«Εφυγε» ο μύθος Ζιστ Φοντέν

Ενα από τα «μνημεία» του γαλλικού ποδοσφαίρου, ο άνθρωπος γκολ με τα ακατάρριπτο ρεκόρ του Μουντιάλ του 1958, ο πολύς Ζιστ Φοντέν εγκατέλειψε χθες τα εγκόσμια σε ηλικία 89 ετών.

Ο Φοντέν γεννήθηκε στο Μαρόκο από γάλλο πατέρα και ισπανίδα μητέρα. Αφησε έντονο το αποτύπωμά του στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, καθώς πέτυχε 13 γκολ σε έξι παιχνίδια, τα περισσότερα από κάθε άλλον παίκτη σε μία διοργάνωση. Βρίσκεται τέταρτος στη σχετική λίστα πίσω από τους Κλόζε, Ρονάλντο και Γκερντ Μίλερ, ενώ έχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων με τον Λιονέλ Μέσι που έπαιξε σε 20 παιχνίδια περισσότερα.

Το σκοράρισμα υπήρχε στο DNA του αλλά είχε την ατυχία να αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο όταν το πόδι του έγινε κομμάτια από σκληρό μαρκάρισμα έναν μήνα πριν συμπληρώσει τα 29 του χρόνια.

«Μιλάμε πολύ για το ρεκόρ μου αλλά θα προτιμούσα να το αντάλλασσα με πέντε ή έξι ακόμα χρόνια ποδοσφαίρου γιατί ήταν το πάθος μου. Βρισκόμουν στην κορυφή και κέρδιζα πολλά χρήματα. Οχι βέβαια αυτά που βλέπεις σήμερα, αντιστοιχούσαν πέντε φορές στον βασικό μισθό», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο το 2013.

Σε 21 διεθνείς συμμετοχές πέτυχε 30 γκολ ενώ στο ντεμπούτο του με τους Μπλε, εναντίον του Λουξεμβούργου, το 1953, σημείωσε χατ τρικ.

Μνημειώδες θεωρείται ο αγώνας για την τρίτη θέση στο Μουντιάλ του 1958 όταν η Γαλλία νίκησε την κάτοχο του τίτλου Δ. Γερμανία με 6-3 με τέσσερα γκολ του Φοντέν.

Η ειρωνεία είναι πως ο σπουδαίος σκόρερ δεν βρισκόταν στα πλάνα του εκλέκτορα Μπατό αλλά πήρε θέση βασικού για να καλύψει το κενό των Σοσόφσκι και Μπλιαρ που τραυματίστηκαν.

Το ρεκόρ των 13 γκολ το πέτυχε με δανεικά παπούτσια, καθώς τα δικά του τα κατέστρεψε στην προπόνηση.

Στη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 του απονεμήθηκε το Χρυσό Παπούτσι για το 1958 από τον Ρονάλντο και τον τότε πρόεδρο της UEFA Μισέλ Πλατινί. «Είμαι πολύ περήφανος που λαμβάνω αυτό το παπούτσι, είναι μοναδικό, όπως μοναδικός είμαι κι εγώ αλλά και αυτοί που μου το προσέφεραν», είχε πει τότε από το βήμα.

Η πρώτη ομάδα του Φοντέν ήταν η USM της Καζαμπλάνκα. Ακολούθησε η Νις (42 γκολ σε 69 αγώνες) με την οποία κατέκτησε πρωτάθλημα και Κύπελλο ενώ ταυτόχρονα υπηρετούσε τη θητεία του στον στρατό, και η Ρεμς (122 γκολ σε 131 αγώνες). Με την τελευταία κατέκτησε τρεις ακόμα τίτλους πρωταθλήματος και το Κύπελλο ενώ αγωνίστηκε δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, το 1956 και το 1959 γνωρίζοντας αντίστοιχες ήττες από τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Στην προπονητική

Οταν κρέμασε τα παπούτσια του κοουτσάρισε την Εθνική Γαλλίας αλλά μετά τις δύο πρώτες ήττες σε φιλικά αντικαταστάθηκε. Τα αποτελέσματά του ήταν καλύτερα στον πάγκο της Παρί Σεν Ζερμέν την οποία οδήγησε στην πρώτη κατηγορία το 1974 αλλά και στην εθνική ομάδα του Μαρόκου με την οποία κατέκτησε την τρίτη θέση στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1980.

Το 2004, ο παίκτης που τον επισκίασε στο μοναδικό Μουντιάλ που έπαιξε, ο Πελέ ο οποίος πέτυχε χατ τρικ στη νίκη με 5-2 της Σελεσάο επί των Μπλε στον ημιτελικό, τον συμπεριέλαβε μεταξύ των 125 σημαντικότερων εν ζωή ποδοσφαιριστών.

Εναν χρόνο νωρίτερα η γαλλική ομοσπονδία τον επέλεξε ως τον καλύτερο παίκτη των τελευταίων 50 χρόνων, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Μισέλ Πλατινί.

Σε ανακοίνωσή του ο εκλέκτορας των Μπλε Ντιντιέ Ντεσάν εξέφρασε τη λύπη του για τον θάνατο του Ζούστο, όπως τον αποκαλούσε, τονίζοντας πως εκτός από σπουδαίος ποδοσφαιριστής διακρίθηκε για την καλοσύνη του και τον σεβασμό του προς τις γενιές που τον διαδέχτηκαν.