Το ερυθρόλευκο μπάσκετ

Είναι, αναμφισβήτητα, μεγάλη η επιτυχία του Ολυμπιακού στο γυναικείο μπάσκετ. Δείχνει συνέπεια και συνέχεια. Επτά τίτλοι τα τελευταία οκτώ χρόνια; Μόνο ο Σπόρτιγκ στις παλιές φωτεινές του ημέρες είχε πετύχει κάτι ανάλογο και πολύ σπουδαίο με τους αμέτρητους τίτλους που κατέκτησε την εποχή της παντοδυναμίας του.

Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, είναι εδώ για να μείνει. Γράφει σελίδες εντυπωσιακές και έχει σημασία το πώς το πέτυχε. Συνδυάζει την πείρα με τα νιάτα. Δεν είναι μυστικό πως τη φανέλα του έχουν φορέσει μια από τις από τις κορυφαίες  ελληνίδες παίκτριες, η Εβίνα Μάλτση, αλλά και η πασπαρτού Στέλλα Καλτσίδου. Τώρα, μπροστά βγαίνει η μπαρουτοκαπνισμένη Εβίνα Σταμάτη, έστω και όχι πλέον στα νιάτα της. Παράλληλα, υπάρχει το ταλέντο της Σταμολάμπρου, η θετικότατη Σπυριδοπούλου, η σταθερή Νικολοπούλου και τα άλλα κορίτσια που φτιάχνουν ένα γερό σύνολο. Και έχει σημασία ότι ο τίτλος ήρθε απέναντι στον Παναθηναϊκό, μια ομάδα με διαδρομή στο γυναικείο μπάσκετ που  θέλει να φτάνει ψηλά. Κυρίως όμως ο Ολυμπιακός πόνταρε στην εκπληκτική Μέγκαν Γκούσταφσον, που τόσο  στην Ευρωλίγκα όσο και στο ελληνικό πρωτάθλημα, ώρες ώρες ήταν αυτό που λέμε «μια ομάδα μόνη της». Εκανε τη διαφορά! Ακόμη και όσοι γνωρίζουν καλά το γυναικείο μπάσκετ, δυσκολεύονται να θυμηθούν τέτοια κλάση στα παρκέ της μεγάλης κατηγορίας. Βέβαια, στους τελικούς κομβική ήταν και η Αγιούσο. Θα μείνουν στο Λιμάνι; Το σίγουρο είναι πως ο Ολυμπιακός χτύπησε στο κέντρο του στόχου όταν τις επέλεξε και δικαιώθηκε. Μένει να φανεί η επόμενη ημέρα. Γιατί όντως είναι κρίμα σε πολλά ματς αυτή η τόσο καλή ομάδα να δίνει παραστάσεις όχι με πάρα πολύ κόσμο. Οσο για τον κόουτς, τον νεαρό Θάνο Νίκλα, από τον Σπόρτιγκ και τις εκεί ακαδημίες άρχισε την πορεία του, πείθει όμως πως έχει το μεράκι να καταφέρει αρκετά στον χώρο του γυναικείου μπάσκετ. Που έχει λίγους αλλά φανατικούς φίλους, έστω κι αν οι προβολείς δεν πέφτουν πάντα πάνω του…