Νίκη βγαλμένη από το μπλοκάκι του Γιοβάνοβιτς

Είναι οι προπονητές που κάνουν τις ομάδες ή οι παίκτες που κάνουν τον προπονητή; Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Για παράδειγμα, στην Τούμπα, ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε περισσότερο την προσωπικότητα των παικτών του, την πίστη τους και το πάθος τους για την επιτυχία, παρά τη βοήθεια από τον πάγκο για να έρθει μια νίκη-χρυσάφι την περασμένη Κυριακή. Χθες ήταν φανερό μετά το πρώτο ημίχρονο πως χρειάζεται και τον προπονητή του. Είτε μέσω των παρεμβάσεών του από τον πάγκο, είτε μέσω της δουλειάς που κάνει αυτά τα δύο χρόνια στο Κορωπί. Και αυτή είναι που του χάρισε τα δύο γκολ και τους τρεις βαθμούς της νίκης.

Στα πρώτα 15 δευτερόλεπτα του δευτέρου ημιχρόνου οι Πράσινοι έπιασαν στον ύπνο τον Βόλο, με έναν συνδυασμό που έχει δουλευτεί άπειρες φορές. Και με έναν τρόπο που είχε σκοράρει πολλές φορές κυρίως την περσινή περίοδο. Ο αμυντικός χαφ στον δεξιό μπακ, κίνηση στον χώρο από τον εξτρέμ, πάσα στην πλάτη της άμυνας και γύρισμα στη μικρή περιοχή. Στόχευσε σε αυτό στην πρώτη του επίθεση στο δεύτερο μέρος και ευτύχησε να βρει το γκολ που του έκανε τη ζωή πιο εύκολη. Λίγο αργότερα οι αλλαγές του Γιοβάνοβιτς τελείωσαν την υπόθεση. Ο Μπερνάρ μπήκε στο δημιουργικό κομμάτι, άπλωσε στον Μαντσίνι, αυτός σέντραρε για τον Σπόραρ που επίσης πέρασε ως αλλαγή και τα υπόλοιπα ήταν ιστορία.

Δύο γκολ βγαλμένα από την προπόνηση, μία νίκη βγαλμένη 100% από το μπλοκάκι του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Κυνική. Επαγγελματική. Ουσιαστική. Μα πολύτιμη όσο και οι υπόλοιπες για τους Πράσινους που έχουν ακόμα τέσσερα παιχνίδια για να φτάσουν στον μεγάλο τους στόχο. Με βασικότερο όλων αυτό που έρχεται. Ενα μπρα-ντε-φερ ιστορικό, μια αναμέτρηση που κόβει την ανάσα. Και που μοιάζει να μην έχει φαβορί, κάτι που το κάνει ένα από τα πιο γοητευτικά παιχνίδια των τελευταίων ετών.