Τι έγινε εκείνος ο νόμος;

Ο ΣΥΡΙΖΑ αξιολογεί ως «σοβαρές» τις καταγγελίες του αντικατασταθέντος αρχηγού της Αστυνομίας, Κωνσταντίνου Σκούμα, και περιμένει εξηγήσεις από την κυβέρνηση. Να ξεκαθαρίσουμε, κατ’ αρχάς, ότι άλλο θέμα είναι οι καταγγελίες του τέως αρχηγού και άλλο η αντικατάστασή του από τη θέση που κατείχε στην ιεραρχία.

Οι καταγγελίες του κ. Σκούμα έχουν ενδιαφέρον, μόνον επειδή διατυπώνονται με τρόπο που εξυπηρετεί το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ (αντισυνταγματική εκτροπή κ.λπ.). Ειδάλλως, δεν έχουν την παραμικρή αξία, επειδή γίνονται κατόπιν εορτής. Αν τις διατύπωνε παραιτούμενος, δηλαδή με πρωτοβουλία του, τότε να τις λαμβάναμε υπόψη. Τις διατυπώνει, όμως, αφού τον έχουν πετάξει έξω. Γιατί λοιπόν να δώσουμε σημασία στον θυμό ενός πληγωμένου ανθρώπου που νομίζει ότι αδικήθηκε; Πάμε παρακάτω.

Και το παρακάτω της υπόθεσης είναι το σοβαρότερο, εφόσον ευσταθεί αυτό που καταλογίζεται από την πολιτική ηγεσία στον κ. Σκούμα, δηλαδή ο κακός χειρισμός των διαδηλώσεων. Να δεχθώ ότι ο κ. Σκούμας τα έκανε μαντάρα με τις διαδηλώσεις, άλλωστε το είδαμε εκ του αποτελέσματος. Ομως, αυτή η κυβέρνηση δεν ήταν που έφερε κοτζάμ νομοθετικό πλαίσιο για τις διαδηλώσεις; Γιατί εδώ και πολύ καιρό δεν το εφαρμόζει; Η εφαρμογή του, επί υπουργίας Χρυσοχοΐδη, δεν ήταν απρόσκοπτη, όπως θυμάμαι. Εντούτοις, έφερνε αποτελέσματα. Αν είχε συνεχίσει, σήμερα θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Δεν εννοώ ότι οι προβλέψεις του νόμου θα μπορούσαν να είχαν ελέγξει τον θυμό των διαδηλώσεων που προκάλεσε το δυστύχημα των Τεμπών. Ομως, δεν θα μπορούσαν 100 άνθρωποι να μπλοκάρουν το κέντρο της πόλης, όπως γίνεται σήμερα.

Επ’ αυτού, η κυβέρνηση οφείλει να δώσει μια εξήγηση. Οχι στην αντιπολίτευση, η οποία άλλωστε δεν τη ζητεί, αφού είναι κερδισμένη από την αχρησία του νόμου, διότι «η κανονικότητα δεν ευνοεί ποτέ την Αριστερά». Δεδομένου ότι έρχονται εκλογές, την οφείλει στους ψηφοφόρους της.

ΒΟΛΤΑ ΣΤΗ ΜΑΡΙΟΥΠΟΛΗ

Εκεί μπορούσε να πάει για βόλτα στο εξωτερικό. Στην ωραία Μαριούπολη, που έγινε ακόμη ωραιότερη μετά τις ριζικές πολεοδομικές παρεμβάσεις που επέβαλε το ρωσικό πυροβολικό. Το πιο γαλάζιο που θα ξαναδεί στη ζωή του ο Πούτιν θα είναι της Μαύρης Θάλασσας, τα βόρεια παράλια της οποίας ο Τσόρτσιλ ονόμαζε «Ριβιέρα του Αδη». Διόλου τυχαίο ότι οι Ελληνες την ονόμασαν Εύξεινο Πόντο, όχι κατ’ ευφημισμόν, όπως εσφαλμένα υποστηρίζεται, αλλά κυριολεκτώντας, επειδή πρώτοι αυτοί διέγνωσαν τις προοπτικές της περιοχής για τουριστική ανάπτυξη. Τέτοιο θα είναι εφεξής το εξωτερικό για τον Πούτιν: τα κατεχόμενα της Ουκρανίας, καμιά Κίνα, ίσως Ινδία και, βεβαίως, υπάρχει πάντα η Βόρεια Κορέα με τις ανεξερεύνητες και ανεκμετάλλευτες ομορφιές της…

Η ΚΟΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΟΥ

Διάβασα κάπου, αλλά δεν θυμάμαι πού, γιατί με έπνιξε η συγκίνηση και τοι βλέμμα θόλωσε από τα δάκρυα, ότι ο Μήτσος ο Αβραμόπουλος, ο σεμνός πολιτευτής που φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει τον λαό της Ηλείας στη Βουλή και δεν κρατιέται, ξεκίνησε ήδη την εκστρατεία του, παρότι δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως η υποψηφιότητά του. Επέλεξε δε να ξεκινήσει την εκστρατεία του συναντώμενος με παράγοντα της κοινότητας Αυγείου της Ηλείας. Φαντάζομαι ότι  μιλούμε για τον γνωστό Αυγεία, που ο Ηρακλής τού καθάρισε την περιώνυμο κόπρο από τους στάβλους. Επομένως, δεν είναι σωστό να λέμε ότι ο Μήτσος ξεκίνησε με την κόπρο του Αυγείου, διότι αυτός είναι ο πέμπτος άθλος του Ηρακλέους. Χωρίς εμείς να το έχουμε πάρει είδηση, ο Αβραμόπουλος καθάρισε τον λέοντα της Νεμέας, τον Ερυμάνθιο κάπρο και άλλα τέρατα και, προφανώς, έπονται τα καλύτερα: η ζώνη της Ιππολύτης, τα βόδια του Γηρυόνη, ο Κέρβερος και δεν συμμαζεύεται!