Φεύγουν όλοι από το Παρίσι σε χρόνο ρεκόρ

Ο Γιάννης Ζουμπουλάκης και ο Ηλίας Κανέλλης αποχαιρέτησαν τον Λάκη Παπαστάθη όπως η περίσταση απαιτούσε. Ο Ζουμπουλάκης μας θύμισε το τεράστιο και πολυποίκιλο έργο του, ο Κανέλλης έγραψε με τον ωραίο δικό του τρόπο δυο πράγματα για τον άνθρωπο και τις ανησυχίες του. Δεν θα έγραφα τίποτα για τον φίλο μου τον Λάκη (πάντα έτσι τον έλεγα όχι από έλλειψη σεβασμού, αλλά γιατί στο Πήλιο που περνούσαμε τα καλοκαίρια με το μικρό μας φωνάζαμε όλοι ο ένας τον άλλο…) αν δεν υπήρχε μια μικρή παράλειψη στα ωραία αφιερώματα: ο Παπαστάθης, μεταξύ πολλών άλλων, ήταν ένας λάτρης του αθλητισμού κι ένας αγιάτρευτος Πανιώνιος: κόλλησε μάλιστα το «μικρόβιο» και στον γιο του τον Αργύρη.

Σαν χθες

Ανθρωπος πολύ δραστήριος και γεμάτος ενέργεια ο Παπαστάθης έκανε πάντα σχέδια: τον θυμάμαι σαν χθες να μου μιλάει για την έκδοση ενός λευκώματος με θέμα την οδό Πανεπιστημίου – θεωρούσε τον συγκεκριμένο δρόμο εμβληματικό στην ιστορία της Αθήνας. Εγώ πάλι, πάντα του έλεγα να γράψει την ιστορία του Πανιωνίου. Διαφωνούσε. «Δεν έχει νόημα να γράψεις την ιστορία μιας ομάδας όταν τα καλύτερά της έρχονται» μου έλεγε γελώντας αισιόδοξα. Ετσι θα τον θυμάμαι: άρχοντα στο Πήλιο, επιβλητικό, έτοιμο να διηγηθεί ιστορίες. Να μιλάει με τον Διονύση Σαββόπουλο για όσα έρχονται κι όχι για όσα πέρασαν. Ας είναι ελαφρύ το χώμα…

Ρεκόρ

Μετά την Τσέλσι και την Μπενφίκα πήραν τα εισιτήρια τους για τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ η Μίλαν και η Μπάγερν Μονάχου που αποδείχτηκε ανώτερη της Παρί Σεν Ζερμέν. Η πρωταθλήτρια Γαλλίας για πέμπτη φορά τα τελευταία επτά χρόνια αποκλείστηκε στους «16» – τα αποτελέσματά της στη διοργάνωση είναι κάκιστα και στην περίπτωσή της ισχύει το κάθε πέρυσι και καλύτερα. Τώρα θα συμβεί ό,τι και στους προηγούμενους αποκλεισμούς: ο πρώτος που θα την πληρώσει είναι ο προπονητής Γκαλτιέ, που είναι να απορείς πώς ανέλαβε τη συγκεκριμένη ομάδα. Από την άλλη δεν υπάρχει και προπονητής που να έχει στεριώσει στο Παρίσι: έφυγαν σε χρόνο ρεκόρ, όχι μόνο ο Ποτσετίνο και ο Τούχελ, αλλά και ο Κάρλο Αντσελότι. Χωρίς προφανώς να φταίνε. Αν κάτι έχει αλλάξει φέτος σε σχέση με τους προηγούμενους αποκλεισμούς είναι ότι ασκείται μεγάλη κριτική και στους σταρ της ομάδας: κυρίως στον Λίο Μέσι και στον Εμπαπέ. Βέβαια δεν αντιμετωπίζονται και οι δυο με τον ίδιο τρόπο.

Μέσι

Για τον Μέσι οι παλαίμαχοι της Παρί λένε ότι ποτέ του δεν αγάπησε κάτι πιο πολύ από το συμβόλαιό του και ότι πληρώνεται πλουσιοπάροχα χωρίς να κάνει καμία διαφορά. Η φράση του Ζιλ Ροτέν («Δεν τον θέλουμε για να βάζει 18 γκολ και να δίνει 16 ασίστ κόντρα στην Ανζέ και Κλερμόν») είναι ενδεικτική του πώς τον βλέπουν, ενώ ο Πατρίς Εβρά το προχώρησε ακόμα πιο πέρα κατηγορώντας τον Αργεντινό για τεμπελιά και αδιαφορία στις προπονήσεις! «Αν δούλευε όσο ο Κριστιάνο Ρονάλντο θα είχε κερδίσει τη χρυσή μπάλα δεκαπέντε φορές και η Παρί θα είναι έναν ηγέτη» είπε και νομίζω είναι η πρώτη φορά που αμφισβητείται όχι απλά η δυνατότητα προσφοράς του (τα χρόνια περνάνε για όλους…), αλλά και η επαγγελματική του σοβαρότητα. Οχι τυχαία, μια ανάλογα καυστική δήλωση έκανε για αυτόν και ο αρχηγός της Μπάγερν Μονάχου Τόμας Μίλερ. «Με τον Μέσι και τις ομάδες που αυτός αγωνιζόταν ποτέ δεν είχαμε πρόβλημα. Το πρόβλημα της Μπάγερν ήταν πάντα ο Κριστιάνο Ρονάλντο και η Ρεάλ Μαδρίτης» είπε.

Εμπαπέ

Νομίζω πως όλοι οι παλαίμαχοι της Παρί καταλαβαίνουν πως ο Μέσι θα φύγει το καλοκαίρι (τελειώνει και το συμβόλαιό του) και όλοι προσπαθούν να προετοιμάσουν τον κόσμο για τον χωρισμό. Για τον Εμπαπέ γκρινιάζουν λιγότερο, αν και η ευθύνη του είναι μάλλον πιο μεγάλη. Θυμίζω ότι ο Εμπαπέ για να ανανεώσει το συμβόλαιό του με την Παρί πέρυσι έγινε ένα είδος άτυπου τεχνικού διευθυντή της ομάδας και ό,τι στην Παρί γίνεται πρέπει να είναι της έγκρισής του. Αν η Παρί έπαιξε αυτό το πολύ φτωχό ποδόσφαιρο με αντίπαλο την Μπάγερν οι συμβουλές του Εμπαπέ πρέπει να ήταν μάλλον καταστροφικές! Αλλά πώς να του κάνουν κριτική όταν η μαδριλένικη εφημερίδα «Μάρκα» βγαίνει με πρωτοσέλιδο στο οποίο του προτείνει να πάει επιτέλους στη Ρεάλ για να κερδίσει ένα Τσάμπιονς Λιγκ που τόσο του λείπει…

Ιταλοί

Να σημειώσω επίσης ότι την Τετάρτη το βράδυ υπήρξε και τεράστιο πανηγύρι στην Ιταλία για την πρόκριση της Μίλαν απέναντι στην Τότεναμ. Με τη Νάπολι να έχει κερδίσει την Αϊντραχτ 2-0 εκτός έδρας και την Ιντερ να πηγαίνει στο Οπόρτο σε μια εβδομάδα για να υπερασπιστεί το αβαντάζ της με 1-0, οι Ιταλοί ονειρεύονται πως θα έχουν τρεις ομάδες στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ – δεν θυμάμαι αν έχει συμβεί ποτέ. Η «Γκαζέτα ντέλο Σπορτ» πρόβαλε αυτή την επιστροφή του ιταλικού ποδοσφαίρου. Αποφεύγοντας να αναφέρει πως η Τότεναμ που η Μίλαν απέκλεισε έχει ένα ιταλό προπονητή. Ο Αντόνιο Κόντε, με μεγάλη δόση πίκρας, είπε ότι δύσκολα θα ολοκληρώσει τη σεζόν στο Λονδίνο…

Ντέρμπι

Στα δικά μας, υπενθυμίζω ότι την Κυριακή ολοκληρώνεται η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος με ένα ντέρμπι ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό – ένα παιχνίδι κομμάτι περίεργο. Η ΑΕΚ δεν κερδίζει τον Ολυμπιακό για το πρωτάθλημα εδώ και χρόνια, τον κέρδισε όμως πρόσφατα στο Κύπελλο με 3-0 στην ΟPAP Arena. Ο Ολυμπιακός δεν έχει κερδίσει φέτος ματς με την ΑΕΚ, τον ΠΑΟ και τον ΠΑΟΚ, αλλά η ΑΕΚ στα παιχνίδια με τις συγκεκριμένες ομάδες έχει μια ήττα παραπάνω από τον Ολυμπιακό! Και οι δυο ομάδες έχουν απουσίες, αλλά αυτές του Ολυμπιακού είναι μάλλον πιο πολλές. Φυσικά κίνητρο έχουν και οι δύο για λόγους πολύ διαφορετικούς: η ΑΕΚ θέλει να κερδίσει, να διατηρηθεί πρώτη και να αφήσει τον Ολυμπιακό 9 βαθμούς πίσω. Ο Ολυμπιακός μοιάζει να παίζει τα ρέστα του.

Αυτονόητα

Η ΑΕΚ εξέδωσε χθες ανακοίνωση με την οποία ζητά από τους οπαδούς της να έχουν μια υποδειγματική συμπεριφορά την Κυριακή: «Να μην πέσει καμία κροτίδα και καμία φωτοβολίδα» αναφέρει χαρακτηριστικά. Λίγες μέρες πριν ο Ευάγγελος Μαρινάκης με την ιδιότητα του προέδρου της Σουπερλίγκ ζήτησε από την ΕΠΟ να βρεθεί ένας διαιτητής Τσάμπιονς Λιγκ για το παιχνίδι. Δυστυχώς στην Ελλάδα φτάνουνε όλοι να ζητάνε τα αυτονόητα. Η έλλειψή τους είναι το μεγάλο πρόβλημα του ποδοσφαίρου μας.