Διπλοί τελικοί για να λυθεί το πρόβλημα

Τελικά ποια είναι η λύση για το Κύπελλο Ελλάδος; Τι πρέπει να γίνει για να υπάρξει επιτέλους έστω και μία σεζόν που θα πάμε σε έναν τελικό με… κανονικότητα, χωρίς να αναζητούμε το γήπεδο όπου θα γίνει, την ημερομηνία, το αν θα υπάρχει κόσμος ή θα βλέπουμε άδειες εξέδρες, το τι μπορεί να συμβεί αν υπάρχουν οπαδοί και των δύο ομάδων, το ποια χώρα θέλει να φιλοξενήσει έναν τελικό που μοιάζει – εν τέλει – να μην τον θέλει κανείς; Κάθε χρόνο υπάρχει η ίδια ιστορία. Είδαμε τελικούς κεκλεισμένων των θυρών, είδαμε τελικούς να αναβάλλονται μερικές ώρες πριν γίνουν, είδαμε τελικούς με μαχαίρια, πολεμοφόδια και βία. Τι δεν έχουμε δει; Εναν τελικό όπως αρμόζει στο ποδόσφαιρο, έναν τελικό γιορτή. Και με όσα συμβαίνουν δεν πρόκειται να δούμε.

Ποια είναι η λύση; Από τη στιγμή που δεν μπορεί η ΕΠΟ να διοργανώσει έναν τελικό της… προκοπής, τότε μοιάζει με μονόδρομο ο διπλός τελικός. Διπλά παιχνίδια στην έδρα πρώτα του ενός και μετά του άλλου. Ισως άδικος αν βρεθεί μια πιο αδύναμη ομάδα στον τελικό, όμως έτσι κι αλλιώς τούτο φαντάζει πολύ μακρινό σενάριο. Οσο ο καιρός περνάει τόσο η ψαλίδα μεγαλώνει και τόσο περισσότερους τελικούς μεταξύ των «μεγάλων» παρακολουθούμε. Αρα η λύση για δύο παιχνίδια ίσως να είναι η καλύτερη δυνατή, προκειμένου να βγουν όλοι από τη δύσκολη θέση. Και η ΕΠΟ και τα γήπεδα και οι δήμαρχοι και οι ομάδες. Ακόμα ακόμα και άλλες χώρες, όπως συνέβη φέτος με την Κύπρο.

Από τη στιγμή που κανείς δε λαμβάνει υπόψη του την προκήρυξη και τι αναφέρεται σε αυτήν και κανείς δεν αντιλαμβάνεται πως μιλάμε για ένα τρόπαιο και για ένα ματς που θα έπρεπε να είναι γιορτή για το ποδόσφαιρο, τότε η μοναδική λύση ίσως να είναι αυτή. Διαφορετικά θα βρισκόμαστε κάθε χρόνο τέτοια εποχή στο σημείο αυτό. Δηλαδή στο σημείο… μηδέν.