Ο ογκόλιθος και ο κόκκος άμμου

Να είσαι ο Μέσι, ο σύγχρονος θεός του ποδοσφαίρου, ο παίκτης που έχει κατακτήσει όλα τα τρόπαια, κάθε ατομική διάκριση ξανά και ξανά και να σε αποδοκιμάζουν οι «άμπαλοι» της Παρί Σεν Ζερμέν.

Ποια είναι η Παρί μπροστά στον Μέσι; Μέχρι να γίνει κλαμπ-κράτος είχε κατακτήσει δύο πρωταθλήματα στη Λιγκ 1 και πρόσθετε και αυτό της Λιγκ 2 για να φαίνονται περισσότερα. Ιστορικά στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο η Παρί είναι ένας κόκκος άμμου δίπλα στη θάλασσα που βρίσκεται στο έλεος των ανέμων. Αν αύριο αποσύρουν οι Καταριανοί τη χρηματοδότησή τους και τους αφήσουν στα χρέη της μεγαλομανίας τους, την ίδια στιγμή θα καταλήξουν στη Λιγκ 2. Κι αυτός ο ανεμοδαρμένος κόκκος έρχεται να αποδοκιμάσει τον ογκόλιθο. Για να υπογραμμίσει την ύπαρξή του, να μας πει ότι «να, υπάρχω κι εγώ, είμαι δυνατός». Οπως γίνεται και στη ζωή. Οι ανύπαρκτοι αμφισβητούν τους κολοσσούς για να αποκτήσουν υπόσταση.

Να έπαιζε ο Μέσι στη Ρεάλ, στην Μπάγερν, στη Λίβερπουλ, στις κολώνες που στηρίζουν τον θόλο της Αγια-Σοφιάς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, θα ήταν κατανοητό. Ομως κι αυτοί τον σεβάστηκαν, τον χειροκρότησαν, τον αποθέωσαν, κι ας τους φόρτωνε τα δίχτυα με γκολ.

Κι έρχονται τώρα οι Παριζιάνοι που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν στον χάρτη του ποδοσφαίρου και πίστεψαν πως με τα πετροδολάρια απέκτησαν την ποδοσφαιρική σοφία, πως έγιναν σπουδαίοι γιατί κατακτούν τον τίτλο στη Λιγκ 1, να λιθοβολήσουν έναν ζωντανό μύθο. Δεν φταίνε όμως μόνο αυτοί. Τη θρυαλλίδα της αμφισβήτησης άναψε πρώτα ο Τύπος με την αυστηρή κριτική που ασκούσε στον Αργεντινό. Οι «κολοσσοί» τον βαθμολογούσαν λες και ήταν ποδοσφαιρικό μειράκιο, για να κρύψουν όλα τα «ψευδο…» της πραμάτειας που προσπαθούν να πουλήσουν. Κι εμείς τα αναπαράγουμε ωσάν Ευαγγέλιο. Και ακολούθησαν οι διάσημοι άγνωστοι βετεράνοι του αθλήματος που έπιασαν ένα μικρόφωνο και έγιναν εν μια νυχτί τιμητές των πάντων. Παίκτες που στο βιογραφικό τους δεν υπάρχει η έννοια «τίτλος» μιλούν για τον Μέσι σαν να είναι ο χειρότερος παίκτης στον κόσμο. Ολοι αυτοί ξεχνούν πως τον παρακαλούσαν να έρθει στο Παρίσι και έτρεχαν στα αεροδρόμια και στη Σανζ Ελιζέ μόνο για να τον δουν.

Και ύστερα από δεκαετίες αυτοί που σήμερα τον αποδοκιμάζουν θα σπεύσουν να κλέψουν ρετάλια της δόξας του μετονομάζοντας το γήπεδο προς τιμήν του, όπως έκαναν οι Ναπολιτάνοι με τον Μαραντόνα, χρόνια αφότου ως Πόντιοι Πιλάτοι τον παρέδωσαν στον πληγωμένο εγωισμό των Ιταλών.