ΔΥΟ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ, ΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Στην Δύση κατάλαβαν αργά το απόγευμα της Κυριακής πως είχαν πέσει θύματα ομαδικών  ψευδαισθήσεων: παρά την εντατική προσπάθεια της συνασπισμένης αντιπολίτευσης υπό τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποδείχτηκε ιδιαίτερα ανθεκτικός στην πίεση που δέχτηκε τόσο μέσα όσο και έξω από την Τουρκία και μπαίνει στον δεύτερο γύρο με τον τίτλο του φαβορί.

Η Αθήνα κράτησε σωστά τις απαραίτητες αποστάσεις, αποφεύγοντας τις προβλέψεις. Στην πραγματικότητα, ό,τι κι αν γίνει στις 28 Μαΐου, η ελληνική πλευρά δεν μπορεί να περιμένει σημαντικές αλλαγές στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η εξωτερική πολιτική της γειτονικής χώρας, ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, είναι διαρκής και δεν μεταβάλλεται με την εναλλαγή των κυβερνήσεων. Αν ανατρέψει το αποτέλεσμα ο Κιλιτσντάρογλου προφανώς δεν θα έχει την ίδια ακραία ρητορική με τον Ερντογάν, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα συνταχθεί με τις πάγιες θέσεις της χώρας του. Από την άλλη, μια φιλοδυτική κυβέρνηση στην Τουρκία, χωρίς τα προβλήματα και τον σκεπτικισμό που υπάρχουν σήμερα στις σχέσεις Ερντογάν – Δύσης, θα είναι αποδέκτης μεγαλύτερης ανοχής από συμμάχους και εταίρους στην περίπτωση που επιλέξει να τραβήξει το σκοινί.

Με το βλέμμα στραμμένο όχι στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά στην επόμενη ημέρα της παρουσίας της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, η αμηχανία που υπάρχει για τους υπόλοιπους δεν μπορεί να θολώσει την ελληνική στάση. Για την Αθήνα, το αποτέλεσμα είναι περίπου το ίδιο, όποιος κι αν εκλεγεί.