Το μπρα ντε φερ της πρώτης δεκαετίας

Στα 10 χρόνια της παρουσίας του στο ΝΒΑ ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έχει κερδίσει το προνόμιο να μπαίνει στην ίδια πρόταση με τον ΛεΜπρόν Τζέιμς. Είναι πια κι αυτός ένας από τους κορυφαίους αθλητές που έχουν παίξει ποτέ μπάσκετ στον κόσμο. Αλλά ποιος από τους δύο είναι ο καλύτερος;

Απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν μπορεί να δοθεί τώρα. Θα ήταν άδικο. Ο ΛεΜπρόν Τζέιμς βρίσκεται στη δύση μιας καριέρας που έχει κρατήσει 20 ολόκληρα χρόνια κι έχει γράψει την ιστορία του. Ο Γιάννης ακόμα τη γράφει. Παρ’ όλα αυτά έχει κάποιο νόημα η σύγκριση του Αντετοκούνμπο με τον ΛεΜπρόν στα πρώτα δέκα χρόνια της δικής του καριέρας. Τι κατάφερε ο ένας και ο άλλος στο ίδιο χρονικό σημείο της σταδιοδρομίας του.

Σταρ από το high school
Μπήκε στο ΝΒΑ με θόρυβο. Την τελευταία του χρονιά στο γυμνάσιο δημοσιογράφοι και κοινό συνωστίζονταν στα γήπεδα για να παρακολουθήσουν αυτό το φαινόμενο του μπάσκετ, που ήταν σίγουρο ότι θα εξελισσόταν στον επόμενο λαμπρό σούπερ σταρ του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Στα 18 του έγινε ο πρώτος γυμνασιόπαις στις ΗΠΑ που μπήκε στο εξώφυλλο του Sports Illustrated και το καλοκαίρι του 2003 οι Κλίβελαντ Καβαλίερς πανηγύριζαν που κέρδισαν στη λοταρία το νούμερο 1 του ντραφτ, καθώς απέκτησαν τη δυνατότητα να τον κάνουν δικό τους.

Εγινε αμέσως ο ηγέτης τους κάνοντας μία από τις πιο φαντασμαγορικές σεζόν που έχει κάνει ποτέ ρούκι με μέσους όρους 20,9 πόντων, 5,5 ριμπάουντ και 5,9 ασίστ. Κέρδισε χωρίς συναγωνισμό το βραβείο του ρούκι της χρονιάς κι από τη δεύτερη κιόλας σεζόν του θεωρείτο ένας από τους καλύτερους παίκτες του ΝΒΑ.

Στην τρίτη του χρονιά, το 2006, έβαλε τους Καβαλίερς στα πλέι οφ και την επόμενη τετραετία διατηρήθηκε μαζί τους στο κορυφαίο επίπεδο εξελισσόμενος σταδιακά σε πρόσωπο της λίγκας. Κέρδισε δύο τίτλος MVP της κανονικής περιόδου, αλλά πρωτάθλημα δεν μπόρεσε να κερδίσει.

Ετσι, το καλοκαίρι του 2010 μετακόμισε στο Μαϊάμι ανακοινώνοντας την περίφημη απόφασή του («The Decision») σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση στο ESPN εν μέσω πολλών και ακραίων σε κάποιες περιπτώσεις αντιδράσεων, όχι μόνο στο Κλίβελαντ, αλλά και σε όλο το ΝΒΑ. Παρέα με τους Ντουέιν Ουέιντ και Κρις Μπος έφτιαξαν μια σούπερ ομάδα, με την οποία την πρώτη χρονιά έφτασε για πρώτη φορά στους τελικούς, αλλά έχασε από τους Ντάλας Μάβερικς του Ντιρκ Νοβίτσκι. Αυτή η ήττα τον πείσμωσε και τα επόμενα δύο χρόνια κυριάρχησε κατακτώντας τους δύο πρώτους τίτλους του, συνεχόμενους μάλιστα, αλλά και ισάριθμα βραβεία του πολυτιμότερου παίκτη των τελικών. Στην 9η και 10η χρονιά της καριέρας του.

Συνολικά στα πρώτα 10 χρόνια της παρουσίας του στο ΝΒΑ ο ΛεΜπρόν Τζέιμς κέρδισε δύο πρωταθλήματα, αναδείχθηκε τέσσερις φορές MVP της κανονικής περιόδου και άλλες δύο των τελικών, έπαιξε τρεις φορές σε τελικούς των πλέι οφ και ήταν 7 φορές μέλος της καλύτερης πεντάδας του ΝΒΑ. Στα υπόλοιπα 10 χρόνια μέχρι σήμερα κέρδισε άλλα δύο πρωταθλήματα, με τους Καβαλίερς και τους Λέικερς, δύο τίτλους MVP των τελικών και ήταν άλλες έξι φορές μέλος της καλύτερης πεντάδας.

Ο Αθόρυβος
Μπήκε στο ΝΒΑ αθόρυβα. Τον ανακάλυψαν τα λαγωνικά των ομάδων στα γήπεδα της Αθήνας, αλλά τα διευθυντικά στελέχη τους είχαν τις επιφυλάξεις τους. Οχι ως προς τα προσόντα του, που ήταν αδιαμφισβήτητα, αλλά ως προς το κατά πόσο θα ήταν ικανός να κάνει τη μετάβαση από την ελληνική Α2 στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου χωρίς προβλήματα.

Τελικά οι Μιλγουόκι Μπακς στοιχημάτισαν πάνω του επιλέγοντάς τον στο νούμερο 15 του ντραφτ του 2013 (τη χρονιά που ο ΛεΜπρόν συμπλήρωνε την πρώτη δεκαετία του στη λίγκα κερδίζοντας τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο του με τους Χιτ) και… τίναξαν την μπάνκα στον αέρα. Το βραβείο του ρούκι της χρονιάς είναι το μόνο που λείπει από τη συλλογή του, καθώς στην παρθενική του σεζόν στο ΝΒΑ προσπάθησε κυρίως να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον και στις απαιτήσεις του επαγγελματικού μπάσκετ. Τελείωσε με μέσους όρους 6,8 πόντων, 4,4 ριμπάουντ, 1,9 ασίστ και από τη δεύτερη σεζόν του, άρχισε σιγά σιγά να καθιερώνεται στο κορυφαίο επίπεδο. Ο Τζέισον Κιντ τον μονιμοποίησε στη βασική πεντάδα, άρχισε να αποκτά όλο και πιο πρωταγωνιστικό ρόλο και οι αριθμοί του βελτιώνονταν με γεωμετρική πρόοδο.

Στην τέταρτη χρονιά του οι ανυπόληπτοι μέχρι τότε Μπακς είχαν γίνει ομάδα πλέι οφ και ο ίδιος κλήθηκε για πρώτη φορά σε all star game έχοντας σταθεροποιήσει τους μέσους όρους του πάνω από τους 20 πόντους και τα 10 ριμπάουντ ανά αγώνα.

Το 2018 οι Μπακς άλλαξαν προπονητή προσλαμβάνοντας τον Μάικ Μπαντενχόλτζερ, ο οποίος οικοδόμησε την ομάδα γύρω από τον Γιάννη και τον εκτόξευσε στα ουράνια. Διότι αυτός δεν φοβήθηκε την ευθύνη, αντιθέτως ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις απογειώνοντας το παιχνίδι του και μέσα από συνεχόμενα ρεκόρ καριέρας στις διάφορες στατιστικές κατηγορίες, κέρδιζε πια τίτλους και διακρίσεις. Τη διετία 2019-20 κέρδισε δύο συνεχόμενες φορές το βραβείο του MVP της κανονικής περιόδου και μία φορά τον τίτλο του καλύτερου αμυντικού της χρονιάς (τίτλο που δεν έχει κερδίσει ποτέ ο ΛεΜπρόν), ενώ το 2021 στην 8η σεζόν του στο ΝΒΑ ήρθε η ώρα για να φορέσει το πρώτο δαχτυλίδι του. Στους τελικούς με τους Σανς ήταν συγκλονιστικός, με αποκορύφωμα το έκτο και τελευταίο παιχνίδι όπου σκόραρε 50 πόντους, αν και τραυματίας, και μαζί με το πρωτάθλημα αναδείχθηκε και MVP της σειράς. Φέτος, στη 10η σεζόν του, είναι υποψήφιος για το βραβείο του MVP της κανονικής περιόδου και οι Μπακς υποψήφιοι πρωταθλητές.

Συνολικά στην καριέρα του ως τώρα έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα, ένα βραβείο MVP τελικών και δύο MVP κανονικής περιόδου, έχει αναδειχθεί μία φορά αμυντικός της χρονιάς, έχει παίξει σε μία σειρά τελικών κι έχει τέσσερις συμμετοχές στην καλύτερη πεντάδα του ΝΒΑ.

Ποιος είναι τελικά ο καλύτερος;
Θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρώσουν και οι δύο τον κύκλο τους στο ΝΒΑ για να βγάλουμε συμπέρασμα. Για την ώρα, κρατήστε αυτό που έγραψε πριν από μερικές εβδομάδες η «USA Today»: «Κατά κάποιον τρόπο ο Αντετοκούνμπο είναι ένας νεότερος, ψηλότερος και πιο αδύνατος κλώνος του Τζέιμς. Η ικανότητά του να τρέχει το γήπεδο στον αιφνιδιασμό με τα τεράστια βήματά του και το Euro step θυμίζει σε πολλά τον ΛεΜπρόν». Αυτό λέει πολλά…