Σινιάλο ενότητας {LF}με προτροπές {LF}και «γραμμές»

Πριν από δύο εβδομάδες όταν με απευθείας τηλεφωνήματα του νυν πρωθυπουργού στους δύο πρώην κλείδωνε για χθες το βράδυ η κοινή παρουσία τους στο Ζάππειο, όπου τον Μάιο του 1979 η Ελλάδα υπέγραψε την προσχώρησή της στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στο μυαλό των επιτελών της ΝΔ ήταν η αξιοποίηση της εκδήλωσης για την Ημέρας της Ευρώπης ώστε να εκπεμφθεί (και) μήνυμα γαλάζιας ενότητας καθ’ οδόν προς τις εκλογές. Το συγκεκριμένο μήνυμα εστάλη στη βάση του κόμματος, αλλά επιπλέον ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς επεφύλασσαν περαιτέρω σινιάλα, προβλέψεις και τις δικές τους «γραμμές».

Το… κλίμα «μετρήθηκε» καλό, πιο θερμό ανάμεσα σε Καραμανλή και Σαμαρά όπως και στην προηγούμενη κοινή εμφάνιση των τριών τον περασμένο Δεκέμβριο, ωστόσο αυτή τη φορά το βάρος δεν έπεσε τόσο στις εικόνες, όσο στις ομιλίες καθώς ανέβηκαν διαδοχικά στο πόντιουμ. Κοινός παρονομαστής, το μήνυμα σταθερότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι κυβερνητικοί στέκονταν με ικανοποίηση στην πρόβλεψη Καραμανλή ότι «με τη στήριξη όλων μας η παράταξή μας θα πετύχει μια ακόμα εκλογική νίκη» και στην αποστροφή του ότι «την επόμενη των εκλογών η χώρα χρειάζεται κυβέρνηση βιώσιμη, με καθαρή εντολή και ορίζοντα τετραετίας». Στέκονταν επίσης στη φράση Σαμαρά ότι «δεν γυρίζουμε πίσω» και στο ευθύ μήνυμα στήριξης καθώς έδειξε προς «μια Ελλάδα, που έχει σταθεί στα πόδια της» και η οποία θα πάρει την επενδυτική βαθμίδα «χάρις στην ανορθωτική προσπάθεια» της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ο Μητσοτάκης

Ο Πρωθυπουργός επεδίωξε συσπείρωση του μετώπου «Μένουμε Ευρώπη» ενώ με σαφείς παραπομπές στο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο αναφέρθηκε στο 2015 λέγοντας ότι «οι Ελληνες ύψωσαν ανάστημα για να μείνουμε Ευρώπη». Ο ίδιος, όπως και οι «πρώην», άσκησε κριτική στην ΕΕ σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης και την απόκτηση αυτόνομης εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, επικρίνοντας την επιβολή Μνημονίων στην Ελλάδα. «Η Ελλάδα δεν βρίσκεται πια στο 2015 ούτε στο 2012, ούτε στο 2010» είπε και μιλώντας για «λανθασμένες συνταγές αυστηρής λιτότητας που οδήγησαν σε σπιράλ ύφεσης», τόνισε ότι κανείς δεν μπορεί να κουνήσει πλέον το δάχτυλο στην Ελλάδα. Κατά τον Μητσοτάκη, το νέο σύμφωνο σταθερότητας πρέπει να συνδυάζει δημοσιονομική ισορροπία και ανάπτυξη και το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα. Η αιχμή του πάντως για τη Γερμανία ήταν ότι δεν γίνεται «να αδικούνται κάποιες μικρότερες χώρες και κάποιες μεγαλύτερες να διεκδικούν εξαίρεση από κανόνες και να στηρίζουν τις δικές τους επιχειρήσεις», ενώ πολύ πιο αιχμηροί για την ευρωπαϊκή ηγεσία και ειδικότερα τον ρόλο της Γερμανίας ήταν ο Καραμανλής και ο Σαμαράς.

Ο Καραμανλής

Ο Κώστας Καραμανλής, απευθυνόμενος στον Μητσοτάκη με τον οποίο προκλήθηκαν αποστάσεις κυρίως στη σκιά της υπόθεσης των υποκλοπών, είπε ότι «η επόμενη κυβέρνηση» πρέπει να συνεχίσει πιο αποτελεσματικά στους «ευαίσθητους τομείς» της δημόσιας υγείας, της παιδείας, της ασφάλειας των πολιτών και της απονομής της δικαιοσύνης, ενώ επέλεξε με νόημα να κλείσει την ομιλία του με ειδική μνεία στις «αρχές και τις αξίες» της ΝΔ. Μιλώντας συγκεκριμένα για «συνταγή της επιτυχίας» ανέφερε πρώτα τον «σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς» και συνέχισε «απέναντι σε κάθε μορφή ανομίας, πάντα δίπλα στους πολίτες, ειδικά τους λιγότερο ευνοημένους, άγρυπνοι και ασυμβίβαστοι στην υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων». Νωρίτερα και πάλι απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό τόνισε «πολύ ορθώς πράξατε που τονίσατε και πάλι» το γεγονός ότι «η Ελλάδα παγίως είναι έτοιμη να προσφύγει» στη Χάγη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, χωρίς να συζητά τα υπόλοιπα – «λυμένα και διευθετημένα» – θέματα που εγείρει η Τουρκία.

Ο Σαμαράς

Με πιο σκληρή ιδεολογικά παρέμβαση ο Σαμαράς ανέδειξε χωρίς αστερίσκους τις θέσεις του για τα ελληνοτουρκικά και τα γεωπολιτικά. Μιλώντας για μια Ευρώπη που «αντί να στηρίζει, πιέζει την Ελλάδα, για εθνικές παραχωρήσεις», ο μεσσήνιος πολιτικός αναφέρθηκε στα «νέα αδιέξοδα στα Βαλκάνια» από τη Συμφωνία των Πρεσπών καθώς και στις «λεγόμενες “Πρέσπες του Αιγαίου”, που κάποιοι φαίνεται να ετοιμάζουν και που, βέβαια, δεν θα τους περάσει». Ο ίδιος προειδοποίησε – σαν εσωκομματικό μήνυμα – ότι όσα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας υιοθετούν ατζέντα δικαιωματισμού κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. «Υπάρχει και η λεγόμενη “αποδόμηση”. Το γκρέμισμα όσων συνιστούν την κοινή κληρονομιά μας. Οπου τα ιερά πρόσωπα της μάνας και του πατέρα υποβιβάζονται σε απρόσωπους αριθμούς: “γονέας 1 και γονέας 2″» είπε, καταλήγοντας ότι «αυτό δεν είναι Ευρώπη».