Τι περίεργο υπάρχει σε αυτό;

Διαβάζω εδώ και δυο – τρεις μέρες ονόματα προπονητών για τον Ολυμπιακό. Κυκλοφορεί ήδη και μια υποτιθέμενη short list: ρεπόρτερ που παρακολουθούν τα πράγματα της ομάδας λένε ότι υπάρχουν ήδη τέσσερις προπονητές οι περιπτώσεις των οποίων έχουν προκριθεί μεταξύ πολλών που έχουν προταθεί και εξετάζονται. Πού είναι το περίεργο; Είναι λογικό ο Ολυμπιακός να προσπαθήσει να αρχίσει την προσπάθειά του για μια καλύτερη νέα σεζόν ψάχνοντας έναν προπονητή. Ο Ζοζέ Ανιγκό ήταν μια προσωρινή λύση που προέκυψε μετά την αιφνιδιαστική παραίτηση του Μίτσελ: κανείς δεν ισχυρίστηκε ποτέ πως θα ήταν αυτός ο προπονητής τη νέα σεζόν. Είναι επίσης βέβαιο ότι ο Ολυμπιακός θα ψάξει και ποδοσφαιριστές για να δυναμώσει το ρόστερ του, αλλά τι περίεργο υπάρχει και σε αυτό;

Τρόπος

Διάφοροι χρησιμοποιούν αυτά τα απλά και δεδομένα για να καταδείξουν πως εντέλει η φασαρία που έκανε ο Ολυμπιακός φέτος για το επίπεδο της διαιτησίας ήταν απλά ένας τρόπος για να κρύψει τα λάθη του κ.λπ. κ.λπ. Αυτό λέγεται κυρίως για να προκληθεί εντός της ομάδας ένα είδος εσωστρέφειας, να φτάσουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού να συζητάνε για το τι τελικά έφταιξε – τα διαιτητικά λάθη ή τα λάθη στον σχεδιασμό. Πρόκειται για μια συζήτηση εντελώς ανόητη. Διότι ο Ολυμπιακός είναι υπεύθυνος για τα λάθη τα δικά του, όχι για αυτά των διαιτητών. Την αυτοκριτική του θα πρέπει να την κάνει με πράξεις, να βρει δηλαδή έναν καλό προπονητή και να αποκτήσει πιο χρήσιμους παίκτες. Τα λάθη των διαιτητών τα οποία πλήρωσε ακριβά είναι άλλων. Νομίζω πως υπό αυτό το πρίσμα το επόμενο καλοκαίρι θα έχει ενδιαφέρον. Τότε και μόνο θα δούμε ποιοι πιστεύουν πως ο Ολυμπιακός έχει δίκιο σε όσα καταγγέλλει. Και φυσικά θα δούμε και τι θα κάνει ο Ολυμπιακός για να γίνει καλύτερος.

Κατάλαβαν

Νομίζω πάντως πως οι διοικούντες του Ολυμπιακού πρέπει κάτι να κατάλαβαν: δεν φτάνει να σου δίνουν δίκιο σε όσα ισχυρίζεσαι, αν αυτοί που σου δίνουν δίκιο δεν κάνουν τίποτα για να διορθωθεί η κατάσταση. Φέτος τον Ολυμπιακός τον κοίμισαν δείχνοντάς του κατανόηση. Που είναι πάντα ο πιο ωραίος τρόπος για να μην κάνεις τίποτα: ο νοών νοείτω…

Συνθήκες

Κι εγώ έχω μεγάλη περιέργεια για το τι μέλλει γενέσθαι. Διότι δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως ο Ολυμπιακός στις επιλογές του προπονητή ή των παικτών θα είναι προσεκτικότερος: όταν παθαίνει, μαθαίνει και το έχει πολλές φορές αποδείξει. Αλλά χρειάζεται να δημιουργήσει πιθανότατα την πιο ανθεκτική ομάδα των τελευταίων χρόνων, μια ομάδα ικανή να κερδίσει ένα πρωτάθλημα που δεν αποκλείεται να γίνει και του χρόνου με τις εφετινές συνθήκες. Και θέλω πραγματικά να δω πώς μπορεί μια ομάδα να ανταπεξέλθει όταν π.χ. έχει απέναντί της ένα διαιτητή σαν τον Ιταλό Μάσα που ήρθε για το Ολυμπιακός – ΑΕΚ της περασμένης Κυριακής. Δεν θα μου έκανε εντύπωση πάντως στο τέλος της σεζόν να είχαμε και κάποια συνέντευξη εξηγήσεων από την πλευρά του προέδρου του Ολυμπιακού. Οι περιστάσεις το απαιτούν…

Αταμάν

Είναι αλήθεια πως η προπονητολογία φέτος άρχισε νωρίς και όχι μόνο στο ποδόσφαιρο όπου προπονητή δεν αναζητά μόνο ο Ολυμπιακός αλλά κι άλλες ομάδες: άρχισε και στο μπάσκετ, στο οποίο είχαμε ήδη μια πρώτη μεγάλη άφιξη. Ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να εμπιστευθεί την ανοικοδόμησή του στον τούρκο προπονητή Εργκίν Αταμάν, δυο φορές τα τρία χρόνια πρωταθλητή Ευρώπης με την Εφές, με την οποία ωστόσο φέτος είχε μια κάκιστη χρονιά στην Ευρωλίγκα (κι όχι μόνο). Ο Αταμάν είναι μια συναρπαστική φυσιογνωμία και θα έχει ενδιαφέρον να τον δούμε να δουλεύει στην Ελλάδα. Ας έχουμε στα υπόψη μας πως είναι ηφαιστειώδης και εκρηκτικός χαρακτήρας και δεν είναι καθόλου συνηθισμένος να μην του κάνουν τα γούστα. Στον ΠΑΟ πρώτα πρέπει να ικανοποιήσουν αυτόν, αποκτώντας όποιον παίκτη τους ζητήσει, και μετά να περιμένουν από τον ίδιο μια ομάδα σαν την Εφές που άφησε. Ο Αταμάν δεν είναι η περίπτωση του προπονητή που αξιοποιεί όποιους παίκτες βρει, δίνει ευκαιρίες σε μικρούς και εξελίσσει άγνωστους: έχει μάθει να δουλεύει με φτασμένους παίκτες και τέτοιους θέλει. Ξέρει επίσης πού θα δουλέψει. Οχι τυχαία είπε στις πρώτες του δηλώσεις πως θέλει να γίνει ο νέος Ζέλικο Ομπράντοβιτς…

Ζέλικο

Στο μεταξύ ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς ζει με την Παρτιζάν του μέρες δόξας: η νίκη που έκανε η ομάδα του στη Μαδρίτη με αντίπαλο τη Ρεάλ την πρώτη μέρα των play offs της Ευρωλίγκας είναι ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Ο εξαιρετικός «κόουτς Ζοτς» έχει περάσει τον σκόπελο των play offs στις 21 από τις 22 φορές που βρέθηκε σε αυτά με ομάδα του, ωστόσο ακόμα κι αυτό το εντυπωσιακό στοιχείο στο βιογραφικό του δεν ήταν λόγος για να θεωρηθεί η Παρτιζάν φαβορί απέναντι σε κοτζάμ Βασίλισσα! Κι όμως η νίκη στη Μαδρίτη μπορεί να αποδειχτεί καθοριστική: η Παρτιζάν χρειάζεται άλλες δύο, αλλά το δύσκολο έγινε.

Πάντερ

Το τρομερό της ιστορίας είναι το πώς έγινε. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς κέρδισε με ένα τρίποντο του Κέβιν Πάντερ (που έχει παίξει στις μισές ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος…) σχεδόν στην εκπνοή. Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι η Ρεάλ έχασε τα δύο πιο μεγάλα όπλα της, δηλαδή τους δυο ψηλούς της – τον γάλλο «δεινόσαυρο» Πουαριέ, πριν από το ματς, και τον τεράστιο Ταβάρεζ κατά τη διάρκειά του: και οι δυο είναι δύσκολο να αγωνιστούν απόψε στο δεύτερο ματς της σειράς. Θυμάμαι πως όταν πριν από πολλά χρόνια ο Ομπράντοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του τον είχαν βαφτίσει «Γκαστόνε»: θυμίζω πως αυτό είναι το όνομα του πιο τυχερού παπιού που υπάρχει στο σύμπαν του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Εβλεπα τον Ταβάρεζ να αποχωρεί κουτσαίνοντας και σκεφτόμουν πως είκοσι πέντε χρόνια πριν που ο Ομπράντοβιτς ξεκίνησε την καριέρα του κάποιος έβλεπε μπροστά…

Αβαντάζ

Την Τρίτη το βράδυ αβαντάζ πρόκρισης κόντρα στα προγνωστικά απέκτησε και η Μακάμπι που κέρδισε τη Μονακό στο πριγκιπάτο. Κι αυτή, όπως και η Παρτιζάν έχει προπονητή έναν πρώην του ΠΑΟ: τον αγέλαστο Κάτας. Το επισημαίνω γιατί λέγονται και γράφονται πολλά εγκωμιαστικά για τον Αταμάν – τα πιο πολλά είναι σωστά. Αλλά η Ευρωλίγκα λέει πως ο Παναθηναϊκός είχε μάλλον καλούς προπονητές πάντα. Τουλάχιστον αυτό δείχνει η δουλειά τους στις ομάδες που είναι σήμερα. Οπότε το θέμα δεν είναι αν θα αποδειχτεί καλή επιλογή ο Αταμάν: είναι καλή επιλογή. Το θέμα είναι να δουλέψει όπως θέλει. Οπως ο Ομπράντοβιτς στην Παρτιζάν. ‘Η ο Κάτας στη Μακάμπι.