Μικρή ομάδα η Νάπολι

Η ιστορία στον αθλητισμό έχει αποδείξει πως η ένταση στις εορταστικές εκδηλώσεις για μια επιτυχία είναι αντιστρόφως ανάλογη με το μέγεθος του νικητή. Το έχουμε δει πολλάκις στους Ολυμπιακούς Αγώνες και τον τρόπο που γιορτάζουν οι χώρες όταν σπανίως κατακτούν μετάλλια. Τα εξωπραγματικά μπόνους που τάζουν οι κυβερνήσεις και τα δώρα που προσφέρονται στους νέους ήρωες οι οποίοι τις περισσότερες φορές επενδύουν το χρυσάφι της δόξας τους σε μετοχές της πολιτικής.

Υπό αυτό το πρίσμα η Νάπολι είναι τελικά μια μικρή ομάδα.

Από τις 23 Απριλίου μέχρι την Κυριακή 7 Μαΐου και ποιος ξέρει μέχρι πότε ακόμα, οι κάτοικοι της Καμπανίας γιορτάζουν με ασυνήθιστη ένταση τον τρίτο τίτλο της ομάδας που εκπροσωπεί την πόλη της Νάπολι στο ιταλικό ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι. Τα 33 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από τον προηγούμενο τίτλο δεν μπορούν να δικαιολογήσουν αυτή την έκρηξη που δεν λέει να κοπάσει. Μοιάζει περισσότερο με κοινωνικό απωθημένο παρά με χαρά για μια αθλητική επιτυχία.

Η Λίβερπουλ που δεν έχει καμία σχέση ως μέγεθος με τη Νάπολι, κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο στην Πρέμιερ Λιγκ τριάντα χρόνια από τον προηγούμενο, όταν δεν υπήρχε ούτε σαν σχέδιο το αναδιοργανωμένο πρωτάθλημα της Αγγλίας. Παρ’ όλα αυτά υπήρξε μια εγκράτεια στην εκδήλωση της χαράς των φίλων της και οι εορταστικές εκδηλώσεις περιορίστηκαν στην παρέλαση του κάμπριο διπλού λεωφορείου στους δρόμους του μεγάλου λιμανιού.

Δύσκολα οι Ναπολιτάνοι θα επαναλάβουν την επιτυχία τους γιατί θα κάνουν χρόνια να ξεπεράσουν το χανγκόβερ. Το παραδέχονται άλλωστε και οι ίδιοι χωρίς να το αντιλαμβάνονται, αφού θεωρούν το Σκουντέτο τόσο σπάνιο ώστε φροντίζουν να κρατούν αναμνηστικά από τις στιγμές των εορτασμών. Ισως τελικά φτιάξουν και μουσείο στην πόλη για να τοποθετήσουν παπούτσια, κάλτσες και φανέλες για να μαθαίνουν οι επόμενες γενιές τι συνέβη το 2023.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα της Νάπολι το οποίο δεν έχει προβληθεί επαρκώς έχει σχέση με την οικονομία. Πρόκειται για την πρώτη ομάδα εδώ και σαράντα χρόνια που κατέκτησε τον τίτλο χωρίς να είναι χρεωμένη. Κι αυτή η επιτυχία ανήκει αποκλειστικά στον σχεδόν πάντα δύσθυμο αλλά δίκαιο στις αποφάσεις του, Αουρέλιο ντε Λαουρέντις.