Τζάμπα το ρεζιλίκι

Κρίμα τον κόπο. Κρίμα το ταρατατζούμ, τις υποκλίσεις, τους επαίνους και τον (υποκριτικό) θαυμασμό. Προπαντός κρίμα στην προσπάθεια που κατέβαλαν πολλοί από τους υψηλούς επισκέπτες να κρύψουν τη θυμηδία τους για το έργο του καλλιτέχνη. Κοτζάμ έκθεση κάναμε στον Εντι Ράμα και μάλιστα στο Ζάππειο, είμαστε οι μόνοι που θυμηθήκαμε το καλλιτεχνικό παρελθόν του και το τιμήσαμε κιόλας (!), αλλά αυτό δεν εμπόδισε καθόλου τη σύλληψη του ομογενούς υποψηφίου στη Χειμάρρα, δύο μόλις ημέρες πριν από την ψηφοφορία. Ευτυχώς, το ρεζιλίκι της έκθεσης έμεινε μέσα στα όρια του ελληνοαλβανικού κόσμου.

Προκύπτει, επίσης, ένα χρήσιμο μάθημα για τον υπουργό μας των Εξωτερικών: διπλωματία δεν γίνεται με δημόσιες σχέσεις, «φιλίες» και ευχάριστα ανέκδοτα ή, τουλάχιστον, δεν γίνεται μόνο με αυτά. Ας μείνουμε, λοιπόν, στα γνωστά και στην πεπατημένη. Οι φαεινές ιδέες, οι πραγματικά μεγαλοφυείς, σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να εκτιμηθούν στην εποχή τους από τους συγχρόνους τους. Γι’ αυτό και συνήθως αποτυγχάνουν και καταλήγουν στον στρατάρχη Χαφτάρ να μας έρχεται νυχτιάτικα, την ώρα που κατά παράδοση βγαίνει ο Δράκουλας, στο «touch and go» στη Λιβύη και στα πολύχρωμα καραγκιοζάκια του Εντι Ράμα, που ομόρφυναν την κλασική αυστηρότητα του Ζαππείου…

ΑΥΤΟΣΑΡΚΑΣΜΟΣ

«Ο Νίκος Κοτζιάς εξηγεί τι κρύβει το τεσσάρι της Ελλάδας στην Κύπρο». Οχι, δεν είναι αστείο. Είναι τίτλος δημοσιεύματος φιλοκυβερνητικής εφημερίδας στην Κύπρο, χάρη στο οποίο πληροφορήθηκα ότι ο τέως υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ προέβη στην εξής δήλωση μέσω Twitter: «Το τεσσάρι στην Κύπρο στη Eurovision δεν είναι το πρόβλημα, αλλά το αποτέλεσμα, ένα ακόμα δείγμα της προσπάθειας που κάνουν πολλές πλευρές του κυρίαρχου συστήματος να αποξενωθεί η ελληνική κοινωνία από τη Μεγαλόνησο και το Κυπριακό, ώστε να προωθηθούν τα απορριπτέα σχέδιά τους». Κατόπιν αυτού, κλίνω το γόνυ μπροστά του. Οι πολιτικοί που αυτοσαρκάζονται είναι σπανιότατο είδος! Μπράβο σας, κ. Νίκο! Ειλικρινά με εντυπωσιάζετε…

Να σημειώσω μια επιφύλαξη μου, ωστόσο, διότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός του Twitter συνοδεύεται από τη (θολή) φωτογραφία ενός νέου, ενός εφήβου μάλλον, η ιδανική μορφή του οποίου ουδεμία σχέση έχει με τη γνωστή σε όλους φυσιογνωμία του λαοφιλούς πολιτικού και διαπρεπούς καθηγητή του ΠΑ.ΠΕΙ. Ισως να πρόκειται για συνωνυμία. Τέλος πάντων, εμπιστεύομαι τους Κυπρίους που λένε ότι πρόκειται για τον τέως υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ και ο Θεός βοηθός…

ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΟΣ

Δεν θα το έλεγα συπτωματικό, εκτός αν με τυφλώνει ο θαυμασμός μου για αυτόν και παρασύρομαι. Νομίζω όμως ότι η τόλμη του Νίκου Κοτζιά να καταγγείλει το σκοτεινό σχέδιο κατά του Ελληνισμού και το, ούτως ειπείν, Dolchstoss, δηλαδή την πισώπλατη μαχαιριά, κατά της Κύπρου, άνοιξε τον δρόμο και σε άλλες προσωπικότητες του πνευματικού και καλλιτεχνικού κόσμου. Η κ. Καίτη Γαρμπή, λ.χ., έγραψε και αυτή στο Twitter: «Στερήσαμε από την Κύπρο τη δεκάδα που άξιζε πραγματικά, επειδή η ελληνική επιτροπή δεν ντράπηκε και έδωσε 4 στον Andrew Lambrou. Κανονίστε με τις βλακείες σας εκεί να συνεχίσετε έτσι & στο τέλος να μας πάρουν πίσω οι Κύπριοι από το χαλούμι μέχρι τη θεά Αννα Βίσση».

Κατά τη γνώμη μου, η κυρία Γαρμπή το έθεσε θαυμάσια. Στηρίζω την προσέγγισή της στο ζήτημα και, με την ευκαιρία, να προσθέσω και τη δική μου πάγια προειδοποίηση προς τους ιθύνοντες, έστω και αν εκ πρώτης όψεως μοιάζει άσχετη: Τον νου σας στη φέτα! Οχι εφησυχασμός, επειδή κατοχυρώθηκε ως ΠΟΠ. Πάντα την επιβουλεύονται οι ξένοι, γι’ αυτό και εξυφαίνονται οι συνωμοσίες κατά της χώρας (χρεοκοπία, πανδημία, υποχρεωτικός εμβολιασμός κ.λπ.). Εχουν καταλάβει ότι μόνο εφόσον πάψει να υπάρχει η Ελλάς ως ανεξάρτητο κράτος, θα μπορέσουν να μας την πάρουν. Χρειάζεται λοιπόν πάντα επαγρύπνηση…

Η ΣΥΝΤΑΞΗ

«Εφόσον μπήκα νωρίς, εύχομαι να βγω και σχετικά νωρίς», απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας στην ερώτηση αν σκέφτεται να αφήσει κάποτε την πολιτική. Αφού ο ίδιος το έθεσε, ας μου επιτραπεί να διατυπώσω την εκτίμηση ότι πάει πολύ καλά, εφόσον αυτός είναι ο στόχος του. Γι’ αυτό και τον καλώ να συνεχίσει να βοηθάει για να βγει αυτοδύναμη η ΝΔ στις εκλογές και μετά να βοηθήσει για να μείνει για μια τετραετία. Με απλά λόγια, συνέχισε όπως το πας, brόεδρέ μου, και η σύνταξη είναι εγγυημένη λίγο μετα τα πενήντα. Καλύτερα κι από τους Γάλλους, ποιος τη χάρη σου!