Μερική άγνοια

Ο Παύλος και ο Κώστας

Δύο σιαμαίοι δεν μπορούν να κρατούν μούτρα ο ένας στον άλλον. Ακόμα και αν υπάρχει μίσος ανάμεσά τους, ο δεσμός που έχουν είναι αδιάρρηκτος. Ε, με αυτό κατά νου, μπορείτε να εξηγήσετε τη σχέση Τσίπρα – Πολάκη. Είδα πολλά tweets που παρομοιάζουν τον Κρητίκαρο με οικόσιτο πουλερικό. Δεν συμφωνώ. Ο Πολάκης επέστρεψε στην πρώτη γραμμή χωρίς να αναθεωρήσει ούτε λέξη από όσα έκαναν τον Τσίπρα να του δείξει την πόρτα. Ζήτησε συγγνώμη. Από τον Τσίπρα, όχι από τους δικαστές και τους δημοσιογράφους που στοχοποίησε. Και αυτή ήταν μία βολική μέση λύση. Ο πρόεδρος αποδέχεται την ταπεινή συγγνώμη και εμφανίζεται μεγάθυμος προς το λαϊκό ακροατήριο. Και ο βουλευτής δεν αλλάζει ούτε λέξη από τις θέσεις του. Δεν σβήνει καν την ανάρτηση που προκάλεσε την κρίση.

Εντάξει, ο καθένας στη θέση τους το ίδιο θα έκανε. Η τραγωδία κουκούλωσε το θέμα, ο καιρός άμβλυνε τις εντυπώσεις και η συγκυρία καλεί σε συστράτευση κ.λπ. Και έτσι όπως το πάει ο Τσίπρας, που παριστάνει τον μετριοπαθή, ο Πολάκης είναι πιο απαραίτητος από ποτέ. Αν το κοινό του Πολάκη είδε τη συνέντευξη του Τσίπρα στο Mega, μπορεί και να τον ρωτούσε «συγγνώμη κύριε, ποιος είστε;». Κάποιος θα πρέπει να συνομιλήσει και με τους «αυθεντικούς», λαϊκούς ανθρώπους. Είναι μία εξέλιξη που, φυσικά, σηκώνει κύματα ενθουσιασμού σε όλους εμάς που λατρεύουμε το ωραίο πολιτικό θέαμα. Κάποιοι άλλοι όμως, μάλλον θα ανησυχήσουν.

Δυστυχώς, για τον Κώστα Καραμανλή, η συμμετοχή Πολάκη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ καθιστά ακόμα πιο δύσκολη τη δική του παρουσία στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας. Διότι ο Μητσοτάκης ίσως θελήσει να δείξει ότι είναι διαφορετικός. Μπορεί, βέβαια, να επιλέξει την οδό του συμψηφισμού, αλλά η ευκαιρία είναι μοναδική: αφήνοντας τον Καραμανλή εκτός ψηφοδελτίου δείχνει ότι μπορεί να συγκρουστεί ακόμα και με συστατικά στοιχεία της παράταξής του, όταν, την ίδια στιγμή, ο Τσίπρας δεν τολμά να αφήσει τον Πολάκη στα Σφακιά.

Κατάσκοποι στο ημιυπόγειο

Στο «The Americans» ένα ζευγάρι ρώσων κατασκόπων ζει στις ΗΠΑ, διατηρώντας ταξιδιωτικό γραφείο. Στα μάτια του κόσμου είναι άλλο ένα ζευγάρι Αμερικανών που ζει στα προάστια. Οταν όμως κινείται στο σκοτάδι, κάνει δολοφονίες και δολιοφθορές, οτιδήποτε, τέλος πάντων, χρειάζεται για να συντηρήσεις τόσες σεζόν σε μια σειρά – να τη δείτε, είναι εξαιρετική. Η ελληνική εκδοχή φαίνεται σαν παρωδία. Εμείς είχαμε μία κατάσκοπο που έπλεκε. Και την ΕΥΠ να ανακοινώνει με υπερηφάνεια ότι όχι μόνο δεν κατάφερε να την εντοπίσει, αλλά της ξέφυγε κιόλας. Και τώρα, με τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, απευθύνεται στον κόσμο για πληροφορίες, κάτι, δηλαδή, που όφειλε να κάνει η ίδια. Ομως το ωραιότερο που είδα σχετικά με την υπόθεση ήταν οι τίτλοι για ρωσίδα κατάσκοπο «στο κέντρο της Αθήνας». Σωστό. Οι κατάσκοποι μένουν σε ημιυπόγειο σε Νίκαια ή Κορυδαλλό και τα βράδια βάζουν την γκαμπαρντίνα και βγαίνουν παγανιά.

Καλώς τους καινούργιους

Και ξαφνικά τα πρωινά πάνελ απέκτησαν νέο ενδιαφέρον! Διότι είναι η εποχή που εκκολάπτονται τηλεοπτικά οι νέοι υποψήφιοι των κομμάτων, αυτοί, δηλαδή, που διατηρούν μία σχέση με κάποια κανάλια και εξασφαλίζουν πρόσκληση για τις εκπομπές. Η εικόνα τους θα μπορούσε να είναι ενδιαφέρουσα. Ομως δεν είναι. Γιατί θυμίζουν κάτι μικρομέγαλα που προσπαθούν να μιμηθούν τους γονείς τους. Ακούς ακριβώς τα ίδια πράγματα που λέγονται από τους έμπειρους της πιάτσας, βλέπεις μία θλιβερή αντιγραφή στο ύφος, γίνονται αφόρητα πληκτικοί. Εμφανίζονται, υποτίθεται, ως το νέο, αλλά διαπιστώνεις ότι απλώς δίνουν νέο πρόσωπο στο παλιό. Τουλάχιστον κάποιοι το κάνουν τόσο άτεχνα που σου κλέβουν κανένα χαμόγελο.