Ο «ιρλανδός» Μπάιντεν στο Μπέλφαστ

Είναι σε θέση ο Τζο Μπάιντεν, με τις ιρλανδέζικες ρίζες του – τις οποίες ο ίδιος επικαλείται, μάλιστα, αρκετά συχνά – να βγάλει τη Βόρεια Ιρλανδία από το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται; Μπορεί να αποτρέψει τον τεράστιο κίνδυνο που ενέχει το σενάριο της κατάρρευσης της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής, η οποία υπογράφηκε στις 10 Απριλίου 1998 και έθεσε τέλος στον αιματηρό εμφύλιο των τριών δεκαετιών;

Το σίγουρο είναι ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος βρίσκεται από χθες το βράδυ στο Μπέλφαστ, θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί, εκτός από την καταγωγή του, το κύρος του, τους ιστορικούς δεσμούς των ΗΠΑ με την Ιρλανδία και τον ρόλο που η Ουάσιγκτον έπαιξε για την υπογραφή της παραπάνω συμφωνίας ώστε να επιτευχθεί ένας συμβιβασμός. «Από την εποχή του (Τζον) Κένεντι έχει να υπάρξει ένας πρόεδρος τόσο Ιρλανδοαμερικανός όσο ο Τζο Μπάιντεν και πραγματικά ανυπομονούμε να τον υποδεχτούμε» δήλωσε ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Λίο Βαράντκαρ, φανερώνοντας πόσα έχει «ποντάρει» στην παρουσία του.

«Πριν από 25 χρόνια οι ηγέτες της Β. Ιρλανδίας επέλεξαν την ειρήνη. Ανυπομονώ να σηματοδοτήσω την επέτειο αυτή στο Μπέλφαστ, υπογραμμίζοντας τη δέσμευση των ΗΠΑ για τη διατήρηση της ειρήνης και την προώθηση της ευημερίας» έγραψε από την πλευρά του ο ίδιος ο Μπάιντεν στο Twitter. Αυτό το μήνυμα αναμένεται ότι θα επαναλάβει σήμερα τόσο στη συνάντηση που θα έχει με τους ηγέτες των 5 μεγαλύτερων κομμάτων όσο και κατά την ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Ολστερ.

Τα κόμματα και οι παραστρατιωτικοί

Αρκετοί επισημαίνουν, ωστόσο, ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα τον ξεπερνά, καθώς στον «πυρήνα» του βρίσκεται το Brexit και οι συνέπειές του για τη Βόρεια Ιρλανδία και την πλειοψηφία των περίπου 1,9 εκατομμυρίων κατοίκων της. Το DUP, μάλιστα, το βασικό κόμμα των «ενωτικών» που μποϊκοτάρει τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας (όπως προβλέπει η συμφωνία του 1998), διεμήνυσε πως η παρουσία του προέδρου των ΗΠΑ στο Μπέλφαστ δεν θα το κάνει να αλλάξει τη στάση του.

Πέρα, όμως, από τις προθέσεις των κομμάτων και των ηγεσιών τους, πολλά στη Βόρεια Ιρλανδία κρίνονται από τη θέση και τον ρόλο των παραστρατιωτικών οργανώσεων, κυρίως από την πλευρά των «ενωτικών» προτεσταντών. Ολων εκείνων, με άλλα λόγια, που πρωταγωνίστησαν στη διάρκεια του εμφυλίου και σήμερα διατηρούν το κύρος και την επιρροή τους μέσω της μαύρης οικονομίας, της διακίνησης ναρκωτικών, της παροχής «προστασίας» σε μαγαζιά, νυχτερινά κέντρα και επιχειρήσεις και άλλες δραστηριότητες – στις οποίες, μάλιστα, συχνά στρατολογούν διά της βίας νέους.

Παράλληλα, υπάρχουν και κάποιες διασπάσεις τους που επιμένουν να συνεχίζουν την ένοπλη δράση. Ανάμεσά τους και ο Νέος IRA, που προέκυψε από τις τάξεις των καθολικών εθνικιστών και υπέρμαχων της ένωσης με την Ιρλανδία, ο οποίος ευθύνεται τουλάχιστον για μια δολοφονία δημοσιογράφου και μια πρόσφατη επίθεση που είχε συνέπεια τον σοβαρό τραυματισμό ενός αξιωματικού της αστυνομίας. Είναι ένας από τους λόγους που η MI5 έχει αυξήσει το επίπεδο συναγερμού σε «σοβαρό», κρίνοντας ως πολύ πιθανή μια τρομοκρατική επίθεση.