«Τελικός» για Ολυμπιακό με δύο ατού

Ο δρόμος του Ολυμπιακού προς το τρόπαιο της Ευρωλίγκας περιλαμβάνει πλέον τρεις τελικούς. Τα δύο παιχνίδια του φάιναλ φορ και το αποψινό πέμπτο της σειράς των πλέι οφ με τη Φενέρμπαχτσε. Αν δεν νικήσουν σήμερα οι Ερυθρόλευκοι, προφανώς δεν θα υπάρξουν τα άλλα δύο, οπότε στην πραγματικότητα ο πιο μεγάλος αγώνας της χρονιάς γι’ αυτούς είναι ο σημερινός. Διότι με δεδομένο ότι ο στόχος που είχε τεθεί πέρυσι το καλοκαίρι ήταν η παρουσία στο φάιναλ φορ, αποτελεί το όριο μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας τη φετινή σεζόν στην Ευρωλίγκα.

Ο Ολυμπιακός έχει δύο ατού στα χέρια του ενόψει της αποψινής αναμέτρησης. Το πρώτο είναι το ασφυκτικά γεμάτο και «καυτό» από τις εκδηλώσεις του κόσμου ΣΕΦ. Εχει αποδειχθεί στο παρελθόν πως η κρισιμότητα του αγώνα σε συνδυασμό με την ένθερμη υποστήριξη των φίλων τους απογειώνουν τους Ερυθρόλευκους και τους οδηγούν σε νίκες, δεν προκαλούν έξτρα πίεση που να οδηγεί σε κατάρρευση. Ο Ολυμπιακός κέρδισε και τις τρεις φορές που υποχρεώθηκε τα προηγούμενα χρόνια να παίξει πέμπτο παιχνίδι στο ΣΕΦ, τις δύο μάλιστα κόντρα σε μια άλλη τουρκική ομάδα, την Εφές (το 2013 και το 2017, ενώ νικητής ήταν και στο περσινό Game 5 με τη Μονακό).

Το δεύτερο ατού είναι η παράδοση. Από τη σεζόν 2008-09, όταν οι σειρές των πλέι οφ της Ευρωλίγκας άρχισαν να κρίνονται στις τρεις νίκες, 15 σειρές έχουν οδηγηθεί σε πέμπτο αγώνα. Και στις 15 το εισιτήριο για το φάιναλ φορ κέρδισε η ομάδα που είχε το πλεονέκτημα έδρας. Ποτέ δεν νίκησε ο φιλοξενούμενος ενός Game 5 και έχει κι αυτό τη σημασία του.

Αγωνιστικά, πάντως, είναι αλήθεια ότι κατά τη διάρκεια της σειράς η Φενέρμπαχτσε έχει βρει τα κουμπιά του Ολυμπιακού. Εχει μπλοκάρει την κυκλοφορία της μπάλας των Ερυθρολεύκων και με τον Χέιζ-Ντέιβις έχει περιορίσει σημαντικά τη δράση του Βεζένκοφ. Ο Ολυμπιακός μένει όρθιος χάρη στην εξαιρετική άμυνά του, ωστόσο πρέπει να βρει έναν τρόπο να πιάσει στην επίθεση τα στάνταρντ της κανονικής περιόδου. Διότι διαφορετικά και το πέμπτο παιχνίδι θα κριθεί, όπως τα τέσσερα προηγούμενα, από την ευστοχία στα τρίποντα. Και τότε δεν θα είναι παιχνίδι, αλλά ρώσικη ρουλέτα.