Φάρσα

Να είμαστε σαφείς. Οι σχέσεις του Τσίπρα με τον Πολάκη δεν αφορούν κανένα άλλο από τους δυο πολιτικούς.

Αν θέλουν μπορούν να είναι σύντροφοι, συναγωνιστές, συνυποψήφιοι, σύντεκνοι, φίλοι ή κουμπάροι. Αν δεν θέλουν, στο καλό και χαιρετίσματα.

Η δημόσια συμπεριφορά του Πολάκη όμως μας αφορά όλους. Ούτε μόνο τον Πολάκη, ούτε μόνο τον Τσίπρα, ούτε μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και δεν μας αφορά γενικά ή αφηρημένα. Αλλά ειδικά και συγκεκριμένα.

Δυο ερωτήματα, λοιπόν, για τη δημόσια συμπεριφορά του βουλευτή Χανίων.

+ Είναι συμβατή με το πολιτισμικό πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας;

+ Ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις προδιαγραφές ενός δημοκρατικού κοινοβουλευτικού κόμματος;

Αυτή είναι η ουσία. Και η ουσία ζητά απαντήσεις. Από τον Τσίπρα, από τον Πολάκη, από όλους μας.

Διότι στην Ευρώπη του 2023 κανείς δεν έχει δικαίωμα να συμπεριφέρεται σαν αγροίκος, να βρίζει και να απειλεί, να καταργεί τη δικαιοσύνη ή τον Τύπο ή όποιον δεν του αρέσει, να προγράφει προκλητικά όποιον διαφωνεί μαζί του, να μετατρέπει την πολιτική σε ένα χυδαίο προσωπικό κύκλο νταηλικιού, εκδίκησης και αντεκδίκησης. Ακόμη και το ύφος είναι αποκρουστικό.

Αυτά είναι απολίτιστα πράγματα.

Πουθενά, σε καμία δημοκρατία του πλανήτη, δεν γίνονται ανεκτές τέτοιες δημόσιες συμπεριφορές. Και φυσικά ούτε η γραφικότητα, ούτε η ηλιθιότητα, αποτελούν ελαφρυντικά για τον εκχυδαϊσμό.

Από την αρχή (θα το θυμούνται οι αναγνώστες) ήμουν δύσπιστος στη διαβεβαίωση ότι ο Τσίπρας θα απομακρύνει τον Πολάκη.

Δεν το πολυπίστευα. Ισως επειδή έχω την αίσθηση ότι οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουν μετά από μια ηλικία.

Ισως επειδή πιστεύω ότι η άσκηση ηγεσίας είναι δύσκολο άθλημα και ο Τσίπρας δεν έχει δώσει έως τώρα τέτοια δείγματα.

Ισως επειδή οι βαρύμαγκες αποδεικνύονται με μεγάλη ευκολία τζάμπα μάγκες. Μια κωλοτούμπα δρόμος κι «ήταν μια κότα στρουμπουλή…».

Από την άλλη, κάθε πολιτικό σύστημα έχει νησίδες ανυπόφορης καθυστέρησης και προσωπικής κακογουστιάς που τις ανέχεται για διάφορους λόγους. Το έχουμε ζήσει στην Ελλάδα σε τακτά χρονικά διαστήματα και με διάφορες «περιπτώσεις Πολάκη».

Το βέβαιο είναι πως ο Τσίπρας και ο Πολάκης έχουν καταδικαστεί να συνυπάρχουν. Οχι επειδή αγαπιούνται. Αλλά επειδή ο ένας έχει ανάγκη τον άλλο.

Από τη στιγμή που ο κόσμος δεν τσίμπησε και οι δημοσκοπήσεις κατέβασαν την παράσταση «Στροφή στο Κέντρο», ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε λόγο να αλλάξει θίασο και να χαλάει καρδιές.

Θα δούμε λοιπόν πάλι τον παλιό, καλό ΣΥΡΙΖΑ.

Απλώς το ρεπερτόριο που ήταν τραγωδία θα επαναλαμβάνεται τώρα ως φάρσα.