Οι Ιταλοί… ξανάρχονται

Είχαμε αναφερθεί πριν από λίγες μέρες στην πορεία που έκανε η Ιντερ στο φετινό Champions League. Και στο ότι πάει να κάνει μια μεγάλη… ληστεία, κατακτώντας ένα τρόπαιο που κανείς δεν φανταζόταν πως θα μπορούσε να πάρει όταν η χρονιά ξεκινούσε. Αν υπήρχε τρόπος να βρούμε τις αποδόσεις που θα έδιναν οι στοιχηματικές στην Ιντερ όχι απλά για να το πάρει ή να φτάσει στον τελικό, αλλά για να βρίσκεται στα ημιτελικά, θα επιβεβαιώναμε ότι κανείς δεν την υπολόγιζε. Και δεν είχαν άδικο. Πιθανόν ούτε ο πιο πιστός οπαδός της δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα είναι ακόμα εδώ η ομάδα του και θα ετοιμάζεται για τον μεγάλο τελικό.

Εχει ελπίδες να κατακτήσει η Ιντερ το τρόπαιο απέναντι σε μια αντίπαλο που ποιοτικά, οικονομικά και σε βάθος ρόστερ είναι μεγαλύτερη από εκείνη; Ρωτήστε τους… αντιπάλους της. Είναι βέβαιο πως κανείς πια δεν μπορεί να την υποτιμήσει, πόσο μάλλον να την αμφισβητήσει. Αφού κατάφερε να φτάσει μέχρι τον τελικό – κι ας είχε ένα μονοπάτι κάπως πιο εύκολο από το άλλο που υπήρχε – σε 90 ή 120 λεπτά όλα είναι πιθανά. Γιατί έχει κι εκείνη παίκτες με προσωπικότητες, όπως είναι ο Λαουτάρο, ο Τζέκο, ο Λουκάκου, ο Μικιταριάν και αρκετοί ακόμα. Γιατί έχει έναν προπονητή που μετατρέπεται σε έναν από τους πιο «refuse to lose» τεχνικούς στην Ευρώπη. Και γιατί έχει δίψα. Μεγάλη δίψα. Και η δίψα πολλές φορές μετατρέπεται σε ορμή.

Πολλοί θεωρούν πως η παρουσία της Ιντερ στον τελικό αυτόματα έχει ένα μεγάλο αουτσάιντερ. Αρα και λιγότερο ενδιαφέρον. Μόνο έτσι δεν είναι τα πράγματα. Οι Ιταλοί έχουν επανέλθει για τα καλά στο υψηλότερο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, αποδείχτηκε από το γεγονός πως είχαν τρεις ομάδες στους «8» και δύο στα ημιτελικά, από το ότι μπορεί να δούμε ιταλικό τελικό στο Europa και ότι υπάρχει ομάδα και στα ημιτελικά του Conference. Μπορεί, δηλαδή, να κατακτήσουν Ιταλοί και τις τρεις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αλήθεια ποιος μπορεί ακόμα να τους χαρακτηρίζει αουτσάιντερ;