{TBL}Στήριξη από πρώη{TBL}ν

Δύο πράγματα μένουν κυρίως από τη συνέντευξη του Ευάγγελου Βενιζέλου στο Mega. Πρώτον, πως ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «έκλεισε» ως ένα βαθμό τα σενάρια που τον ήθελαν να στοχεύει τη θέση του πρωθυπουργού σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Δεύτερον, πως, για πρώτη φορά από το 2015, ο Βενιζέλος στήριξε σθεναρά το κόμμα του, ακόμα κι αν – όπως είπε – δεν συμμετέχει ενεργά. Χαρακτήρισε την πρόταση Ανδρουλάκη για τον πρωθυπουργό «λογική στο θεμέλιό της», μιλώντας για «τρεις εντολοδόχους πρωθυπουργούς». Αναδεικνύοντας δηλαδή τη σημασία που έχει για το ΠΑΣΟΚ να πάρει την τρίτη διερευνητική εντολή και το πώς επιτρέπεται από το Σύνταγμα να την αξιοποιήσει.

Ψάχνουν τον «Αγνωστο Χ»

Μερικές εταιρείες δημοσκοπήσεων έχουν ήδη αρχίσει να «μετρούν» τη δημοφιλία προσώπων που θα μπορούσαν (αν και εφόσον, βεβαίως) να αποτελούν τον «Αγνωστο Χ» που θα προταθεί για τη θέση του πρωθυπουργού σε μια κυβέρνηση συνεργασίας. Και στα ονόματα που έχουν μπει στο ερωτηματολόγιο συμπεριλαμβάνεται τουλάχιστον ένας πρώην πρόεδρος κόμματος, δύο δημοφιλείς υπουργοί της σημερινής κυβέρνησης (μόνο ένας εξ αυτών με κεντροαριστερές καταβολές), αλλά και προσωπικότητες του προοδευτικού Κέντρου.

Προγραμματικό γάντι

Το τρίπτυχο του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για τις μετεκλογικές συνεργασίες είναι «ισχυρό ποσοστό – προγραμματικές συγκλίσεις – πρόσωπα κοινής αποδοχής» – με τη Χαριλάου Τρικούπη να δίνει περισσότερη έμφαση στο δεύτερο σημείο παρά στο τρίτο. Ο Τσίπρας χθες στο Περιστέρι πέταξε το γάντι προς την πλευρά του ΠΑΣΟΚ: «Παρατηρώ εδώ και μια εβδομάδα συζητάμε για οτιδήποτε άλλο εκτός από τα προγράμματα. Εκτός από τη λάσπη και τα σπίτια συζητούσαν και για το ποια πρόσωπα. Εγώ λέω να μιλήσουμε για πρόγραμμα, αυτό το πρόγραμμα τίθεται στην κρίση των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου (…) Θέλουμε να ακούσουμε τις θέσεις τους πάνω στην πρόταση».

Ευρωπαϊκές έρευνες

Η έφοδος που έγινε στα γραφεία του ΕΛΚ, πέρα από το πώς θα χρησιμοποιηθεί στην ελληνική προεκλογική πραγματικότητα, προσφέρει μια μεγάλη ανάσα στο PES, δηλαδή στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές, ενόψει των ευρωεκλογών του επόμενου έτους – γιατί με αφορμή τα πρόσωπα που αναδείχτηκαν μέσα από το Qatargate, είχε επιχειρηθεί να δημιουργηθεί μια εικόνα ευρωπαϊκής σοσιαλιστικής διαφθοράς που αναπόφευκτα θα επηρέαζε και τις αποφάσεις των Ευρωπαίων το 2024. Τώρα η ίδια αίσθηση αναμένεται να διαχυθεί περισσότερο – δεδομένο, βέβαια, που τον μόνο που ευνοεί στ’ αλήθεια είναι τους ευρωσκεπτικιστές.