Ηχοδύναμα

Μπάρτοκ: Τέσσερα ορχηστρικά κομμάτια, Κοντσέρτο για ορχήστρα, Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας των Κάτω Χωρών, Karina Canellakis, ΡΕΝΤΑΤΟΝΕ

Η γεννημένη το 1981 νεοϋορκέζα αρχιμουσικός με τις ελληνορωσικές ρίζες Karina Canellakis «εισέβαλε» στην Ευρώπη, καταλαμβάνοντας μία από τις πιο υποσχόμενες θέσεις-εφαλτήριο για ένα μεγάλο μέλλον διευθυντών ορχήστρας σε μία χώρα με μία από τις πιο ισχυρές μουσικές ταυτότητες στον κόσμο: την Ολλανδία. Η Canellakis είναι πλέον επικεφαλής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας των Κάτω Χωρών, μιας εξαιρετικά υψηλού επιπέδου ορχήστρας, που, βέβαια, όπως όλες οι άλλες σπουδαίες ολλανδικές ορχήστρες, βιώνει την «κατάρα» να «ζει στη σκιά» της θρυλικής Κονσερτγκεμπάου του Αμστερνταμ – γεγονός που αναμφίβολα αφήνει στη διεθνή φήμη της δυσανάλογα λιγότερο χώρο απ’ ό,τι ταιριάζει στην αξία της. Πρόκειται άλλωστε για την ορχήστρα από την οποία ξεκίνησε, το 1954, και ο μέγας ολλανδός μαέστρος Μπέρναρντ Χάιτινκ για να διαγράψει μία από τις πιο λαμπρές τροχιές στη μουσική διεύθυνση του μεταπολεμικού κόσμου. Και που σε αυτήν επέστρεψε για μία από τις τελευταίες ηχογραφήσεις του στην Εβδόμη Συμφωνία του Μπρούκνερ, έργο με το οποίο είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του στην ορχήστρα.

Η Canellakis όμως προσέρχεται για πρώτη φορά στη δισκογραφία με κάτι εντελώς διαφορετικό: με δύο μείζονα έργα του Μπάρτοκ, ο οποίος άλλωστε έγραψε το Κοντσέρτο για ορχήστρα, ίσως και το πιο σημαντικό έργο του 20ού αιώνα, υπό τις γνωστές, δραματικές για τον ίδιο συνθήκες στη Νέα Υόρκη, στην πόλη όπου μεγάλωσε και ανατράφηκε μουσικά η νέα αρχιμουσικός, η οποία προκαλεί κύματα θαυμασμού διεθνώς, απ’ όπου κι αν περάσει να διευθύνει. Ετσι, η Canellakis ξεκινά με αυτόν τον εξαιρετικό δίσκο μία σειρά ηχογραφήσεων για την ολλανδική εταιρεία με την ορχήστρα της στο Χιλβέρσουμ, κάνοντας μία εντυπωσιακή επίδειξη ισχύος της τεχνικής της επάρκειας, της άνεσής της να κινείται στα δύσκολα μουσικά κείμενα, αλλά και της ικανότητάς της να τα κατανοεί σε βάθος και επί της ουσίας, μα και να τα επικοινωνεί αποτελεσματικά με τους μουσικούς της, παράγοντας ένα αποτέλεσμα την ίδια στιγμή απόλυτα πειθαρχημένο μα και εκρηκτικό ταυτόχρονα.

Γόνος μουσικών με πατέρα επίσης μαέστρο και μητέρα πιανίστα, η Canellakis πέρα από αρχιμουσικός είναι και εξαίρετη βιολονίστρια, με σπουδές σε δύο από τις πιο σπουδαίες σχολές των Ηνωμένων Πολιτειών και του κόσμου: την Τζούλιαρντ στη Νέα Υόρκη και το Κέρτις στη Φιλαδέλφεια, ενώ για ένα διάστημα μετείχε στις τάξεις της Συμφωνικής του Σικάγου. Μία σειρά από συναυλίες στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη άρχισαν σταδιακά να καθιερώνουν την παρουσία της ανάμεσα στις πιο ενδιαφέρουσες της γενιάς της, κάτι που τώρα της δίνεται η δυνατότητα να μεγιστοποιήσει έχοντας στα χέρια της ένα κορυφαίο μουσικό σύνολο, που, από τη φύση του, λόγω του ότι πρόκειται για ορχήστρα ραδιοφωνίας, επιτρέπει και πολύ πιο ανοιχτούς και «ριψοκίνδυνους» ορίζοντες στον προγραμματισμό του ρεπερτορίου από ό,τι οι άλλες συμφωνικές ορχήστρες.

Μέχρι σήμερα, η πιο «ιστορική» στιγμή της, υπήρξε ότι είναι η πρώτη γυναίκα που ανέβηκε στο πόντιουμ πρώτης νύχτας των θρυλικών Proms του Λονδίνου, σε μία ιστορία συναυλιών που μετρά ήδη κοντά στα 130 χρόνια. Αλλη σημαντική στιγμή της, ήταν στα Βραβεία Νομπέλ το 2018. Ομως, πολύ σημαντικότερα από αυτά, ήταν όσα της αναγνώρισαν ορχήστρες όπως η «δική» της, που θα παραμείνει με αρχικό συμβόλαιο μέχρι το 2027, αλλά και η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου καθώς και η Ραδιοφωνική Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου – δύο κορυφαία ευρωπαϊκά σχήματα που της ανέθεσαν ήδη τον ρόλο της επικεφαλής φιλοξενούμενης αρχιμουσικού τους, προδιαγράφοντας ήδη μία πορεία η οποία αναμένεται, και δικαίως, να εκτοξευθεί ταχύτατα στην κορυφή του παγκοσμίου μουσικού στερεώματος στα αμέσως επόμενα χρόνια.