Χωρίς εφησυχασμό…

Ενας εφησυχασμός, ότι γενικώς και σε κάθε περίπτωση όλα θα πάνε καλά στην οικονομία, υπάρχει μεταξύ των πολιτών και των κομμάτων το τελευταίο διάστημα. Σε βαθμό πιθανότατα υπερβολής. Βοηθάει σε αυτή την κατεύθυνση τόσο η καλή πορεία των ομολόγων όσο και αυτή του Χρηματιστηρίου. Οι δείκτες υποστηρίζουν αυτή την τάση, όπως και η γενικότερη αίσθηση, ενώ συμβάλλουν και οι αναθεωρήσεις προς το καλύτερο των προβλέψεων για την πορεία της οικονομίας, με τελευταία αυτή του ΔΝΤ (ανάπτυξη 2023 2,6% από 1,8%). Ακόμα και στην προεκλογική ρητορική κανένα κόμμα δεν λέει ότι θα πάρει εκείνα τα λεφτά ή θα κόψει τα άλλα. Ολα είτε το λένε είτε αφήνουν να εννοηθεί για το χρήμα που θα μοιράσουν.
Το βασικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται αυτός ο εφησυχασμός παραμένει ωστόσο η εκλογή μιας σταθερής κυβέρνησης, με προσανατολισμό στην τήρηση όσων προβλέπονται από το ευρωπαϊκό πλαίσιο κανόνων, πιστή εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και επίτευξη ορόσημων όπως η επενδυτική βαθμίδα. Χωρίς ωστόσο τα παραπάνω το βασικό σενάριο ανατρέπεται. Δεν ισχύει. Και εμείς έχουμε εκλογές και μια αβεβαιότητα δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ Νίκος Βέττας έγινε ακόμα πιο συγκεκριμένος. Απαρίθμησε μερικούς από τους πιθανούς κινδύνους για την οικονομία το επόμενο διάστημα, με πρώτο τον πολιτικό κίνδυνο. Για παράδειγμα μια αδύναμη μονοκομματική κυβέρνηση, με οριακή πλειοψηφία, δεν είναι καλό σενάριο για την οικονομία. Θα είναι δεμένα τα χέρια της, έρμαιο στις διαθέσεις του κάθε βουλευτή. Το ίδιο δυσλειτουργική θα είναι και μια κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς συνεκτική δομή και προγραμματική σύγκλιση σε πολιτικές αποδεκτές από το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Ειδικά στην περίπτωση που κάθε εταίρος θα κάνει ό,τι θέλει και θα συμφωνούν μόνο στον διαμοιρασμό της εξουσίας.
Ακόμα και αν ξεπεραστεί ο πολιτικός κίνδυνος και πάλι η οικονομία δεν βρίσκεται στη φάση συνέχισης της χαλάρωσης. Το πιθανότερο είναι να αποφύγουμε μέτρα οικονομικής σύσφιγξης, αλλά η συνέχιση της… χαλάρωσης δεν υπάρχει σε κανένα σενάριο για τη χώρα. Αυτό που ξεχνάμε οι περισσότεροι και θυμίζει ο γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ είναι ότι η ελληνική οικονομία μπορεί πράγματι να πετυχαίνει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και να προσελκύει επενδύσεις, ωστόσο δομικά και διαρθρωτικά είμαστε από τις πιο φτωχές χώρες της Ευρώπης. Χρειαζόμαστε ακόμα βελτιώσεις και σύγκλιση με όσα ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ενωση των 27. Πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα από τους εταίρους μας σε μια περίοδο που όλοι θα επιβραδύνουν λόγω των υψηλών επιτοκίων και οι επενδυτές θα διπλοσκέφτονται πού θα βάλουν τα χρήματά τους. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να αυξάνουμε την παραγωγικότητα και τις επενδύσεις, αλλάζοντας παράλληλα το κράτος.
Δεν ξέρω αν σε κάποιους φαίνονται περίπατος τα παραπάνω. Γιατί δεν είναι. Η δουλειά θα είναι βαριά και οι συναινέσεις είδος εν ανεπαρκεία. Θα χρειαστούμε, άρα, μια κυβέρνηση με ισχυρή εντολή, ξεκάθαρη στόχευση και να έχει το μυαλό της στην πραγματική κατάσταση της χώρας και όχι τη φαντασιακή. Χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά, δηλαδή χωρίς ρεαλισμό, τον σημερινό εφησυχασμό θα τον πληρώσουμε εξαιρετικά ακριβά…













