Μάχη γιγάντων στον Νότιο Τομέα

Μάχη γιγάντων στον Νότιο Τομέα

Οπως εγκαίρως έχω ενημερώσει, στον Νότιο Τομέα της Αθήνας βρίσκεται εν εξελίξει ένα δράμα. Στο πλαίσιο του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάμε, για να κλαίνε και οι κότες (από τα γέλια)! Μια μάχη δύο γιγάντων της πολιτικής σκέψης, τους οποίους συμπεριέλαβε στο ίδιο ψηφοδέλτιο ο αχάριστος αρχηγός, και τώρα οι δύο αυτοί «σφάζονται» σε σπίτια και σε πλατείες της Νότιας Αθήνας διότι, προερχόμενοι και οι δύο από το ΠΑΣΟΚ, ψαρεύουν στα ίδια θολά νερά της πρώην πασοκικής πελατείας. Αναφέρομαι φυσικά στον Τζουμάκα και τον Μαντζουράνη ή στον Μαντζουράνη και τον Τζουμάκα για να μη θεωρηθεί ότι έχω την παραμικρή προτίμηση μεταξύ των δύο, αν και είναι γνωστό ότι τους έχω κατατάξει και τους δύο κανονικά εκεί που τους αρμόζει.

Αυτό όμως δεν με αποτρέπει από το να αναφέρω ότι από κάτι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί τελευταία στη Νότια Αθήνα ο Τζουμάκας φαίνεται να προηγείται σταθερά του άλλου, ο οποίος παρά την ταμπέλα «ο δικηγόρος του αρχηγού» δεν «περπατάει». Διότι ο Τζουμάκας ως παλαιοπασόκος εξακολουθεί να διατηρεί πυρήνες στην περιοχή, αυτοδιοικητικούς και άλλ0υς, όπως για παράδειγμα μεταξύ των καταγομένων εξ Ηπείρου. Ο Μαντζουράνης υστερεί σημαντικά σε αυτό, και αν πρέπει κάποιος να αναζητήσει κάτι που να θυμίζει το πασοκικό του παρελθόν, πρέπει να ανατρέξει στο σκοτεινό και δύσοσμο «βρώμικο ’89» και στον ρόλο του στο σκάνδαλο Κοσκωτά…

Στα δύσκολα… πολακισμός

Τούτων δοθέντων, ο Μαντζουράνης επιχειρεί στροφή προς το κοινό του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα προσπαθώντας να «γαντζωθεί» στον καταδικασμένο αμετάκλητα Νίκο Παππά, επίσης υποψήφιο στην ίδια περιφέρεια. Και πώς το κάνει; Αντλώντας λογικές και τη στρατηγική τού «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη. Διότι μπορεί να παρουσιάζεται με το λούστρο του «διάσημου» δικηγόρου του αρχηγού, αλλά στα δύσκολα και πολακιστής θα γίνεις για να επιβιώσεις.

Εξού, λοιπόν, και σε κάτι δηλώσεις του ο περί ου ο λόγος Μαντζουράνης χαρακτήρισε την αμετάκλητη καταδίκη του πελάτη του Παππά από το Ειδικό Δικαστήριο ως τη «μεγαλύτερη ντροπή για την ελληνική Δικαιοσύνη»!!!

Οσο δε για την απόφαση του Δικαστηρίου, που αποτελεί μια μεγάλη ήττα για τον ίδιο που υπερασπίστηκε τον Παππά, είπε τα ακόλουθα: «Οταν μια δικαστική απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία Τσαουσέσκου, τότε να είστε σίγουροι ότι έχουν χρησιμοποιηθεί και μέθοδοι Τσαουσέσκου»!!!

Ο αρχηγός που μας έλεγε τις προάλλες ότι «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» έχει κάτι να πει για το φτύσιμο του δικηγόρου του;

Για τον «σταυρόν τον επιούσιον»

Η προεκλογική περίοδος είναι η περίοδος κατά την οποία μερικές εκατοντάδες άνθρωποι από όλη τη χώρα προσπαθούν να κερδίσουν μερικά λεπτά δημοσιότητας, προκειμένου να ενημερωθεί ο πολύς κόσμος για την ύπαρξή τους πρώτον και κατά δεύτερον, φτάνοντας εκείνη την ώρα την κρίσιμη μέσα στο παραβάν, με το στιλό στο χέρι, να τους θυμηθεί και να τους σταυρώσει.

Για τον «σταυρόν τον επιούσιον», ας πούμε, είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα – και να «πουλήσουν» και τη μάνα τους, που λέει ο λόγος. Μερικοί εξ αυτών, πάλι, θεωρούν ότι επειδή συμπεριελήφθησαν στο ψηφοδέλτιο ενός κόμματος μπορούν να ασκήσουν και υψηλή πολιτική. Οτι ο άλλος που ηγείται του κόμματος, στην πραγματικότητα «είναι ένας από μας, και ίσως και κατώτερος από μας», διότι η θέση του οφείλεται σε κάποιο τυχαίο γεγονός. Ή ότι με αυτόν που από τύχη ηγείται του κόμματος βρίσκονται σε καθημερινή επικοινωνία, άρα μπορούν μετά βεβαιότητος να αναλύσουν την πολιτική του σκέψη. Και επίσης να μας ενημερώσουν εγκύρως για τις επόμενες κινήσεις του στην πολιτική σκακιέρα.

Λευκή πετσέτα

Δεν είναι στον αέρα όλα αυτά. Μου γεννήθηκαν ως σκέψεις διαβάζοντας… συγκλονιστική ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ με την οποία επιτίθεται στη Νέα Δημοκρατία διότι ένας υποψήφιός της, ονόματι Καούκης, διατύπωσε σε μια (από τις δεκάδες) τηλεοπτική εκπομπή την άποψη – την αναφέρω σχηματικά – ότι και να μην τα καταφέρει ο Κυριάκος να πάρει αυτοδυναμία, πέντε έξι βουλευτές που θα του χρειαστούν θα τους βρει από αλλού!

Τι αποστασίες, τι απόπειρες εξαγοράς βουλευτών, τι στημένα σχέδια – όλα τα φορτώνει στη ΝουΔου και τον πρόεδρο Κυριάκο εξαιτίας των αναφορών του περί ου ο λόγος υποψηφίου. Το ποιος είναι ο Καούκης και τι ρόλο παίζει κεντρικά στη ΝουΔου, ποσώς αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε το αν εκλεγεί ποτέ βουλευτής τον ενδιαφέρει. Σημασία έχει ότι είπε όσα είπε, κι ας οφείλονται όλα αυτά στην κατανοητή προσπάθεια του υποψήφιου βουλευτή να ενημερωθεί το εκλογικό σώμα ότι στις εκλογές της 21ης Μαΐου θα είναι υποψήφιος και ένας κύριος Καούκης.

Συμπέρασμα (καθόλου κολακευτικό) για τον ΣΥΡΙΖΑ: αν οικοδομείτε στρατηγική εκλογών, λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν από τις κάλπες, πάνω στο τι λέει ένας κάποιος Καούκης, αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έχετε ήδη ρίξει λευκή πετσέτα, με το συμπάθιο κιόλας…

Γήπεδο αντί για πλατεία

Επίσης, το ίδιο (περί λευκής πετσέτας) κατάλαβα και την Κυριακή, που ήμουν Λεωφόρο να παρακολουθήσω το ντέρμπι της χρονιάς Παναθηναϊκός – ΑΕΚ. Ο «έλα με φόρα» brόεδρος ήταν επίσης παρών· καθόταν μερικά μέτρα μακριά από μένα, κι αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να τον δω να μοιράζει χαιρετούρες, χαμόγελα, να βγάζει σέλφι. Ωραία πράγματα, αλλά τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές γίνεται Κυριακή βράδυ να είσαι γήπεδο να παρακολουθείς ποδόσφαιρο; Ακόμη και αν είσαι «πεθαμένος» Παναθηναϊκός, που λέει ο λόγος, θα κάνεις την καρδιά σου πέτρα και θα βγεις περιοδεία στην περιφέρεια, να μιλήσεις, να χαιρετήσεις, να σφίξεις χέρια.

Τέλος πάντων, δεν θα στενοχωρηθώ κιόλας, αλλά το πράγμα κάνει «κρα» από μακριά ότι ο δικός μας το έχει πάρει απόφαση…

Δουλεύουν τον κόσμο τους

Στο μεταξύ, απ’ ό,τι έχω καταλάβει, στο κόμμα της χαράς έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Αλλού πατούν κι αλλού βρίσκονται, και αυτό το vertigo μπορώ επίσης να το αποδώσω στο ότι έχουν εμπεδώσει και εκείνοι πως «δεν βγαίνει» το πράγμα.

Το μεγαλύτερο μπάχαλο πρέπει να συμβαίνει στον τομέα της επικοινωνίας του κόμματος, παρά την προσθήκη της εκπροσώπου Πόπης, η οποία, ως αποδεικνύεται, ελάχιστα κατάφερε να διορθώσει. Παράδειγμα: εκδίδεται ανακοίνωση προς σχολιασμό του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝουΔου. Αναφέρει: «Μετά από μία τετραετία διαψεύσεων και εξαπατήσεων, ο κ. Μητσοτάκης εξάντλησε τις εκλόγιμες θέσεις σε κολλητούς, υπουργούς και γενικούς γραμματείς». Γιατί το λέει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ; Διότι στις τρεις πρώτες θέσεις του ψηφοδελτίου είναι μια γενική γραμματέας υπουργείου (η κ. Αγαπηδάκη) και δύο υπουργοί (ο Θ. Σκυλακάκης κι ο Χρ. Στυλιανίδης).

Τρομερό, λέω κι εγώ μέσα μου και μετά ρίχνω μια ματιά στο αντίστοιχο ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ. Και τι διαπιστώνω; Στις πέντε πρώτες (και σίγουρα εκλόγιμες) θέσεις έχουμε δύο πρώην υπουργούς, τον Βαγγέλη Αποστολάκη και τον Μιχάλη Καλογήρου, και την εκπρόσωπο Πόπη. Στην τελευταία δε τιμητική θέση του ψηφοδελτίου, τον μπαρμπ’-Αλέκο Φλαμπουράρη, ενώ ενδιάμεσα μπορεί να βρει κανείς και μία πρώην γραμματέα υπουργείου, την κυρία Τσιριγώτη.

Προφανώς δουλεύουν τον κόσμο τους, αλλά αυτό είναι θέμα εκείνων που στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ, όχι δικό μου.

Vertigo

Από την ίδια ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ κατά ΝουΔου αντιγράφω το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο πραγματικά μας δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι κάτι έχουν πάθει οι άνθρωποι, δεν μπορεί: «Καμία ενσυναίσθηση (ο Μητσοτάκης) για τα αδιέξοδα του κόσμου, παντελής ένδεια γείωσης με την κοινωνία, πλήρης απομόνωση ενός απερχόμενου Πρωθυπουργού»!!

Ολα αυτά δε από το ψηφοδέλτιο Επικρατείας ΝουΔου. Αυτό δε το «παντελής ένδεια γείωσης με την κοινωνία», πραγματικά πρέπει να είσαι πολύ «μεγάλος» για να το σκεφτείς και να το γράψεις. Πολύ «μεγάλος», αλήθεια…