολλών όμως σαν κι εσένα, μπορεί. Με δύο τρόπους. Πρώτον θα τη στερηθεί το κόμμα που ΘΑ ψήφιζες και δεύτερον το κόμμα που θα πρωτεύσει και ενδεχομένως δεν θα ψήφιζες θα έχει αυξημένα ποσοστά εξαιτίας της αυξημένης αποχής. Αλληλένδετα είναι αυτά.

Ψήφο λοιπόν, και είπαμε, ό,τι άλλο, από Δευτέρα έχουμε άπλετο χρόνο να τα βάλουμε κάτω να δούμε τι πήγε στραβά και τι καλά…

Η ώρα των διερευνητικών…

Μην περιμένετε τώρα να απαντήσω στο αγωνιώδες ερώτημα «τι βλέπω», το οποίο… βλέπω (ως ερώτημα) ακόμη και στον ύπνο μου, πια, με τόσους που μου το έχουν θέσει. Δεν πρόκειται να απαντήσω ούτε τι βλέπω, ούτε τι θέλω, ούτε τι ακούω. Ο,τι έγινε έγινε κι ό,τι κατάλαβε ο καθένας κατάλαβε. Ενήλικες είμαστε, τηλεόραση κατά βάση παρακολουθούμε, διαβάζουμε πού και πού καμιά εφημερίδα ή κανένα site, λογικά έχουμε διαμορφώσει γνώμη για το τι συμβαίνει και το τι πρέπει να πράξουμε αύριο, με βάση τις πεποιθήσεις μας. Εγώ απλώς θα αναφέρω εδώ τι βλέπω να συμβαίνει από Δευτέρα που ο μήνας θα έχει 22 και τα κουκιά θα είναι μετρημένα μέχρις ενός, χωρίς να υπάρχουν πλέον υποθέσεις, εκτιμήσεις, αναλύσεις για την επόμενη ημέρα.

Οπως όλα δείχνουν, λοιπόν, ΔΕΝ θα προκύψει αυτοδυναμία κανενός κόμματος αύριο. Αυτό είναι βέβαιο, όσο βέβαιο είναι ότι ο ήλιος θα ανατείλει στις 06.10 και θα δύσει στις 20.34. Η παραδοχή που είναι σχεδόν πραγματικότητα οδηγεί με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι αναλαμβάνει πλέον ρόλο η Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Τρίτη – Τετάρτη, λοιπόν, η κυρία Σακελλαροπούλου θα καλέσει τον αρχηγό του πρώτου κόμματος να παραλάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Εκείνος με τη σειρά του θα πρέπει λογικά να ξεκινήσει έναν γύρο επαφών με τους αρχηγούς των υπόλοιπων κομμάτων για να διερευνήσει τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Την εντολή έχει τη δυνατότητα να την κρατήσει τρεις ημέρες. Αν όμως διαπιστώσει νωρίτερα ότι δεν υπάρχει πιθανότητα σχηματισμού κυβέρνησης υπ’ αυτόν, τότε, σύμφωνα με το άρθρο 37 του Συντάγματος, οφείλει να προσέλθει στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να το δηλώσει καθαρά και να παραδώσει την εντολή.

…και των νέων εκλογών

Η Πρόεδρος τώρα, με τη σειρά της, θα καλέσει τον αρχηγό του δεύτερου κόμματος. Θα του δώσει και εκείνου την εντολή. Από την πλευρά του, και αυτός θα ξεκινήσει γύρο διερευνητικών επαφών με τους αρχηγούς των κομμάτων, για τους οποίους πιστεύει ότι μπορεί να συνεργαστούν μαζί του για τη δημιουργία ενός κυβερνητικού σχήματος. Το περιθώριο που έχει για να ολοκληρώσει τις διαβουλεύσεις του είναι επίσης τρεις ημέρες. Αν τα καταφέρει, προσέρχεται στο Προεδρικό Μέγαρο, δηλώνει ότι διαθέτει πλειοψηφία και ζητάει να σχηματίσει κυβέρνηση. Σε διαφορετική περίπτωση, καταθέτει και αυτός την εντολή.

Με την κατάθεση της εντολής και από τον αρχηγό του δεύτερου κόμματος, η Πρόεδρος καλεί τον αρχηγό του τρίτου κόμματος να παραλάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, με τον περιοριστικό όρο μόνο των τριών ημερών. Αν επιτύχουν οι προσπάθειές του, σχηματίζει εκείνος κυβέρνηση. Αν όχι, παραδίδει την εντολή.

Με την παράδοση και αυτής της εντολής ως άκαρπης, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα επιχειρήσει εκείνη μια τελευταία προσπάθεια μήπως συγκροτηθεί κυβέρνηση. Είτε καλώντας τους αρχηγούς κατά μόνας είτε στο πλαίσιο ενός Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών.

Στο μεταξύ, έχει συγκροτηθεί η καινούργια Βουλή, έχει αναδείξει προεδρείο, αλλά δεν έχει συνεδριάσει εν ολομελεία. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διαπιστώνοντας ότι δεν υφίστανται οι συνθήκες για να σχηματιστεί στη χώρα μία κυβέρνηση, διαλύει τη Βουλή και προκηρύσσει εκ νέου εκλογές.

Πότε θα γίνουν όλα αυτά; Αν δεν υπάρξουν εκπλήξεις, φαίνεται ότι την 1η Ιουνίου η Βουλή θα εκλέξει πρόεδρο και μία ημέρα αργότερα, στις 2 Ιουνίου, θα διαλυθεί με Προεδρικό Διάταγμα, που θα ορίζει ότι οι εκλογές θα επαναληφθούν στις 2 Ιουλίου – ήτοι, ύστερα από 30 ημερολογιακές ημέρες.

Τώρα τα ξέρετε όλα, έτσι ώστε αν τεθεί κανένα θέμα στο καφενείο να μπορείτε να δώσετε μια ξεκάθαρη απάντηση και ενδεχομένως να βουλώσετε στόματα…

Ενα απίθανο βιβλίο

Μέρα που είναι σήμερα, παραμονή εκλογών, λέω να εισηγηθώ ένα απίθανο βιβλίο για τη δημοκρατία. Φέρει τον τίτλο «Σύντομη ιστορία της δημοκρατίας» και συγγραφέας του είναι ο κύριος Τζον Κιν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Το βιβλίο έφερε στα μέρη μας το Μεταίχμιο, κυκλοφορεί σε μετάφραση του κυρίου Γ. Μαραγκού και πρόκειται για ένα εξαιρετικά ευανάγνωστο και κατατοπιστικό πόνημα για την πορεία της δημοκρατίας από την αρχαιότητα ως σήμερα. Φυσικά μας «ακουμπάει» – το πιο αντιπροσωπευτικό πολίτευμα στον κόσμο, η βάση του δυτικού πολιτισμού, εδώ γεννήθηκε, ανδρώθηκε, σχεδόν ολοκληρώθηκε, και ο κύριος Κιν το περιγράφει με σαφήνεια. Βεβαίως αναλύει και την ευρωπαϊκή μετεξέλιξη του «μοντέλου», για να καταλήξει με τους κινδύνους που την απειλούν και τις επιθέσεις που δέχεται πανταχόθεν. Σε 35 γλώσσες έχει μεταφραστεί το βιβλίο και, για όση αξία έχει, αναφέρω ότι κατά τους «Times» ο κύριος Κιν θεωρείται «ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους πολιτικούς στοχαστές».