«Εφυγε» μόλις η ομάδα του σώθηκε

Το βράδυ της Κυριακής είχαμε την τυπική ολοκλήρωση των play offs για την οποία θα τα πούμε αύριο. Το Σάββατο είχαμε και το τέλος των play outs. Αυτή την τελευταία αγωνιστική του μίνι πρωταθλήματος των ομάδων που είχαν ως στόχο την παραμονή στην κατηγορία επισκίασε η είδηση του θανάτου του προέδρου του ΠΑΣ Γιάννινα, Γιώργου Χριστοβασίλη.

Επιτυχίες

Ο Χριστοβασίλης έφυγε τα ξημερώματα της Κυριακής από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο. Ηταν σαν να περίμενε πρώτα να δει τον ΠΑΣ να φτάνει στη σωτηρία και μετά να φύγει από κοντά μας. Στην ανακοίνωση του αποχαιρετισμού της στον πρόεδρο, η ομάδα των Ιωαννίνων επισημαίνει ότι υπήρξε ο πρόεδρος που υπηρέτησε τον ΠΑΣ πιο πολλά χρόνια από όλους τους προέδρους του και πως επί των ημερών του η ομάδα γνώρισε και την πιο μεγάλη επιτυχία της καθώς αγωνίστηκε στην Ευρώπη. Και ότι δυο φορές έφτασε ένα βήμα από το να αγωνιστεί στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, πράγμα που ήταν το όνειρό του.

Ασθένεια

Ηταν ένας ήσυχος άνθρωπος ο Χριστοβασίλης – έτσι θα τον θυμάμαι. Προσωπικά θεωρούσα πάντα πιο μεγάλη του προσφορά στον ΠΑΣ το ότι χάρη στη διοίκησή του και τις αποφάσεις του, η ομάδα επέστρεψε στην πρώτη κατηγορία σε χρόνο ρεκόρ μετά από έναν υποβιβασμό, μολονότι ο ίδιος ήταν ήδη γνώστης της ασθένειάς του: αυτό που άλλους θα τους στερούσε κάθε διάθεση για εντάσεις, τον Χριστοβασίλη τον φόρτισε με την απαραίτητη ενέργεια. Μου άρεσε επίσης και ότι μεγαλώνοντας ο Χριστοβασίλης έμαθε να δείχνει εμπιστοσύνη σε συνεργάτες και προπονητές: αντίθετα από τους περισσότερους ποδοσφαιροπαράγοντες, που όσο τα χρόνια περνούν τόσο περισσότερο του κεφαλιού τους κάνουν, αυτός κατάλαβε πως είναι σωστότερο να μη βιάζεσαι, να στηρίζεις τους προπονητές σου και να μη λειτουργείς παρορμητικά. Οχι τυχαία ο ΠΑΣ έγινε επί των ημερών του και ομάδα που αναδεικνύει προπονητές. Ο Παπακώστας, ο Χριστόπουλος, ο Μεταξάς, ο Γιαννίκης και φέτος ο Στάικος πήραν από αυτόν μια πραγματική ευκαιρία καθώς όλους τους στήριξε. Στα άξια αναφοράς για την εξαιρετική δουλειά του και το ότι έμαθε με τον καιρό να πουλάει ποδοσφαιριστές και μάλιστα στο διεθνές μεταγραφικό παζάρι. Δεν θυμάμαι πολλούς έλληνες προέδρους να έχουν πουλήσει ποδοσφαιριστές στην Αρσεναλ (Μαυροπάνος), αλλά και στη Στουτγκάρδη (Περέα).

Ηρεμία

Θα λείψει από τον ΠΑΣ ο Χριστοβασίλης. Θα λείψει ο πραγματισμός του, η ηρεμία του, η τέχνη να γίνεται σεβαστός. Ελπίζω πραγματικά τα παιδιά του που θα τον διαδεχτούν να έχουν τη δύναμη που απαιτείται για να διοικηθεί μια τέτοια ομάδα, με πιστούς οπαδούς αλλά και απαιτητική, δύσκολη και χωρίς τεράστια έσοδα. Εύχομαι για το καλό του ΠΑΣ και τα παιδιά να έχουν για την ομάδα την ίδια αγάπη που είχε και ο πατέρας τους.

Ιωνικός

Στην ολοκλήρωση του πρωταθλήματος υποβιβάστηκε μετά από ένα επεισοδιακό ματς τελικά και ο Ιωνικός. Επρεπε για να μείνει στην κατηγορία να κερδίσει τη Λαμία στη Νίκαια κι έμοιαζε ότι θα τα καταφέρει καθώς στο ημίχρονο προηγήθηκε με 2-0. Αλλά δεν άντεξε στην πίεση της ομάδας του Λεωνίδα Βόκολου και στην επανάληψη δέχτηκε την ισοφάριση: να σημειώσω ότι το δεύτερο γκολ της Λαμίας ήρθε μετά από ένα καταπληκτικό χτύπημα φάουλ του Τόσιτς που απέδειξε πως αν ξέρεις μπάλα, όσο άγχος και να υπάρχει σε ένα ματς, μπορείς πάντα να κάνεις κάτι σπουδαίο. Οπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις στο τέλος του παιχνιδιού, που ήταν ένα πραγματικό μπαράζ παραμονής, πολλοί ήταν οι παίκτες που πλάνταξαν στο κλάμα. Με εντυπωσίασε κυρίως ο λυγμός του Τσιγκρίνσκι.

Τσίγκρι

Ο Ουκρανός, που θυμίζω πως πριν έρθει στην Ελλάδα για να παίξει στην ΑΕΚ έχει περάσει και από την Μπαρτσελόνα, έκανε σαν να έχει μεγαλώσει στις Ακαδημίες του Ιωνικού: αξίζει να υπογραμμιστεί ότι έμεινε στο γήπεδο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, παρά τον τραυματισμό του, διότι ο προπονητής του Ιωνικού είχε ολοκληρώσει τις αλλαγές του πριν τον δει να πονάει. Ο Τσιγκρίνσκι έχει κερδίσει στην καριέρα του ουκ ολίγα τρόπαια. Δεν τον θυμάμαι ποτέ σε παιχνίδι να έχει συναισθηματικές αντιδράσεις. Το ότι «έσπασε» ψυχολογικά το Σάββατο, δείχνει πόσο σκληρή διαδικασία είναι η περίφημη «μάχη για την παραμονή». Το καταλαβαίνεις και από το ότι στην τελευταία αγωνιστική των play outs είχαμε του κόσμου τα γκολ: απαλλαγμένοι από το άγχος όλοι έπαιξαν κομμάτι καλύτερα από ό,τι συνήθως.

Σερί

Δεν είχαμε μόνο δυσάρεστα το Σαββατοκύριακο: είχαμε και κάποια ευχάριστα. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας, ο προπονητής του Ολυμπιακού στο μπάσκετ, ψηφίστηκε για δεύτερη χρονιά στη σειρά καλύτερος προπονητής στην Ευρωλίγκα: ο τελευταίος που πέτυχε κάτι ανάλογο είναι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον καιρό των μεγάλων του κατορθωμάτων ως προπονητής του Παναθηναϊκού. Η συγκεκριμένη βράβευση γίνεται πάντοτε πριν από το Final-4 και σωστά. Τον τίτλο του καλύτερου πρέπει να τον κερδίζει κάποιος για όσα κάνει στη διάρκεια της σεζόν και όχι για το πώς την ολοκληρώνει. Διότι στο Final-4 σπανίως παίζουν ρόλο οι προπονητές: όλα μπορεί να κριθούν σε ένα σουτ – όπως πέρυσι π.χ. Οι προπονητές υπάρχουν για να χτίζουν ομάδες, να τους δίνουν ταυτότητα, να επιλέγουν πρωταγωνιστές, να τις οδηγούν στην πρόοδο και στην αγωνιστική ωριμότητα. Ενα καλό ή ένα κακό ματς μπορεί να τύχει στον καθένα.

Γουόκαπ

Οι αναδείξεις πρωταγωνιστών στην Ευρωλίγκα έδειξαν για μια ακόμα φορά και ότι ένα από τα μυστικά των Ερυθρόλευκων είναι και ότι πρόκειται για ομάδα πραγματική παρέα. Το γεγονός ότι ο Τόμας Γουόκαπ δεν κέρδισε τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού της σεζόν προκάλεσε αντιδράσεις αρχικά από τον Σλούκα και στη συνέχεια από τον Πίτερς που με τοποθετήσεις τους μίλησαν για αδικία. Ο Σλούκας χαρακτήρισε ως λάθος το γεγονός ότι δεν πήρε το σχετικό βραβείο ο συμπαίκτης του, παρόλο που αυτός είναι ένας Αμερικάνος (έστω με φρέσκο ελληνικό διαβατήριο…) κι όχι κάποιος Ελληνας με τον οποίο έχουν περάσει χρόνια μαζί. Ο Πίτερς, που του χρόνου δεν είναι βέβαιο ότι θα αγωνίζεται στον Ολυμπιακό, θεώρησε επίσης χρέος του να πάρει θέση υπέρ του συμπαίκτη του. Πρόκειται για λεπτομέρειες που δείχνουν όμως τι σημαίνει ομάδα. Πρέπει κι αυτό να το πιστώσουμε στον Μπαρτζώκα νομίζω: καλός προπονητής είναι κι αυτός που πέρα από το spanish peak end roll μαθαίνει και στους παίκτες του πόσο σημαντικό είναι να ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλο.