Ο ΣΥΡΙΖΑ και η μάχη της ατζέντας

Ο φράκτης του Εβρου, η ασφάλεια στο κέντρο, η πανεπιστημιακή αστυνομία, ο Ποινικός Κώδικας είναι ορισμένες μόνον από τις όψεις μιας ατζέντας που δεν είναι ευνοϊκές για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ενώ συχνά εδώ καταγράφονται και διακυμάνσεις στις απόψεις. Το είδαμε όλη την προηγούμενη εβδομάδα με τον φράκτη και ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κυβερνήσει (και δεν τον γκρέμισε επί ημερών του), φάνηκε πως η κυβέρνηση βρήκε ζωτικό χώρο να εξαπολύσει τα βέλη της και να απευθυνθεί με μεγαλύτερη άνεση σε ένα μέρος του δικού της εκλογικού κοινού.

Αν οι εκλογές είναι τα διλήμματα που θα τεθούν, είναι και οι ατζέντες που θα αναδειχθούν. Και αν για τα πρώτα, τον κύριο λόγο έχει παραδοσιακά η κυβέρνηση, η ατζέντα μπορεί να μεταβάλλεται και από τον έτερο πόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το είδαμε επίσης με τις δύο εκδηλώσεις-παρουσιάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η πρώτη για την προστασία της κατοικίας και η δεύτερη για τις μεταφορές. Και οι δύο είναι αιχμές μιας στρατηγικής που θέλει ο Αλέξης Τσίπρας να αναδειχθεί και αφορά τις προγραμματικές προτάσεις του κόμματός του.

Το μεγάλο στοίχημα. Εξάλλου όπως λένε οι παροικούντες της συριζαϊκής Ιερουσαλήμ τις ημέρες που απομένουν μέχρι τις κάλπες ένα μεγάλο στοίχημα θα είναι οι απαντήσεις που θέλουν να δοθούν στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής και όχι ο βερμπαλισμός ή μια τοξική αναμέτρηση. Εδώ εξάλλου εντοπίζεται το βασικό αδύναμο σημείο του ΣΥΡΙΖΑ σε φανερές και αθέατες μετρήσεις όλο αυτό το διάστημα. Στο σχέδιο. Και πάντως στο «χρηματιστήριο» της ατζέντας και στην Κουμουνδούρου κάνουν τις δικές τους έρευνες, τζογάρουν στις δικές τους μετοχές, διαμορφώνουν όρους αντεπίθεσης.

Για παράδειγμα μια ανάγνωση που γίνεται είναι πως η κυβέρνηση έχει δεχθεί πλήγμα στο πεδίο της λεγόμενης κυβερνησιμότητας. Το τελευταίο έχει να κάνει και με το πώς διαχειρίστηκε και την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη η κυβέρνηση, το αίσθημα της ασφάλειας – που σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ αποδομήθηκε με τραγικό τρόπο.

Ευνοϊκό πεδίο θεωρούν οι επιτελείς του ΣΥΡΙΖΑ το κομμάτι που αφορά τον πληθωρισμό, την ακρίβεια, τα εργασιακά αλλά και θέματα που σχετίζονται με τη νεολαία, τους ανθρώπους και τα θέματα του Πολιτισμού αλλά και τα δικαιώματα. Τα παραπάνω συναρθρώνουν μια δέσμη ζητημάτων που ο ΣΥΡΙΖΑ ανακαλύπτει κι άλλο ζωτικό χώρο. Και πέραν του κλασικού μότο πως «η τσέπη βγάζει κυβερνήσεις», μια έτερη και παράλληλη ανάλυση που γίνεται είναι πως και πιο παράπλευρα πεδία πια έχουν κυρίαρχη θέση στο πώς επηρεάζουν την εκλογική και πολιτική συμπεριφορά του κοινού.

Η δεξιά ατζέντα. Και επίσης οι του ΣΥΡΙΖΑ σκανάροντας τη στρατηγική Μητσοτάκη βλέπουν πως το επόμενο διάστημα θα έχει ασφάλεια – εθνικά θέματα και οικονομικό ρεαλισμό και άρα εκεί θα συσπειρώσουν και τις δικές τους δυνάμεις. «Η κυβέρνηση θα πάει με δεξιά ατζέντα για να μπετονάρει το κοινό της αλλά και θα επιχειρήσει να παίξει τα δικά μας πεδία», λέει παλιό στέλεχος της Κουμουνδούρου ενώ εδώ θέση όπως λέει θα έχουν και ζητήματα που η Αριστερά έχει ως ταμπού όπως η αριστεία, οι επενδύσεις, το Ελληνικό κ.λπ.

Το ερώτημα επίσης που θα μπει θα είναι «σταθερότητα ή χάος», αν και στον ΣΥΡΙΖΑ ταυτίζουν την αστάθεια της χώρας με την πρόθεση Μητσοτάκη για αυτοδυναμία και άρα με την αλληλουχία αναμετρήσεων.

Το «αναποδογύρισμα». Μια ενδιαφέρουσα παράμετρο που σημειώνουν όσοι έχουν γνώση του πολιτικού συριζαϊκού σχεδιασμού είναι το λεγόμενο «αναποδογύρισμα» του κάθε φορά αφηγήματος. Τι εννοεί για παράδειγμα η ΝΔ ως ασφάλεια; «Την εικόνα του καμένου κάδου στην Πατησίων;». Για την Κουμουνδούρου – λένε οι γνώστες – είναι κάτι ανάποδο: «Το αίσθημα ασφάλειας αφορά επίσης, στην ικανοποίηση αναγκών από το κοινωνικό κράτος, από τα νοσοκομεία και γενικότερα τον χώρο της Υγείας, από τις υποδομές και από τα τρένα που ταξιδεύουν τα παιδιά μας κι όχι μόνο. Το θέμα της ασφάλειας είναι λοιπόν ένα πολυπαραγοντικό ζήτημα και ενέχει και την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας», είπε ο τέως πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης στο Mega δίνοντας μια γεύση του πώς προσδιορίζουν την αντιπαράθεση στα πεδία οι του ΣΥΡΙΖΑ. Το τελευταίο λένε περνάει και μέσα από μια μάχη για την ιδεολογική ηγεμονία. Αν τα «δευτερεύοντας θέματα, π.χ. των δικαιωμάτων» μπορούν να γίνουν κύρια ή ο ΣΥΡΙΖΑ να ανασυγκροτήσει έναν θεσμικό λόγο που απενοχοποιημένα να μιλάει και για τις σκληρές ατζέντες της επικαιρότητας ισορροπώντας στο παλιό αριστερό DNA του και στη μαζική του απεύθυνση σε ένα πιο κεντρώο κοινό. Ερώτημα που μάλλον θα απαντηθεί στις 21 Μάη.