Ηθικό ακμαιότατο

«Μέσα έπεσαν κι εκεί οι δημοσκοπήσεις!», σάρκασε στο Twitter ο πρώην διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ζαχαριάδης. Και όσον αφορά την Τουρκία έχει βέβαια δίκιο. Δεν υπήρξε έρευνα της κοινής γνώμης που να μην έδινε νίκη της αντιπολίτευσης, με το ποσοστό μάλιστα του υποψηφίου της να φτάνει ή και να ξεπερνάει τις τελευταίες μέρες το 50%. Αυτό το «κι» όμως τι υπαινίσσεται; Οτι όλες οι δημοσκοπήσεις για τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, ακόμη κι από ινστιτούτα φιλικά προς την αξιωματική αντιπολίτευση, μπορεί να πέφτουν έξω και ο ΣΥΡΙΖΑ να καπαρώσει την πρωτιά;

Στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν κάτι τέτοιο στην Κουμουνδούρου. Δεν θεωρούν δηλαδή ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ υποεκπροσωπούνται στις έρευνες ή λένε ψέματα για να τη σπάσουν στους δημοσκόπους ή, πολύ περισσότερο, φοβούνται ότι το τηλέφωνό τους παρακολουθείται από το Predator και δεν αποκαλύπτουν τις προθέσεις τους μήπως  το μάθει ο ακροδεξιός εργοδότης τους και τους διώξει – όπως είπε μισοτρολάροντας ο Αλέξης Τσίπρας. Τότε γιατί το λένε;

Για τον ίδιο λόγο που την παραμονή των προηγούμενων εκλογών ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είχε ισχυριστεί πως δεν υπήρχε ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να τις χάσει το κόμμα του: για να ανεβάσει το ηθικό των ψηφοφόρων του, που βλέπουν ότι το κόμμα δεν ξεκολλάει και έχουν ανάγκη να πιαστούν από ένα παραμύθι, έναν υπαινιγμό, μια συνωμοσία. Σε μερικές περιπτώσεις, μάλιστα, οι ψηφοφόροι του κόμματος που ετοιμάζεται να χάσει χρειάζονται τόνωση όχι μόνο πριν ψηφίσουν, αλλά και αφού κλείσουν οι κάλπες. Εξού και ο δήμαρχος της Αγκυρας ισχυριζόταν μέχρι αργά την Κυριακή το βράδυ ότι ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου όχι μόνο θα κέρδιζε στον πρώτο γύρο, αλλά θα λάμβανε και 49%…

Είναι αλήθεια πως αν παίρναμε τις δημοσκοπήσεις τοις μετρητοίς, δεν θα χρειαζόταν να διεξαχθούν εκλογές. Eίναι επίσης αλήθεια ότι οι δημοσκοπήσεις δεν λειτουργούν παράλληλα προς τις εκλογές, παρεμβαίνουν στην ψήφο και την επηρεάζουν: αν για παράδειγμα ένας κεντροαριστερός ψηφοφόρος που κλίνει προς τον Μητσοτάκη διαπιστώσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν τραβάει ή ότι η απόστασή του από τη ΝΔ είναι υπερβολικά μεγάλη, μπορεί να το ρίξει στον Ανδρουλάκη με την ελπίδα να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Για να αποτρέψει αυτόν ακριβώς τον κίνδυνο απέρριψε άλλωστε χθες για άλλη μια φορά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ένα τέτοιο ενδεχόμενο, με επιχειρήματα («στο ζήτημα της συνεργασίας ο Ανδρουλάκης συναντιέται με τον Τσίπρα») ομολογουμένως πολύ πιο αδύναμα από αυτά που χρησιμοποίησε για να σχολιάσει τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τις δημοσκοπήσεις («όπως και με τη Δικαιοσύνη και τη δημοσιογραφία, ο Τσίπρας δέχεται τις δημοσκοπήσεις μόνο όταν τον εξυπηρετούν»).

Αλλά οι δεξιοί ψηφοφόροι είναι οι μόνοι που δεν χρειάζεται τόνωση το ηθικό τους. Είναι ακμαιότατο.