«Μια από τις σοβαρότερες κρίσεις που έχει γνωρίσει ποτέ το Ισραήλ»

«Το Ισραήλ βιώνει μια από τις σοβαρότερες κρίσεις που έχει γνωρίσει ποτέ», γράφει ο διάσημος ισραηλινός συγγραφέας Νταβίντ Γκρόσμαν στην ιταλική εφημερίδα «Repubblica». «Τρία από τα πιο εξτρεμιστικά και εθνικιστικά μέλη του ισραηλινού Κοινοβουλίου και ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ενεργούν με όλη τους τη δύναμη και χωρίς δισταγμό για τη δημιουργία ενός νέου νομικού συστήματος που θα αντικαταστήσει το σημερινό. Υιοθετούν μια βιαστική και πολεμική διαδικασία που δεν έχει προηγούμενο στο Ισραήλ. Στόχος τους είναι να εισαγάγουν όχι μόνο μια σειρά από αλλαγές στο υπάρχον σύστημα, αλλά μια συνολική αλλαγή του DNA της χώρας».

Ο βραβευμένος συγγραφέας θεωρεί ότι εάν οι υποστηρικτές αυτής της λεγόμενης δικαστικής μεταρρύθμισης επιτύχουν στη νομοθετική τους διαδικασία, «θα ανακαλέσουν ουσιαστικά το κράτος δικαίου στο Ισραήλ. Το δικαστικό σώμα θα υποτάσσεται στην Κνεσέτ και την κυβέρνηση και οι νέοι δικαστές θα διορίζονται από πολιτικούς. Με άλλα λόγια, οι ισραηλινοί πολίτες δεν θα έχουν πλέον εγγυημένη νομική προστασία από την αυθαιρεσία του καθεστώτος. Αν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, το Ισραήλ θα πάψει να είναι δημοκρατία και μπορεί να μετατραπεί σε δικτατορία».

Διαφθορά, απάτη, κατάχρηση εξουσίας

Ο Νταβίντ Γκρόσμαν επιτίθεται ιδιαίτερα και στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, θυμίζοντας ότι κατηγορείται για διαφθορά, απάτη και κατάχρηση εξουσίας. «Εχει δείξει ότι είναι πρόθυμος και ικανός να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να αλλάξει ολόκληρο το δικαστικό σύστημα για να αποφύγει τη φυλακή», γράφει. «Για τον σκοπό αυτό, έχει συμμαχήσει με τα πιο μεσσιανικά, κακοποιά και αντιπαθητικά στοιχεία της ισραηλινής κοινωνίας και έχει αναθέσει στους εκπροσώπους τους κρίσιμα και εξαιρετικά ευαίσθητα κυβερνητικά χαρτοφυλάκια. Αυτός ο άνθρωπος δεν γνωρίζει όρια».

Ο συγγραφέας βιβλίων όπως «Στο τέλος της γης» (εκδ. Ψυχογιός, μτφ. Λουίζα Μιζάν) και «Η μνήμη του δέρματος» (εκδ. Καστανιώτη μτφ. Ιακώβ Σιμπή), σημειώνει πως «κάθε Ισραηλινός ανήκει σε αυτή ή σε εκείνη τη μειονότητα. Κάθε ένας από εμάς θα μπορούσε να κακοποιηθεί βάσει του ενός ή του άλλου νόμου, να υποστεί διακρίσεις με βάση το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία, την εθνικότητα ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις. Και αυτός, εν μέρει, είναι ο λόγος για τον οποίο εκατοντάδες χιλιάδες Ισραηλινοί βγαίνουν στους δρόμους κάθε εβδομάδα για να διαμαρτυρηθούν ενάντια σε αυτό το βεβιασμένο πραξικόπημα».

Η ψεύτικη ενότητα

Οι τελευταίες εβδομάδες δείχνουν πολλά, υποστηρίζει ο Νταβίντ Γκρόσμαν; «Από πού να ξεκινήσουμε; Ισως από την κατάπληξη για το πόσο γρήγορα οι περισσότεροι Ισραηλινοί έχασαν την αίσθηση της δύναμης και της υπαρξιακής τους ασφάλειας, μια αίσθηση που φαινόταν στέρεη μέχρι αλαζονείας και τώρα έχει διαλυθεί σε φόβο ότι η πατρίδα καίγεται. Μπορεί ένας ξένος να κατανοήσει αυτή την ιλιγγιώδη μετατόπιση από την αίσθηση τεράστιας δύναμης στην ευθραυστότητα και το άγχος που έχει κυριεύσει ένα ολόκληρο έθνος; Αν κάποιος δεν κατανοήσει αυτόν τον μηχανισμό της εθνικής ψυχοσύνθεσης, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι δυνατόν να αποκρυπτογραφήσει “τον Ισραηλινό”. Και ίσως το δράμα του να είσαι Ισραηλινός σήμερα να είναι η συντριβή μιας ψευδαίσθησης που όλοι οι ισραηλινοί ηγέτες πάντα προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν: τη θαυματουργή εθνική μας ενότητα. Τώρα που οι ρωγμές στην κοινωνία μας έχουν αποκαλυφθεί, έρχεται στο φως πόσο εύθραυστη και ψεύτικη ήταν πάντα αυτή η λεγόμενη ενότητα και πόσο εχθρικά είναι τα διάφορα στοιχεία και οι πεποιθήσεις τους μεταξύ τους».

Η θρησκεία δένεται στην πολιτική

Και ο διάσημος συγγραφέας καταλήγει: «Εδώ και τόσα χρόνια, από τότε που ιδρύθηκε το κράτος του Ισραήλ, η πλειονότητα των Ισραηλινών έχει αποδεχτεί αυτή τη στρεβλή ρύθμιση, στην οποία η θρησκεία δένεται με την πολιτική σαν κισσός, τρέφεται από αυτήν και επιβάλλει σε όλους τους άλλους Ισραηλινούς έναν τρόπο ζωής που τους είναι ξένος. Κάνουμε τα πρώτα βήματα προς τον διαχωρισμό θρησκείας και κράτους; Υπάρχουν και άλλα προβλήματα, άλλες μολυσμένες περιοχές – το καθεστώς των αράβων πολιτών του Ισραήλ, για παράδειγμα – που παρέμειναν άλυτα στα 75 χρόνια ύπαρξης του κράτους. Μετά τους κλυδωνισμούς εχθρότητας και αμοιβαίου μίσους που προκάλεσε η σημερινή κυβέρνηση, τα ερωτήματα αυτά μπορεί να απαιτήσουν συγκεκριμένες απαντήσεις και να επιβάλουν τη δημιουργία μιας νέας τάξης πραγμάτων, μια αναθεώρηση του συμβολαίου μεταξύ των διαφόρων φυλών του Ισραήλ και μεταξύ καθεμιάς από αυτές και του κράτους τους».