Πολακισμός

Το ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω που θεαματικά επέδειξε ο Αλέξης Τσίπρας στην υπόθεση Πολάκη ήταν αναμενόμενο για όσους ξέρουν τη βαθιά υφή του εν λόγω πολιτικού χώρου και το πόσο οργανικά δένονται τα δύο πρόσωπα στην κοινή τους πορεία και πλεύση. Το φλερτ του Τσίπρα με το Κέντρο δεν κράτησε παρά λίγες ημέρες. Μαζί και η επίπληξη στον σφακιανό πολιτικό που επιπροσθέτως αμέσως σχεδόν ξεκίνησε τις νέες του απειλές μέσω των προσφιλών του κοινωνικών δικτύων.

Το ζύγι των εκλογών, αλλά και ο φόβος απωλειών λόγω Πολάκη επανάφεραν το όλο κόμμα να τον αγκαλιάζει εκ νέου και μάλιστα ομόφωνα μέσω της Πολιτικής Γραμματείας του. Από εδώ και πέρα κάθε φάλτσο του Πολάκη θα έχει τη νομιμοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πρόεδρος του δε έχασε την ευκαιρία, έστω και αργοπορημένα, να ολοκληρώσει την απομάκρυνση του Παύλου Πολάκη, όπως την είχε ξεκινήσει με την αποπομπή του από το ψηφοδέλτιο των Χανίων αλλά και την παραπομπή του στην Επιτροπή Δεοντολογίας. Και να εκκινήσει ένα νέο ύφος για το κόμμα του που μοιάζει χαμένο στην περιδίνηση τοξικού λόγου και κυβερνητισμού. Τώρα όχι. Τώρα ο δρόμος για τις κάλπες θα περνάει και από τον πολακισμό. Και δεν θα υφίσταται πια το επιχείρημα του «αψύ Κρητικού». ΣΥΡΙΖΑ και Πολάκης σε σάρκα μία πλέον και δυσμενώς σε μια εποχή που απαιτεί συνθέσεις και προγραμματικό λόγο.