Πάντα μπροστά και ψηλά!

Οπως ακριβώς συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις εκείνο το βράδυ της 10ης Μαρτίου του 1925 στην ταβέρνα του Μοίρα κανείς δεν μπορούσε να υποψιαστεί πως οι παρευρισκόμενοι έγραφαν την ίδια την Ιστορία. Είχαν σίγουρα τις καλύτερες προθέσεις, διέθεταν όραμα και μπόλικο μεράκι για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.  Πού να το φανταστούν όμως πως 98 χρόνια μετά η Ελλάδα θα γιόρταζε -ακόμη – για το δημιούργημά τους. Για τον μεγάλο Ολυμπιακό που σήμερα έχει γενέθλια, που αγγίζει πια τα εκατό αλλά που με έναν τρόπο μαγικό μένει για πάντα… έφηβος προκαλώντας διαχρονικά το ίδιο καρδιοχτύπι.

To όνειρο του αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού, Νότη Καμπέρου που μοιράστηκαν αυτοδημιούργητοι επιχειρηματίες και απλοί Πειραιώτες: η «αγία» οικογένεια των Ανδριανόπουλων, ο βιομήχανος Μιχαήλ Μανούσκος, ο διευθυντής του Ταχυδρομείου Σταύρος Μαραγκουδάκης, ο έμπορος Νίκος Ανδρόνικος, ο αξιωματικός Δημήτριος Σκλιάς, ο δικηγόρος Νικόλαος Ζαχαρίας, ο συμβολαιογράφος Αθανάσιος Μέρμηγκας, ο χρηματομεσίτης Ιωάννης Κεκκές. Ενας αθλητικός «σύνδεσμος» που θα συνέβαλλε πρωτίστως στην υγιή εκπαίδευση, τη σωματική άθληση και την ψυχαγωγία των παιδιών του Πειραιά. Που θα ένωνε όλα τα παραπάνω στο κόκκινο και το λευκό της φανέλας του.

Κοινωνική δύναµη

Για εκεί ξεκίνησε αλλά έμελλε τελικά να κάνει κάτι πολύ πιο μεγάλο από τον ίδιο τον προορισμό του: Μίλησε και μιλά στις ψυχές των ανθρώπων. Συνοδεύει και εμπνέει τον ελληνισμό. «Εβγαλε» το πλήθος στους δρόμους από χαρά. Στάθηκε πλάι του στις λύπες απλώνοντας το χέρι. Εκπαίδευσε το κοινό του να αγαπά, να μάχεται, να κρατά το κεφάλι ψηλά. Εξελίχθηκε σε μια τεράστια κοινωνική δύναμη. Σε ένα φαινόμενο με διαστάσεις που 98 χρόνια μετά παραμένουν ουσιαστικά… αχαρτογράφητες. Οχι, ο Ολυμπιακός -όπως όλα τα αθλητικά κλαμπ στο μέγεθός του – δεν είναι μόνο οι νίκες στο γήπεδο και οι τίτλοι. Είναι η αφίσα στο παιδικό δωμάτιο, η Κυριακή της οικογένειας, ο τρόπος που στην ξενιτιά κρατά κανείς την Ελλάδα μέσα του, η δημοκρατία που βάζει πλάι-πλάι στις κερκίδες ανθρώπους που ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία με διαφορετικά πιστεύω ή που έχουν ήδη φτάσει σε ένα διαφορετικό προορισμό. Ενα παράδειγμα προς μίμηση.

Ισχυρότερος από ποτέ

Τα 98 του γενέθλια τον βρίσκουν ίσως πιο ισχυρό από ποτέ. Εναν ζωντανό οργανισμό με οικονομική ευμάρεια, που έχοντας κατανοήσει τη δύναμή του εξελίσσεται με συνέπεια σε κάτι μεγαλύτερο. Ο Ολυμπιακός που ακούει και αντιλαμβάνεται την κοινωνία. Που επιστρέφει την αγάπη. Που αναπτύσσει κοινωνικές δράσεις και αποτελεί σημείο αναφοράς για τη συμμετοχή του. Ο Ολυμπιακός που στάθηκε στο λιμάνι του Πειραιά για τους πρόσφυγες, συνεργάστηκε με τη Unicef για τα παιδιά αυτού του κόσμου, βρέθηκε σε κάθε γωνιά της Ελλάδας που τον είχαν ανάγκη, ανέπτυξε μια τεράστια φιλανθρωπική δράση. Ενα κορυφαίο αθλητικό brand καταξιωμένο σε κλίμακα παγκόσμια που σβήνοντας σήμερα τα κεράκια της τούρτας ονειρεύεται ακόμη σπουδαιότερα γενέθλια. Πλησιάζει άλλωστε το «ορόσημο» των 100 χρόνων.

Ολοι εκεί

Και θα είναι με έναν τρόπο όλοι και όλα τους εκεί. Οι Ανδριανόπουλοι και οι Χέλμηδες. Ο Θανάσης Μπέμπης και ο Ανδρέας Μουράτης. Η νύχτα που έφυγε ο Μπούκοβι. Το τραγούδι της Μελίνας για τα παιδιά του Πειραιά. Τα ζωντανά χρώματα της pop εποχής του Νίκου Γουλανδρή. Το σκοτάδι και ο πόνος για κάθε  φορά που το «προσκλητήριο» ξυπνά τον θρήνο της τραγωδίας της Θύρας 7. Το παλιό και το νέο Καραϊσκάκη, που από τα τσιμέντα ή τη σύγχρονη μορφή του πέρασε η νιότη και στάθηκε εκεί για πάντα. Εκείνοι που τον κράτησαν στα χέρια τους και τον ανέβασαν ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά. Τα εκατομμύρια των φιλάθλων του. Οι ίδιες οι αναμνήσεις…