Σαν να μην έχουν παίξει ποδόσφαιρο
Είναι Μεγάλη Εβδομάδα και δεν πρέπει να λέμε τέτοια, αλλά αυτός ο Χάαλαντ είναι η οργή του Θεού
Από τότε που είχα δει πρώτη φορά τον Ερλινγκ Χάαλαντ, νομίζω το 2019 με τη φανέλα της Ζάλτσμπουργκ να διαλύει σε ένα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ την τίμια και συχνά ανταγωνιστική Ντιναμό Κιέβου σκοράροντας τρεις φορές αναρωτιόμουν για ένα και μόνο πράγμα: πως κάποια εκατομμύρια ποδοσφαιρόφιλοι μπαμπάδες στον κόσμο θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους προσπαθώντας να τους εξηγήσουν πως ο κορυφαίος φορ στον κόσμο δεν είναι Αργεντίνος ή Βραζιλιάνος, ή Αγγλος ή Γάλλος ή Γερμανός, ή Ισπανός ή έστω Πορτογάλος, αλλά είναι ένας Νορβηγός. Πριν από τον Χάαλαντ ο καλύτερος νορβηγός κυνηγός ήταν θέμα συζήτησης: υπήρχαν οι υποστηρικτές του Τζον Κάριου, του μαύρου γρήγορου δυναμικού φορ που ήθελε την μπάλα στα πόδια και οι υποστηρικτές του Τόρε Αντρε Φλο που ήθελε την μπάλα ψηλά και μόνο. Και οι δυο έκαναν καριέρες κυρίως στην Αγγλία, ο μεν Φλο αποκλειστικά (καθώς μόνο εκεί και στη Σκωτία βρήκε ανθρώπους να εκτιμούν την ικανότητά του στο ψηλό παιχνίδι), ο δε Κάριου κατέληξε εκεί παίζοντας για χρόνια στην Αστον Βίλα αφού προηγουμένως είχε περάσει από τη Ρόμα, τη Βαλένθια, τη Λυών κ.λπ. Τους δυο αυτούς, αν τους συγκρίνεις με τον διάδοχό τους Χάαλαντ, είναι σαν να μην έχουν παίξει ποδόσφαιρο.
Πράξη
Ο Χάαλαντ ήταν πρωταγωνιστής την Τετάρτη το βράδυ στη νίκη της Μάντσεστερ Σίτι με αντίπαλο την Μπάγερν Μονάχου γιατί σκόραρε, έδωσε ασίστ και κυρίως ταλαιπώρησε τον δύστυχο γάλλο στόπερ της πρωταθλήτριας Γερμανίας, Ουπαμεκανό, που έμοιαζε στιγμές στιγμές να θέλει να φύγει από το γήπεδο. Ολα αυτά κάνοντας ένα απλά κακό ματς. Που δεν συγκαταλέγεται μάλιστα στα καλύτερά του. Αν σε αυτό προσθέσεις ότι η Σίτι κέρδισε με 3-0 επίσης χωρίς να είναι καταιγιστική, καταλαβαίνεις γιατί η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα πλησιάζει στο να κάνει πράξη το όνειρό της. Για να τα καταφέρει δεν χρειάζεται υπερβάσεις. Χρειάζεται απλά ο Χάαλαντ να είναι καλά και η ίδια να παραμείνει οργανωμένη, σοβαρή και συγκεντρωμένη. Κι όλα θα γίνουν…
Ιταλοί
Πέρα από τον Χάαλαντ μοιάζει δεδομένο πως στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις φέτος διανύουμε μια σεζόν στην οποία επέστρεψε το made in Italy. Η νίκη της Ιντερ επί της Μπενφίκα στη Λισαβόνα με 2-0 σημαίνει πως, αν δεν συμβεί κάτι συγκλονιστικά απρόοπτο, οι Ιταλοί θα έχουν μια ομάδα τους που δεν λέγεται Γιουβέντους στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά από το 2010. Η Ιντερ, αν ολοκληρώσει τη δουλειά και προκριθεί, θα αγωνιστεί με όποιον προκριθεί από το ζευγάρι Μίλαν – Νάπολι. Οι ιταλικές ομάδες τα πάνε καλά φέτος και στο Γιουρόπα Λιγκ αλλά και στο UEFA Κόνφερενς Λιγκ. Ολα αυτά συμβαίνουν σε μια χρονιά που η εθνική τους ομάδα δεν πήρε μέρος στα τελικά του Μουντιάλ του 2022 που έγινε στο Κατάρ. Πριν δει κάποιος κάτι απολύτως αντιφατικό σε αυτή την εξέλιξη ας σκεφτεί πως πιθανότατα αυτό συνέβη γιατί οι Ιταλοί δεν πήγαν στο Κατάρ. Αφενός πείσμωσαν για να αποδείξουν πως το ποδόσφαιρό τους δεν περνά κρίση και αφετέρου οι ομάδες τους στη μεγάλη χειμωνιάτικη διακοπή προετοιμάστηκαν καλά για τις ευρωπαϊκές τους περιπέτειες.
Ρόμπες
Στην Ελλάδα εμείς έχουμε άλλες περιπέτειες. Σε μια σεζόν που νομίζεις πως στην ΕΠΟ γυρίζεται κάποιο reality, σκοπός του οποίου είναι ότι κάθε μέρα πρέπει κάτι να γίνεται, χθες έγινε γνωστό ότι ο τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος δεν θα γίνει στην Κύπρο. Σας είχα προετοιμάσει για την απόρριψη της αίτησης που θα γινόταν από την ΕΠΟ στην κυπριακή αστυνομία – είχα γράψει σχετικά στο φύλλο της περασμένης Δευτέρας. Πού θα γίνει; Κυκλοφορεί ότι θα υπάρξει μια τεράστια προσπάθεια να πείσουν τον δήμαρχο Βόλου Αχιλλέα Μπέο να δώσει την έγκρισή του και να παρακολουθήσουμε το δεύτερο μέρος της συγκλονιστικής ταινίας «Μια βραδιά με μαχαιροβγάλτες στην πεζογέφυρα» που είχαμε παρακολουθήσει το 2017. Εγώ πάλι επιμένω στην πρότασή μου: μόνη λύση είναι το Ριάντ και η Σαουδική Αραβία. Να ντυθούν όλοι με κελεμπίες και να πάνε εκεί. Μπροστά ο πρόεδρος Τάκης Μπαλτάκος και πίσω του ο CEO Ιάκωβος Φιλιππούσης, ο αρχιδιαιτητής Μπένετ κ.λπ. Ολοι σε καμήλες. Δεν το λέω τυχαία. Χθες για πρώτη νομίζω φορά ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης παραδέχτηκε πως υπάρχει ομάδα εργασίας για να προετοιμάσει την πρόταση Ελλάδος – Αιγύπτου – Σαουδικής Αραβίας για το Μουντιάλ του 2030. Δεν μας είπε από ποιους αποτελείται αλλά δεν πειράζει. Σημασία έχει ότι άνοιξε ο δρόμος για να δούμε τον πρώτο τελικό Κυπέλλου Ελλάδος με έλληνες αξιωματούχους με κελεμπίες. Που είναι κάτι σαν ρόμπες.
Σιγά
Αν νομίζετε πάντως ότι η άρνηση των Κύπριων να μας φιλοξενήσουν, ενώ το είχαμε ανακοινώσει (προφανώς χωρίς να τους ρωτήσουμε, αλλά σιγά τώρα…) είναι η πιο αστεία είδηση της ημέρας κάνετε λάθος. Υπάρχει κάτι διασκεδαστικότερο. Χθες υπέπεσε στην αντίληψή μου μια καταγγελία του Δημοσθένη Κουπτσίδη, που έστειλε μάλιστα επιστολή στην ομοσπονδία και δεν άρχισε να βγαίνει σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις όπως άλλοι.
Επιστολή
Ο Δημοσθένης Κουπτσίδης είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΠΟ. Ο άνθρωπος δεν έχει καμία σχέση ούτε με τον Ολυμπιακό, ούτε με τον Παναθηναϊκό, ούτε με κανέναν άλλον από τους «εχθρούς» της Ομοσπονδίας που θέλουν το κακό της. Εστειλε λοιπόν μια επιστολή στον πρόεδρο κ. Μπαλτάκο και στον CEO κ. Φιλιππούση, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «Κύριε πρόεδρε πριν από τρεις μέρες έγινα μάρτυρας ενός περιστατικού εντός του περιβάλλοντος χώρου της ομοσπονδίας. Εξωθεσμικοί παράγοντες, χωρίς καμιά ιδιότητα, περιφέρονται εντός του χώρου ευθύνης της ΕΠΟ στο πάρκο Γουδί ως τοποτηρητές. Παράλληλα χρησιμοποιούν μεθόδους άλλων εποχών δημιουργώντας ένα κλίμα τρομοκρατίας σε όλους. Εχουν κατ’ επανάληψή συμμετέχει σε επεισόδια εντός και εκτός των γραφείων εκφοβίζοντας και τρομοκρατώντας κατά το δοκούν και των συμφερόντων που αυτοί εξυπηρετούν στελέχη και υπαλλήλους Ομοσπονδίας». Ο Κουπτσίδης λέει ότι επιφυλάσσεται να παραθέσει σειρά γεγονότων, ζητά να επιληφθεί η Επιτροπή Δεοντολογίας και θέλει η καταγγελία του να συζητηθεί στην επόμενη σύσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ξέρετε ποιο είναι το αληθινά αστείο; Χθες ρώτησα τρεις φίλους μου στην Ομοσπονδία ποιον εννοεί ο Κουπτσίδης και μου δώσανε τρεις διαφορετικές απαντήσεις!
Πάσχα
Στο μεταξύ έδωσε συνέντευξη και ο Πρωθυπουργός μας στην Ελεονώρα Μελέτη και ρωτήθηκε τι γίνεται στο ποδόσφαιρο. Απάντησε πως θέλει τα ματς των play offs να τα διευθύνουν καλοί ξένοι διαιτητές. Μετά είπε κάτι και για την παγκόσμια ειρήνη που είναι καλό πράγμα. Και μετά μας ευχήθηκε καλό Πάσχα. Σας το εύχομαι κι εγώ. Θα λείψω μερικές μέρες, μην ανησυχείτε. Δεν με κυνηγάνε οι εξωθεσμικοί…














