Καθαρός λόγος

Η πρόταση ήταν ομολογουμένως εντυπωσιακή, ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών φαίνεται μάλιστα πως αιφνιδιάστηκε τόσο πολύ ώστε δεν του πέρασε από το μυαλό να ζητήσει διευκρινίσεις. «Η Ελλάδα», τόνισε στον Αντονι Μπλίνκεν ο Αλέξης Τσίπρας αναφερόμενος στην Ουκρανία, «έχει τις δυνατότητες να συνεισφέρει με τρόπους που συνάδουν με τον ρόλο του πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, χωρίς την αποστολή πολεμικού εξοπλισμού, και μάλιστα από τα νησιά της». Εχει απόλυτο δίκιο ο ηγέτης της ελληνικής Αριστεράς. Στην τελική, γιατί ζητούν συνεχώς όπλα οι Ουκρανοί; Δεν είναι λίγο ύποπτη αυτή η εμμονή τους με τον πόλεμο; Δεν διάβασαν Χάμπερμας; Δεν θα ήταν δηλαδή ευχαριστημένοι αν τους στέλναμε γάλατα, κουβέρτες, κανένα ούζο για τις δύσκολες νύχτες;
Δικαίως διαδήλωσαν «δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αναρχικές συλλογικότητες και φοιτητές» έξω από την αμερικανική πρεσβεία, καταγγέλλοντας τα «σχέδια των ισχυρών του πλανήτη» και την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτά «τη στιγμή που υπάρχουν τόσο μεγάλες κοινωνικές ανάγκες». Δικαίως χαρακτηρίστηκε ανεπιθύμητος ο Μπλίνκεν από τα υπερήφανα ελληνικά νιάτα. Κάποιος πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους.
Oχι σαν κάτι προσκυνημένους διανοούμενους της «φιλελεύθερης Αριστεράς» που τολμούν να μιλούν για δίκαιους και άδικους πολέμους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των δύο αυτών εννοιών, που ο ίδιος επινόησε πριν από 46 χρόνια, αποκαλεί τους προχθεσινούς λόγους του Μπάιντεν και του Πούτιν ο 87χρονος αμερικανός φιλόσοφος Μάικλ Γουόλτσερ. «Είδα έναν αδύναμο Πούτιν, παγιδευμένο σε έναν συμβατικό πόλεμο όπου στέλνει στο σφαγείο μια ολόκληρη γενιά νεαρών Ρώσων», λέει σε συνέντευξή του στη Repubblica. «Είδα κι έναν συνεπή και ενωτικό Μπάιντεν, μολονότι προσωπικά θα προτιμούσα να έχει ανταποκριθεί πιο γρήγορα στο αίτημα του Κιέβου για αεροπλάνα».
Εντάξει, ας το δούμε πάλι, χωρίς αστεία. Από τη μια μεριά έχουμε την υποκριτική και ψεκασμένη Αριστερά, που ανυπομονεί να κερδίσει η Ρωσία τον πόλεμο για να αποτελεί αντίβαρο στους ιμπεριαλιστές. Κι από την άλλη, την έντιμη και συνεπή Αριστερά, που γνωρίζει τα διακυβεύματα και αρθρώνει καθαρό λόγο. «Ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει με μια λύση που θα προκύψει από διαπραγματεύσεις, αλλά σήμερα είναι αδύνατο να πούμε πότε», λέει ο Γουόλτσερ. «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θα φτάσουμε σε αυτές τις διαπραγματεύσεις μόνο αν συνεχίσουμε να παρέχουμε στους Ουκρανούς τη στήριξη που χρειάζονται. Μόνο αν το Κίεβο διατηρήσει τις θέσεις του στο Ντονμπάς και μπορέσει να εξαπολύσει μια αποτελεσματική επίθεση στον Νότο θα καταστούν δυνατές οι διαπραγματεύσεις».
Ο αμερικανός φιλόσοφος δεν κρύβει την εκτίμησή του για τον πρόεδρο Μπάιντεν και τον τρόπο με τον οποίο κρατάει ενωμένο το ΝΑΤΟ. Θα προτιμούσε όμως μια πιο ισχυρή Ευρώπη, «που θα είναι ισότιμος εταίρος των Ηνωμένων Πολιτειών και δεν θα αρκείται πάντα να τις ακολουθεί». Καθαρός λόγος, στ’ αλήθεια.














