Δημοκρατικοί θεσμοί {LF}και κράτος δικαίου

Οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν σε μια κρίσιμη χρονική περίοδο που σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής μετά την οριστική, ως φαίνεται, έξοδο από την υγειονομική κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού, όπου θα πρέπει να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι συνέπειές της σε συνδυασμό και με την υφιστάμενη διεθνή συγκυρία.

Το πρόσφατο πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, που συγκλόνισε όλη τη χώρα με τον αδόκητο θάνατο δεκάδων νέων ανθρώπων, είναι προφανές ότι δημιουργεί νέα δεδομένα και εκ των πραγμάτων προτάσσει στην κρίση των πολιτών την ικανότητα ή μη της κυβέρνησης να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει τέτοια γεγονότα. Η προστασία της ζωής και της υγείας των πολιτών αποτελεί το υπέρτατο καθήκον της πολιτείας. Κι αυτό διότι αποικοδομείται πλήρως το αφήγημα όσων είχαν επενδύσει στο «επιτελικό κράτος» και την ψηφιοποίηση των κρατικών λειτουργιών. Η κυβέρνηση οφείλει να εγγυηθεί και να αναλάβει την πλήρη και πολυεπίπεδη στήριξη των οικογενειών των θυμάτων και των τραυματιών του τραγικού αυτού σιδηροδρομικού δυστυχήματος. Η βασική ευθύνη είναι δική της και πρέπει να την αναλάβει.

Στις εκλογές αυτές θα πρέπει να κριθούν το έργο της κυβέρνησης, οι στρατηγικές πολιτικές επιλογές της αλλά και η αποτελεσματικότητά τους. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να κριθεί και η ικανότητα των κομμάτων να συνεισφέρουν στην προοπτική που έχει ανάγκη η χώρα με βάση τον προγραμματικό τους λόγο.

Κατά τη γνώμη μου, πρώτη προτεραιότητα όλων των πολιτών πρέπει να αποτελεί η ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών και η ισχυροποίηση του κράτους δικαίου.

Ο απόλυτος σεβασμός στη διάκριση των εξουσιών, στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και στο δικαίωμα για λυσιτελή δικαστική προστασία, όπως επίσης και η υπεράσπιση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών πρέπει να προτάσσονται από όλους και έναντι όλων.

Δυστυχώς, το τελευταίο διάστημα γίναμε όλοι μάρτυρες φαινομένων που δεν περιποιούν τιμή στους δημοκρατικούς θεσμούς. Αναφέρομαι, πρωτίστως, στο μεγάλο θέμα των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων που ταλανίζει τον δημόσιο βίο, δοκιμάζει τη Δικαιοσύνη και αμφισβητεί το έργο Ανεξάρτητων Αρχών.

Η ανάγκη θωράκισης του κράτους δικαίου προέχει και δεν πρέπει να υποχωρεί μπροστά σε οικονομικές προτεραιότητες, ανάγκες ή συμφέροντα.

Πέραν αυτού, προέχον ζήτημα αποτελεί και η αντιμετώπιση της ακρίβειας, που πλήττει το σύνολο των νοικοκυριών, μειώνει την ποιότητα της ζωής των πολιτών και δημιουργεί κίνδυνο βιοπορισμού σε πολλούς από αυτούς. Και ναι μεν θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η ακρίβεια είναι αποτέλεσμα της διεθνούς κρίσης, ενεργειακής και πληθωριστικής, αλλά αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι οι κυβερνητικές οικονομικές επιλογές και η έλλειψη αποτελεσματικού μηχανισμού ελέγχου των τιμών ή του ανταγωνισμού, που φτάνει σε σημείο είτε αυτή να οφείλεται σε σοβαρή αμέλεια είστε σε «ενδεχόμενο δόλο». Διότι πως αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι τιμές είναι υψηλότερες από τις τιμές σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με πολύ υψηλότερο από την Ελλάδα βιοτικό και μισθολογικό επίπεδο.

Και στο πλαίσιο αυτό, της προστασίας του εισοδήματος των πολιτών, καθίσταται αδήριτη η ανάγκη της προστασίας των πλέον αδύναμων συμπολιτών μας, ευάλωτων δανειοληπτών και καταναλωτών. Είναι αδιανόητο στη σημερινή κοινωνική και οικονομική συγκυρία τα ευάλωτα νοικοκυριά, αντί να στηρίζονται από την πολιτεία, να αφήνονται απροστάτευτα, έρμαια στις ορέξεις των ισχυρών οικονομικών συσσωματώσεων, στο όνομα της δήθεν στήριξης του τραπεζικού συστήματος, το οποίο κατ’ επανάληψη ο ελληνικός λαός έχει στηρίξει μέσω των ανακεφαλαιοποιήσεων.

Στις εκλογές θα αποφασίσει ο κυρίαρχος ελληνικός λαός. Αλλά για να αποφασίσει κυρίαρχα, θα πρέπει να είναι σωστά και πλήρως ενημερωμένος.

«Μόνοι γὰρ τόν τε μηδὲν τῶνδε [των πολικών] μετέχοντα οὐκ ἀπράγμονα, ἀλλ’ ἀχρεῖον νομίζομεν» («Περικλέους Επιτάφιος Λόγος» – Θουκυδίδης).