Νόμος και πόρισμα του Μέρφι

Υποθέτω ότι στον ΟΣΕ, στην ΕΡΓΟΣΕ, στη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) υπάρχουν μηχανικοί που γνωρίζουν πολύ καλά τα θέματα ασφάλειας· αλλά ακόμη και μεταξύ των μη ειδημόνων, κάποιοι θα έχουν ακούσει για τον περίφημο «Νόμο του Μέρφι»: αν κάτι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει.  Που δεν είναι καλαμπούρι αλλά βασική αρχή ασφάλειας: πρέπει πάντα να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα δυνατά σενάρια.

Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να επιτρέπουν ή να ανέχονται για τόσα χρόνια ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, ΡΑΣ να κυκλοφορούν τρένα χωρίς άλλη εγγύηση ασφάλειας πέρα από την ανορθολογική πεποίθηση «δεν θα γίνουν λάθη» σαν αυτό που κόστισε τη ζωή 60 -ίσως και 100- ανθρώπων;

Ανορθολογισμός που διαρκεί δεκαετίες σε μεγάλους οργανισμούς ή κράτη δεν είναι προϊόν βλακείας ή ανικανότητας: είναι προϊόν συμφερόντων. Και μόνο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών είχε την ισχύ να αφήνει να διαιωνίζεται η κατάσταση που κάποια στιγμή θα «πήγαινε στραβά». Γιατί κάποιος συνετός ή απλώς ευθυνόφοβος υπάλληλος θα βρισκόταν να ενημερώνει κάθε νέο υπουργό «δεν έχουμε σύστημα σηματοδότησης στα τρένα».

Αλλά διαχρονικά η ηγεσία απαντούσε «δεν πειράζει» ή παρίστανε ό,τι κάτι κάνει χωρίς να κάνει τίποτα. Ακόμα και τις προειδοποιήσεις τις Κομισιόν αγνόησε – μήπως θα πλήρωναν από την τσέπη τους οι υπουργοί τα πρόστιμα; Άρα κάποια οφέλη αποκόμιζαν οι ίδιοι από τον κίνδυνο που διέτρεχαν άλλοι, οι δυστυχείς υπήκοοί τους που χρησιμοποιούσαν τα τρένα.

Ο ΟΣΕ ήταν καταβόθρα δισεκατομμυρίων. Όσα σκάνδαλα και αν έγιναν στα δημόσια έργα την εποχή του επάρατου εκσυγχρονιστή Κώστα Σημίτη, υπάρχουν τέλος πάντων σήμερα αυτοκινητόδρομοι, υπάρχουν γέφυρες, υπάρχει μετρό στην Αθήνα. Αντιθέτως, ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, ΡΑΣ σκοτώνουν ανθρώπους. Γιατί ελέγχονται απόλυτα από το αδηφάγο και ανεξέλεγκτο κομματικό σύστημα  – όχι την ιερή κρατική αγελάδα ΟΣΕ που αρμέγουν αλλά την πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ και νυν μη κρατική Hellenic Train έχουν βάλει στο στόχαστρο ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, συνδικαλιστές, ακόμη και η κυβέρνηση.

Άλλωστε, πάντα βολεύει να είναι ξένοι -Ιταλοί εν προκειμένω- οι υπεύθυνοι για τα δεινά μας.

Ο νόμος του Μέρφι ισχύει όμως· ίσως λοιπόν η ανάμειξη της δικαιοσύνης να κάνει τα να πάνε στραβά τα πράγματα για τους υπεύθυνους της καταστροφής στα Τέμπη που τείνει να αποδειχθεί χειρότερη και από αυτή στο Μάτι.

Ισχύει όμως και το πόρισμα του νόμου του Μέρφι, ότι «αν κάτι μπορεί να πάει ακόμα χειρότερα, θα πάει». Αν λοιπόν η πολιτική εξουσία έχει καταφέρει να εκμαυλίσει τη δικαστική όσο χρειάζεται ώστε «να μην υπάρχουν δικασταί στη Λάρισα», μπορεί όλα να πάνε ακόμα χειρότερα.